ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

291ΜΑΙΟΣ 2006

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 19809 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
62 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Συνολοθεωρία και σχετικότητα «μπλοκάρουν» τη σύγχρονη σκέψη — ΑΔΑΜΑΚΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 19809 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 291

Κείμενο φύλλου

Τὸ Σύμ παν πα ρα μέ νει Εὐ κλεί δει ο λεῖ στες πα νε πι στη μια κὲς ἕ δρες ποὺ σχε τί ζον ται μὲ τὴν Θε ω ρί α τῶν Συ νό λων ὑ πάρ χουν σή με ρα. Πολ λοὶ ἀ πὸ τοὺς πα νε πι στη μια κούς, ποὺ κα τέ χουν τὶς ἕ δρες αὐ τές, ἐ πι δί δον ται σὲ μί α ἄ νευ προ η γου μέ νου «ἐ νη μέ ρω ση» μὲ ὅ λα τὰ μέ σα (δι δα κτο ρι κὲς δι α τρι βές, δι α λέ ξεις, ΜΜΕ κ.τ.λ.). Σ’ αὐ τὴν τὴν ἀ θροι στι κὴ «ἐ πι μορ φω τι κὴ ἐ νη μέρω ση» ἐ πι χει ρεῖ ται νὰ πα ρου σια στῇ τὸ με γα λο πρε πὲς ἀρ χαι ο ελ λη νι κὸ μα θη μα τι κὸ δη μι ούρ γη μα τῶν Θα λῆ, Πυ θα γό ρα, Ἀρ χι μή δη, Εὐ δό ξου, Εὐκλεί δη... ὡς ξε πε ρα σμέ νο καὶ ἀ να χρο νι στι κό, ποὺ χρῄ ζει ἀν τι κα τά στα σης ἀ πὸ τὴ Θε ω ρί α τῶν Συ νό λων τῶν Κάν τορ, Χίλμπερτ, Κλά ιν... Κά θε κα λοπρο αί ρε τος θὰ πί στευ ε, ὅ τι ὑ πε ρα σπί ζον ται τὰ κε κτη μέ να τους, κά τι ποὺ ὥς ἕ να βαθ μὸ εἶ ναι ἀν θρώ πι νο. Ὅ μως…  Ἡ Θε ω ρί α τῶν Συ νό λων ὄ χι μό νον εἶ ναι ξε πε ρα σμέ νη ἀλ λὰ καὶ οἰ κτρὰ ἀ πο τυ χημέ νη. Ἀ πὸ τὸ βι βλί ο τοῦ «πα τριά ρχη» τῆς Συ νο λο θε ω ρί ας Δαυ ὶδ Χίλ μπερτ, «Γιὰ τὸ ἄ πει ρο», ἔκδ. Τρο χα λί α, με τα φέ ρω: «Ἐμ φα νί στη καν ἀν τι φά σεις στὴν ἀρ χὴ σπο ρα δι κὰ καὶ ἀρ γό τε ρα πιὸ ὀ δυ νη ρὰ καὶ ἀ πει λη τι κά. Ἦ ταν τὰ πα ρά δο ξα τῆς Θε ω ρί ας τῶν Συ νό λων, ὅ πως ὀ νο μά ζον ταν. Συγ κε κρι μέ να μί α ἀν τι νο μί α, ποὺ ἀ να κα λύ φθη κε ἀ πὸ τοὺς Τσερ μέ λο καὶ Ράσ σελ, ὅ ταν ἔ γι νε γνω στή, εἶ χε κα ταστρο φι κὴ συ νέ πεια στὸν κό σμο τῶν Μα θη μα τι κῶν. Βρι σκό με νοι ἀν τι μέ τω ποι μὲ αὐ τὰ τὰ πα ρά δο ξα οἱ Ντέν τε κιντ καὶ Φρέγ κε στὴν πραγ μα τι κό τη τα ἐγ κα τέ λει ψαν τὴν ἄ πο ψή τους καὶ ἔ φυ γαν ἀ πὸ τὸ πε δί ο. Ὁ Ντέν τε κιντ γιὰ με γά λο χρο νι κὸ δι άστη μα εἶ χε ἀ να στο λές, νὰ ἐ πι τρέ ψῃ νέ α ἔκ δο ση τῆς πραγ μα τεί ας του, ποὺ ἄ φη σε ἐ πο χή, καὶ ὁ Φρέγ κε ἐ πί σης ὑ πο χρε ώ θη κε νὰ ἀ να γνω ρί σῃ ὅ τι ἡ κα τεύ θυν ση τοῦ βι βλί ου του ἦ ταν λαν θα σμέ νη, ὅ πως πα ρα δέ χε ται σὲ ἕ να Πα ράρ τη μα. Ἀ πὸ τὰ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →