ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ 10 % μαθητὲς τοῦ Πάπα Ἄλ μπα νυ, Ν. Ὑ όρ κη: Κα θὼς ἡ μά χη τῶν δι α τα κτι κῶν συ νεχί ζε ται στὶς πο λι τεῖ ες τῶν ΗΠΑ, οἱ κα θο λι κοὶ ἐ πί σκο ποι τῆς Ν. Ὑ όρ κης ζη τοῦν ἀ πὸ τὸ Κρά τος νὰ ἐ πι δο τή σῃ προ γράμ μα τα ὑ πο τρο φι ῶν γιὰ τὰ κα θο λι κὰ σχο λεῖ α, νὰ χο ρη γή σῃ τε χνο λο γι κὸ ἐ ξο πλι σμὸ (ἠ λε κτρο νι κοὺς ὑ πο λο γι στὲς κ.λπ.) καὶ νὰ συμ βά λῃ στὴν ἐκ παί δευ ση δα σκά λων. Πα ρ’ ὅ λο ποὺ στὴν δή λω ση τῶν ἐ πι σκό πων ὑ πάρ χει ὑ παι νιγ μὸς γιὰ «μο νο πώ λιο τῆς κυ βέρ νη σης στὸ θέ μα τῶν σχο λεί ων», στὴν Ν. Ὑ όρ κη ὑ πάρ χουν 800 κα θο λι κὰ σχο λεῖ α, στὰ ὁ ποῖ α φοι τᾷ τὸ 10% τῶν μα θη τῶν τῆς πρω το βάθ μιας καὶ δευ τε ρο βάθ μιας ἐκ παίδευ σης τῆς πο λι τεί ας. Σω τή ρι α ἁ μαρ τί α Μιὰ γυ ναῖ κα ἀ πὸ τὴ Σα ου δι κὴ Ἀ ρα βί α, ἡ ὁ ποί α κα τευ θυ νό ταν ἀ πὸ τὸ Ντα μὰν στὸ Ριάντ, ἔ σω σε τὴν ζω ὴ τοῦ συ ζύ γου της, ὅ ταν ἀ γνό η σε τὸν νό μο ποὺ ἀ πα γο ρεύ ει στὶς γυ ναῖ κες νὰ ὁ δη γοῦν καὶ πῆ ρε τὸ τι μό νι τὴν στιγ μὴ ποὺ ἐ κεῖ νος ἄρ χι σε νὰ πα ρου σιάζῃ ἀ να πνευ στι κὰ προ βλή μα τα καὶ ἔ χα σε τὶς αἰ σθή σεις του. Ἔ χον τας μά θει νὰ ὁ δη γῇ σὲ τα ξί δια στὴν ἔ ρη μο, ὡ δή γη σε γιὰ 10 μί λια τὸ ἁ μά ξι καὶ μπό ρε σε νὰ τοῦ πα ρά σχῃ ἰ α τρι κὴ φρον τί δα σ’ ἕ ναν σταθ μὸ βεν ζί νης. Δὲν ἔ γι νε λό γος γιὰ τὸ κα τὰ πό σον θὰ τιμω ρη θῇ γιὰ τὶς πρά ξεις της, ὡ στό σο πρό τα ση γιὰ ἄρ ση τῆς ἀ πα γό ρευ σης ὁ δή γη σης τῶν γυ ναι κῶν ἀ περ ρί φθη. Μου σουλ μά νοι ἰ θύ νον τες ἰ σχυ ρί σθη καν, ὅ τι οἱ γυ ναῖ κες θὰ ἔ χουν τὴ δυ να τό τη τα νὰ συ να να στρέ φων ται πιὸ εὔ κο λα ἄν δρες ἐ κτὸς τῆς οἰ κο γένειάς τους, ἂν τοὺς ἐ πι τρέ πε ται νὰ ὁ δη γοῦν. Α.Γ. Τὸ ἅγιο πτῶ μα τῶν εὐσεβῶν Ὁ μο να χὸς δὲν ἦ ταν λυ ω μέ νος κα τὰ τὴν ἐ κτα φή του, φαι νό με νο ἁ πλὸ λό γῳ ἀ τμοσφαι ρι κῶν-χη μι κῶν καὶ μό νο δι ερ γα σι ῶν. Τό σο ἡ ἀ φύ σι κη ζω ὴ τοῦ μο να χοῦ, οὐ δαμοῦ ἐγ κρι νό με νη ἀ πὸ τοὺς φυ σι κοὺς νό μους –ρί ψα σπις τῆς ζω ῆς– ὅ σο καὶ ὅ τι τὸ γε γο νὸς δὲν ἀ πο τε λεῖ τί πο τε τὸ ἀ ξι ο ση μεί ω το δεί χνουν καθαρὰ τὴν ἀ πά τη. Βε βαί ως σὲ εὐ νο μού με νη πο λι τεί α αὐ τὸ θὰ προ κα λοῦ σε κα ταγ γε λί α ἐ πὶ ἀ γυρ τεί ᾳ. Ἀλ λὰ σήμε ρα ὁ οἰ κου με νι σμὸς διὰ τῆς συν δι κα λι στι κῆς ἕ νω σης τῶν θρη σκει ῶν κρα τᾷ τοὺς κα τοί κους τοῦ Πλα νή τη σὲ με σαι ω νι κὸ σκό τος. Γνω στὲς οἱ θέ σεις τοῦ πλα νη τάρ χη πού... συν δι α λέ γε ται μὲ τὸ «θεῖ ον». Ἕ να «θεῖ ον», ποὺ ἔ χει προ κύ ψει ἀ πὸ τὴν πα ραβί α ση τῆς Ἐ πι στή μης. Ἡ Φύ ση εἶ ναι μέ σα καὶ ὄ χι ἔ ξω τοῦ Σύμ παν τος καὶ ὑ πα κού ει στοὺς φυ σι κοὺς νό μους. Ἑ πο μέ νως, ὅ ταν μὲ μά γους, προ φῆ τες καὶ σω τῆ ρες τοῦ ἰ ουδα ϊ κοῦ παν θέ ου δὲν μπο ρεῖς νὰ στα θῇς που θε νά, τό τε εὔ κο λα φτειά χνης... δι κό σου τὸ Σύμ παν, ὅ πως ἄλ λω στε ὁ κα θείς μας μπο ρεῖ νὰ κά νῃ λέ γον τας ὅ,τι θέ λει (βλέ πε μον τέρ να Τέ χνη...). Ὅ λα τοῦ τα τὰ λέ με, γιὰ νὰ δει χθῇ σὲ βά θος τὸ ἀ συγ χώ ρη το αὐ τὸ φαι νό με νο: Προσβολὴ κατάφωρη τοῦ σκεπτόμενου ἀνθρώπου, ποὺ μὲ κόπο, καταβάλλοντας τὸ τί μημα (φυ σι κοὶ νό μοι), ἔ κα νε Γνώ ση τὴν Ἐ πι στή μη, ὅ,τι εἶ ναι σπου δαῖ ο στὸν Πλα νή τη. Καὶ ἔρ χε ται ἡ ὠρ γα νω μέ νη αὐ τὴ κά στα τοῦ χρή μα τος νὰ κα πη λεύ ε ται. Μὲ τὸ νὰ ἀ πα‣