19858 ΔΑΥΛΟΣ/292, Ἰούνιος 2006 τὴν ταλαιπωρία ποὺ ὑφίστανται). Ἡ ὅλη ἱστο- ρία ὅμως εἶναι πολὺ διδακτική, διότι μᾶς πα- ρουσιάζει ἀνάγλυφα τὸν τρόπο τῆς ἁγιοποί- ησης τῶν ἑκατοντάδων χριστιανῶν «μαρτύ- ρων» καὶ «ἁγίων». Ἤδη διάβαζα σὲ μεγάλη ἐφημερίδα ὡρισμένα ‘θαυμαστά’ γεγονότα ἀ- πὸ τὴν ζωὴ τοῦ μοναχοῦ, ὅπως γιὰ παράδειγ- μα ὅτι περιώδευε βοηθῶντας τοὺς φτωχοὺς καὶ τοὺς ἀδύναμους, ἀλλὰ εἶχε καὶ κάποια θεία φώτιση, ἀφοῦ σὲ κάποιους ποὺ τὸν ἐπι- σκέπτονταν ἔλεγε «εἶσαι ὁ τάδε, μένεις ἐκεῖ κ.λπ.», χωρὶς νὰ τοὺς ἔχῃ ξαναδεῖ ποτέ! (Τί θὰ διαβάσω ἀκόμη ὁ ἄνθρωπος!) Ὅλα βέβαια τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ ἔγιναν γνωστὰ τώρα με- τὰ τὴν ἐκταφή του, γιατὶ δὲν θυμᾶμαι νὰ εἶ- χα ἀκούσει παλιότερα κάτι γιὰ τὸν Βησσαρί- ωνα, μολονότι εἶχα ἐπισκεφθῆ τὴ Μονὴ Ἀγά- θωνος. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι πολὺ σύντομα θὰ δι- αβάσουμε στὸν Συναξαριστὴ τὸν βίο τοῦ Ὁσί- ου Βησσαρίωνος τοῦ Μοναχοῦ, διανθισμένο φυσικὰ μὲ τὶς ἀπαραίτητες, εὐφάνταστες διη- γήσεις, ὅπως, ὅτι μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ κα- τατρόπωσε μία ἀγέλη λεόντων, πού, ὡς γνω- στόν, ἀφθονοῦν στὴν περιοχὴ τῆς Φθιώτιδος, ἢ ὅτι βρῆκε μαρτυρικὸ θάνατο ἀπὸ κάποιον φανατικὸ ἰσλαμιστὴ Λαμιώτη, ἐπειδὴ ἀρνήθη- κε νὰ ἀλλαξοπιστήσῃ, καὶ ποιός ξέρει τί ἄλ- λο ἐντυπωσιακό. Ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία ἀφε- νὸς μὲν γνωρίζει ἄριστα τὴ λειτουργία τῆς βι- ομηχανίας τῆς ἁγιοποίησης (καὶ τὸ ἔχει ἀπο- δείξει ἀνὰ τοὺς αἰῶνες), ἀφετέρου δὲ ἡ εἰδω- λολατρικὴ νοοτροπία της καὶ ἡ πτωματολα- τρικὴ ἐμμονή της εἶναι ἀνίατες. Δύσμοιρε Βησ- σαρίωνα, βλέπω τὰ τεμαχισμένα μέλη τοῦ σε- σηπότος κορμιοῦ σου νὰ περιφέρωνται ἀνὰ τὴν ἐπικράτεια πρὸς τέρψιν τῶν εὐσεβῶν πι- στῶν καὶ –φυσικά– πάντοτε μὲ τὸ ἀζημίωτο γιὰ τὴν Ἁγία Ἐκκλησία σου... Μὲ τιμή, Βασίλειος Κυρίτσης Αἰγάλεω «Χαῖρε, ἡ τοὺς Ἕλληνας ἀποδείξασα ἰχθύας...» Κύριε διευθυντά, Σύμφωνα μὲ τὶς ἐγκεκριμένες ἀπὸ τὴν ἐπί- σημη Ἐκκλησία ἐκδόσεις τοῦ «Συνέκδημου» καὶ «εἰς ἀνάμνησιν» τοῦ γεγονότος τῆς σωτη- ρίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τὴν «Ὑ- πέρμαχο Στρατηγό», ὅταν Πέρσες καὶ Ἄβα- ροι τὴν πολιορκοῦσαν τὸ 626 μ.Χ., συνετέθη ὕμνος (Ἀκάθιστος) ἐπαναλαμβανόμενος κάθε χρόνο (Χαιρετισμοί, τὶς Παρασκευές). Ἅμα ὅμως καλοκοιτάξῃ κανεὶς τοὺς χαι- ρετισμοὺς αὐτούς, θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι σχε- δὸν καθόλου δὲν ἀπασχολοῦν τοὺς συντά- κτες τους οἱ Πέρσες καὶ οἱ Ἄβαροι, ἀλλὰ προ- κύπτει φανερὰ τὸ ἔκδηλο μίσος κατὰ τῶν Ἑλ- Μὲ ὅλο τὸ σεβασμὸ ποὺ τρέφω στὸν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων θρησκευόμενο ἑλληνι- κὸ λαὸ κάνω μία ρητορικὴ ἐρώτηση στοὺς ὑπεύθυνους τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, μαζὶ καὶ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Τί περιμένετε, κύριοι, καὶ δὲν συγκαλεῖ- τε μία Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, νὰ ξεκαθαρισθοῦν ὡρισμένα θέματα, ποὺ ἀφοροῦν ὄχι μόνον σ’ ἐσᾶς, ποὺ πολλοὶ ἀπὸ ἐσᾶς τὰ συζητᾶτε κρυφίως μαζί μας, φοβούμενοι νὰ τὰ πῆτε ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια, ὅπως λέει ὁ λαός, στὶς συνόδους σας; Μήπως περιμένετε νὰ ἔλθῃ ὁ Μεσσίας τῶν Ἑβραίων καὶ μετὰ νὰ μᾶς πληροφορήσε- τε γιὰ ἀλλαγὲς ἐκ βάθρων; Κύριοι, ἐσεῖς ποὺ ἡγεῖσθε τῆς Ἐκκλησίας, μὴν ἀφήνετε τὸ χρόνο νὰ χωρίζῃ τοὺς Ἕλληνες σὲ διάφορες ὁμάδες θρησκευτικὲς ἀπὸ ἀντίδραση ἴσως στὴν ἔλλειψη καλῆς πληροφόρησης. Πῆτε μας τὴν ἀλήθεια γιὰ «ἱερά» ὀνόματα καὶ «ἱερές» πράξεις των, ποὺ ἔχετε προσκυνήσει ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ἀδικαιολόγητα. Οἱ Ἑβραῖοι δὲν μᾶς φταῖνε σὲ τίποτε. Εὐχαριστῶ ποὺ μὲ διαβάσατε Σεβαστὴ Μπούρα- Μπούτου Νέα Ὑόρκη