ΔΑΥΛΟΣ/292, Ἰούνιος 2006 19859 λήνων καὶ φυσικὰ κατὰ τῶν Ἀθηναίων, ἐναν- τίον τῶν ὁποίων χύνουν δηλητήριο καὶ ὄχι δάκρυα. Διαβάζουμε: «Χαῖρε, τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας, Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα. Ρήτορας πολυφθόγγους ὡς ἰχθύας ἀφώνους ὁ- ρῶμεν ἐπί σοι, Θεοτόκε. Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα Χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα Χαῖρε, ὅτι ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταὶ Χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί. Χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα Χαῖρε, ἡ τῶν Ἑλλήνων τὰ ἀπύλωτα στόματα ὡς ἀφώνους ἀποδείξασα ἰχθύας. (Δοξαστικὸ στὴν Ἁγ. Παρασκευή.) Ἀμέσως παρακάτω οἱ ὑβριστὲς τῶν Ἀθηναί- ων καὶ τῶν Ἑλλήνων γενικώτερα ἁρπάζουν ὡς μόνιμη ἐπῳδὸ ὅλων τῶν χαιρετισμῶν τὸ «Χαῖρε νύμφη ἀνύμφευτε» ἀπὸ τὴν τραγῳ- δία «Ἑκάβη», στίχος 612 (νύμφη ἄνυμφε). Χω- ρὶς ντροπή! Χαίρετε Μ.Β. Δικηγόρος, τ. βουλευτὴς Ἀθήνα Ἡ «μηχανουργία» τοῦ «Ἁγίου Φωτός» Κύριε Διευθυντά, Τὸ ἐπισυναπτόμενο κείμενο βρίσκεται στὸ βιβλίο τοῦ Γρ. Καμπούρογλου «Μνημεῖα τῆς Ἱστορίας τῶν Ἀθηνῶν», στὸ ὁποῖο ὁ ἐξ Ἀθη- νῶν πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἐφραὶμ πα- ραδέχεται καὶ καταγγέλλει, πὼς τὸ ὀνομα- ζόμενο «Ἅγιο Φῶς» δημιουργεῖται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ μάλιστα ἀποκαλύπτει, ὅτι, ἐπειδὴ αὐτὸς δὲν ἀρεσκόταν σὲ τέτοιες «μη- χανουργίες», τὸν καθαίρεσαν. Μετὰ τιμῆς Διαμαντῆς Βάγιας [Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ἀπὸ 1766.] [Δ. Γρ. Καμπούρογλου, «Μνημεῖα τῆς Ἱστορίας τῶν Ἀθηναίων», τόμος Β΄, σελ. 234.]