ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
291ΜΑΙΟΣ 2006
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η γλωσσική παιδεία του επίδοξου αγίου Βησσαρίωνος — ΚΑΪΜΑΚΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΔΑΥΛΟΣ/291, Μάιος 2006
19843
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Θουκυδίδης, βιβλ. 2, παρ. 23, 1.3.
2. Στράβων, «Γεωγραφικά», βιβλ. 9, κεφ. 1, 22.33.
3. «Ἐκ τοῦ Ἡρῳδιανοῦ περὶ καθολικῆς προσῳδίας», κεφ. 3.1.
4. Στεφάνου «Ἐθνικὰ κατ’ ἐπιτομή», σελ. 516.
5. Παυσανία, «Περιήγησις-Ἀττικά», βιβλ. 1, κεφ. 32, 1.7.
6. K. Ἐλευθερίου, «Πῶς τὸ ὀστεοφυλάκιο μεταμορφώθηκε... σὲ “Κρυφὸ Σχολειό”. Ἱστορικὴ ἀπάτη
στὴ Μονὴ Πεντέλης», «Δαυλός» τ. 278.
7. Β΄ Πατριαρχικὸ Σιγγίλιο, 1611.
8. Σ.Π.Α.Π., «Ἀνακαλύπτωντας τὴν Πεντέλη...», Ἀθήνα, 2003.
9. http://www.pigizois.gr/kiprioi_agioi/spiridon_o_thaumatourgos.htm.
10. «Ὑμνολόγιον τὸ χαρμόσυνον», ἔκδ. Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος, 1996.
11. Γ. Γρηγορομιχελάκη, «Οἱ «Ἅγιοί» μας καταστροφεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ! Οἱ βανδαλικοὶ
ἆθλοι τους, ὅπως τοὺς ἀφηγοῦνται τὰ ἐπίσημα συναξάρια τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας»,
«Δαυλός», τεῦχος 275.
12. Γ. Γρηγορομιχελάκη, «Βίοι Ἁγίων. Πρότυπα πρὸς ἀποφυγήν», ἔκδ. «Δαδοῦχος», Θεσσαλονίκη,
2004.
13. Μ. Κορρέ, «Ἀπὸ τὴν Πεντέλη στὸν Παρθενῶνα», ἔκδ. «Μέλισσα», 1994.
14. Ἐφημερίδα «Μάχιμο Βῆμα», Ἰανουάριος 2006.
Ἰωάννης Λάζαρης
Ç ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΞΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ
Κύριε διευθυντά,
Παρακολούθησα γιὰ λίγο τὰ τοπικὰ κανάλια τῆς Λαμίας καὶ πραγματικὰ εἶναι ἀστεῖα
τὰ ὅσα λέγονται γιὰ τὸ γνωστὸ θέμα τῆς σοροῦ τοῦ καλόγερου Βησσαρίωνος.
«Φωτισμένοι» ἐπιστήμονες διαλαλοῦν στὸ ποίμνιο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξάγουν βιαστικὰ
συμπεράσματα, δηλώνουν ὅμως ὅτι πρόκειται κατὰ 95% γιὰ θαῦμα!!. Εἶναι νὰ ἀπορῇ
κανεὶς γιὰ τὸ ποιὸν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ οἱ Νεοέλληνες ἔχουμε ἐμπιστευτῆ τὴν
ὑγιεία μας καὶ τὴν παιδεία τῶν παιδιῶν μας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ καταθέσω σὲ ἐσᾶς
καὶ τοὺς ἀναγνῶστες σας μιὰ προσωπικὴ μαρτυρία, ποὺ ἔμαθα τυχαῖα. Κάποιος
κύριος, ποὺ γνωρίζω, ὁ ὁποῖος εἶναι καθολικός, μοῦ εἶπε ὅτι ὁ πατέρας Βησσαρίων
ἦταν στενὸς οἰκογενειακός του φίλος. Τὸν γνώριζε πολὺ καλά, μιᾶς καὶ ὁ ἐν
λόγῳ καλόγερος σύχναζε στὸ σπίτι του. Παραδέχτηκε, πὼς ὁ καλόγερος ἦταν χαμηλοῦ
μορφωτικοῦ ἐπιπέδου, μιᾶς καὶ προέβη στὴν ἐτυμολογία τῆς λέξεως καθολικὸς
(κατὰ + ὁλικός) ὡς «κάτω ἀπὸ τὸν λύκο»! Τὸν συγκεκριμένο καλόγερο ἡ ἑβραιοχριστιανικὴ
κοινότητα σκέφτεται νὰ τὸν ἁγιοποιήσῃ. Τὰ συμπεράσματα δικά σας.
Μετὰ τιμῆς
Δημήτριος Καϊμάκης
Στρατιωτικός, Λαμία