Ὁ Μον τε σκι ὲ τὴν πα ρα ποί η σε ἐ πὶ τὸ ἀ πο λυ ταρ χι κώ τε ρον Σάρλ-Λουῒ ντὲ Σε κον τὰ (1689-1755) γεν νή θη κε στὸ Μπορντώ. Γό νος εὐ γε νοῦς οἴ κου τρι σή μι συ αἰ ώ νων, ἐκ παι δεύ τη κε σὲ μο να στή ρι καὶ στὴ συ νέ χεια σπού δα σε νο μι κὰ στὸ Πανε πι στή μιο τοῦ Μπορ ντὼ καὶ ἔ γι νε σύμ βου λος τοῦ Ἀ νώ τατου Δι κα στη ρί ου, ἀ σκῶν τας πα ράλ λη λα καὶ τὴ δι κη γο ρί α. Με τὰ δύο χρό νια κλη ρο νό μη σε ἀ πὸ τὸ θεῖ ο του τὸ ἀ ξί ω μα τοῦ προ έ δρου τοῦ Ἀ να θε ω ρη τι κοῦ Δι κα στη ρί ου τοῦ Μπορ ντὼ καὶ ἔ λα βε τὸ ὄ νο μα Μοντε σκι έ. Γί νε ται δε κτὸς στὴν Ἀ κα δη μί α τοῦ Μπορ ντώ. Ἀρ γό τε ρα, τὸ 1726, ἔ γι νε δε κτὸς στὴν Ἀ κα δη μί α τῶν Πα ρι σί ων. Καὶ τὸν ἴ διο χρό νο πού λη σε τὸ ἀ ξί ω μα τοῦ προ έ δρου τοῦ Ἀ να θε ω ρη τι κοῦ Δι κα στη ρί ου. Ἔ γρα ψε: «Πραγ μα τεί α ἐ πὶ τῆς πο λι τι κῆς τῶν Ρω μαί ων» (1716), «Περ σι κὰ Γράμ ματα» (1721) καὶ τέ λος τὸ σπου δαι ό τε ρο ἔρ γο του «Πε ρὶ τοῦ Πνεύ μα τος τῶν Νό μων», ποὺ τὸ ἐ πε ξερ γά σθη κε ἐ πὶ εἴ κο σι χρό νια. Δυ στυ χῶς μέ χρι τὶς μέ ρες μας ὑ πάρ χει μί α δι α χρο νι κὴ πλά νη, πὼς τὴν ἀρ χὴ τῆς δι ά κρι σης τῶν ἐ ξου σι ῶν ἔ χει δι α τυ πώ σει ὁ Μον τε σκι έ, ἐ νῷ τὴν ἔ χει δι α τυ πώ σει ὁ Ἀ ρι στο τέ λης καὶ μά λι στα μὲ εὐ ρύ τε ρο καὶ δη μο κρα τι κώ τε ρο τρό πο. Θὰ πα ρα θέ σω με ἕ ναν αὐ θεν τι κὸ δι ά λο γο τοῦ Ἀ ρι στο τέ λη μὲ τὸν Μον τε σκι έ, ποὺ προ κύ πτει ἀ πὸ τὰ κεί με νά τους, προ κει μέ νου νὰ ἀ πο κα τα στα θῇ ἡ ἀ λή θεια δυ ό μι συ αἰ ώ νων πλά νης. ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ: «Σὲ κά θε κρά τος ὑ πάρ χουν τρι ῶν εἰ δῶν ἐ ξου σί ες: ἡ νο μο θε τι κὴ ἐ ξου σί α, ἡ ἐ κτε λεστι κὴ ἐ ξου σί α τῶν πραγ μά των, ποὺ ἐ ξαρ τῶν ται ἀ πὸ τὸ δί και ο τῶν ἀν θρώ πων, καὶ ἡ δι κα στι κὴ ἐ ξου σί α αὐ τῶν, ποὺ ἐ ξαρ τᾶ ται ἀ πὸ τὸ ἀ στι κὸ δί και ο.» («Τὸ Πνεῦ μα τῶν Νό μων», Μέ ρος Β΄, Κεφ. 3, Ι.) ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «Ὑ πάρ χουν μά λι στα τρί α μέ ρη ὅ λων τῶν πο λι τευ μά των... καὶ τὰ πο λι τεύ μα τα