Τὸ σημεῖο σύγκρουσης Ἀινστάιν-Χάιζενμπεργκ  Ἡ ἀρχὴ τῆς ἀβεβαιότητας τοῦ Χάιζενμπεργκ Τὸ γινόμενο τῆς ἀβεβαιότητας Δx τῆς θέσης ἐνὸς σωματιδίου ἐπὶ τὴν ἀβεβαιότητα τῆς ὁρμῆς τοῦ σωματιδίου Δp δὲν δύναται νὰ γίνῃ μικρότερο μιᾶς παγκόσμιας σταθερᾶς, τῆς σταθερᾶς τοῦ Planck, ποὺ εἶναι ἡ ἴδια γιὰ ὅλα τὰ συστήματα ἀναφορᾶς, ἀδρανειακὰ καὶ μή: Δx · Δp ≥ h. [Δηλαδὴ ὅσο μεγαλύτερη ἀκρίβεια ἐπιτυγχάνουμε στὸν προσδιορισμὸ τῆς θέσης τοῦ σωματιδίου τόσο μεγαλύτερο σφάλμα ὑπεισέρχεται στὸν προσδιορισμὸ τῆς ὁρμῆς (ταχύτητας)· καὶ ἀντίστροφα.]  Ἡ ἀρχὴ τῆς ἀβεβαιότητας στὸν Πλάτωνα «…καθὼς ὁ νοῦς ἀντιλαμβάνεται πόσες καὶ ποιές εἶναι οἱ ἰδέες ποὺ ὑπάρχουν στὸν ἀμετάβλητο ζωντανὸ κόσμο, ὁ δημιουργὸς σκέφθηκε, ὅτι καὶ ὁ μεταβλητὸς ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὶς ἴδιες, ποσοτικὰ καὶ ποιοτικά...» («Τίμαιος» 39 e.) «Γιατὶ τὸ σύμπαν ὑπάρχει μὲ τρεῖς τρόπους, νοητά, νοητικὰ καὶ αἰσθητά...» (Πρόκλου, «Περὶ τῆς κατὰ Πλάτωνα θεολογίας», βιβλίο Ε΄, 56, 15-20 καὶ 57, 1-10.) «Νοητά»· πρέπει νὰ ἐννοῇ τὰ ἀριθμητικὰ πρότυπα, ποὺ ἐκπηγάζουν ἀπὸ τὴν νοητικὴ μονάδα καὶ ἀποτελοῦν τὸν ἀμετάβλητο Πλατωνικὸ κόσμο τῶν εἰδητικῶν ἀριθμῶν καὶ κατ’ ἐπέκταση τὶς ἀρχέγονες Πυθαγόρειες τριάδες (ὄν). «Αἰσθητά»· πρέπει νὰ ἐννοῇ τὸν γεμᾶτο ροὴ καὶ κίνηση μεταβλητὸ κόσμο τῶν Ὁμήρου-Ἡρακλείτου (μὴ ὄν).1 1. Τὸ ὄν καὶ τὸ μὴ ὄν μπορεῖ νὰ νοοῦνται καὶ ἀντίστροφα.