Συ ναν τῶν ται οἱ ἀν τι λή ψεις τῶν ἀρ χαί ων καὶ τῆς σύγ χρο νης Φυ σι κῆς γιὰ τὸ νε ρὸ ἱ Πε λα σγοὶ τῆς Με σο γεί ου ἀ πέ δι δαν στὸ νε ρὸ τὴν ἀ ξί α ποὺ τοῦ ἁρμόζει ὡς ἑνὸς ἐκ τῶν βα σι κῶν στοι χεί ων τῆς ζω ῆς στὸν πλα νή τη μας. Ἡ Με σό γει ος ἀρ χι κῶς ἀ πο τελοῦν ταν ἀ πὸ δύ ο πο λὺ με γά λες λί μνες, ποὺ ἀρ γό τε ρα μὲ τὴν βύ θι ση τοῦ Αἰ γαί ου βου νοῦ ἔ γι ναν θά λασ σες. Οἱ πολ λὲς ὑ παρ ξια κὲς σχέ σεις τῶν Πε λα σγῶν μὲ τὸ νε ρὸ ἀ πο τυ πώ θη καν στὴν γλῶσ σα τους καὶ κα τα γρά φη καν μέ σα σὲ χι λιά δες ἐκ φρά σεις καὶ λέ ξεις. Ἑ κα τον τά δες δι α φο ρε τι κὲς λέ ξεις-ρίζες γιὰ τὸ νε ρὸ δη μι ουρ γοῦν πολ λὲς χι λιά δες σύν θε τες λέ ξεις, δεί χνον τας γιὰ ἄλ λη μί α φορὰ τὴν πο λυ πλο κό τη τα τῆς μο να δι κῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας. Ἡ ρί ζα υδ- ἔ χει πά νω ἀ πὸ 400 πα ρά γω γες λέ ξεις, ποὺ σχε τί ζον ται μὲ τὸ ὕ δωρ. Ἡ Ἑλ λη νι κὴ Γλῶσ σα κα τέ γρα ψε μὲ κα τα πλη κτι κὲς λε πτο μέ ρειες τὶς ἰ δι ό τη τες τοῦ νε ροῦ. Ἡ ρο ὴ καὶ ἡ κι νη τι κή του δύ να μη ἀ πο τυ πώ νον ται σὲ πολ λὲς λέ ξεις μὲ τὸ γράμ μα -ρ-. Ἔ τσι ἔ χου με: νη ρόν, ὕ δωρ, ὄμ βρος, πλημ μυ ρίς, βρο χή, μπό ρα, ρύ αξ, ὕ δρωψ, ὑ γρὸς καὶ μὲ δύ ο –ρρ– γιὰ τὴν συ νε χό με νη ἐκ δή λω ση τῆς ρο ῆς του, ὅ πως κα ταρ ρά κτης, χεί μαρ ρος κ.ἄ. (Βλ. Ἠ λί α Τσα τσό μοι ρου, «Ἱ στο ρί α Γε νέ σε ως τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας.–Ἡ Ἀ πο κω δι κο ποί η ση τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Ἀλ φα βή του», ἔκδ. «Δαυ λός» 1991, β΄ ἔκ δο ση 2003.) Οἱ λέ ξεις ὁ μί χλη, νέ φος, ἄ χνη-ἀ χνός, ἀ χλὺς = θολού ρα ἀ πὸ ὑ γρα σί α, ἔρ ση = ἔν το νη θο λού ρα, πά χνη, δρό σος-δρο σιά, ἀ τμίς-ἀ τμός, ὑ γρα σί α μᾶς δεί χνουν τὴν ἀ έ ρια κα τά στα ση τοῦ νε ροῦ. Οἱ λέ ξεις ψε κάς-ψι χά λα, ρα νίς-ρα νί δα, στά ζω-στα γών, βρέ χει-βρο χή, χέ ω-χύ νω, κα ται γίς, μπό ρα = το πι κὴ κα ται γί δα, λαῖ λαψ-λαί λα πα = θύ ελ λα μὲ συ νο δεί α ἐν τό νου βρο χῆς, ὕ ει-ὑ ε τὸς = καταρ ρα κτώ δης βρο χή, κα τα κλυ σμὸς = ἡ μέ γι στη πο σό τη τα νε ροῦ ποὺ μπο ρεῖ νὰ πέ-