ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ... ΡΙΖΑ ΙΕΣΣΑΙ! «Χριστὸς γεννιέται, χαρὰ στὸν κόσμο, χαρὰ στὸν κόσμο, στὰ παλληκάρια, σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες ἡ Παναγιά μας κοιλοπονοῦσε. Κοιλοπονοῦσε, παρακαλοῦσε τοὺς Ἁϊποστόλους, τοὺς Ἀρχαγγέλους, κι οἱ Ἁϊποστόλοι μαμὲς γυρεύουν κι οἱ Ἀρχαγγέλοι γιὰ μύρο τρέχουν.» Τόσο οἱ γελοῖοι αὐτοὶ στίχοι ὅσο καὶ ἡ εἰκονιζόμενη στὴν ἔναντι σελίδα φωτοτυπία ἐλήφθησαν ἀπὸ ἔντυπο μὲ τίτλο «Λαλουσάκι» (;) τοῦ Δεκεμβρίου 2005, ποὺ ἐκδίδει τὸ Μουσεῖο Ἑλληνικῆς Λαϊκῆς Τέχνης μὲ τὴν ἐπιστημονικὴ εὐθύνη τοῦ τμήματος ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων του καὶ μοιράζεται στὰ παιδιά, ποὺ τὸ ἐπισκέπτονται. Ἡ προβαλλόμενη εἰκόνα παρουσιάζει τὴ ρίζα Ἰεσσαί, ἕνα δέντρο δηλαδή, στὸ κάτω μέρος τοῦ ὁποίου βρίσκεται ὁ Ἰεσσαί, ἕνας Ἑβραῖος κτηνοτρόφος, προπάτορας τοῦ Ἰησοῦ· στὰ κλαδιὰ τοῦ δένδρου διάφοροι ἄλλοι Ἑβραῖοι προπάτορες, «προφῆτες», σκηνὲς ἀπὸ τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη, ἐνῷ στὴν κορυφὴ τοῦ δένδρου ὁ Ἰησοῦς μὲ τὴ μητέρα του. Δυστυχῶς τὰ προγράμματα ἐκπαιδεύσεως τοῦ πλήρως ἐλεγχόμενου ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ΥΠ.Ε.Π.Θ. δὲν ἔχουν σκοπὸ τὴν παιδεία τῶν Ἑλληνόπουλων, ἀλλὰ τὴ διαιώνιση τῆς παραγωγῆς νέων ἄβουλων μελῶν τοῦ χριστεπώνυμου ποιμνίου. Ἡ χριστιανικὴ κατήχηση καὶ προπαγάνδα δὲν γίνεται μόνο στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα μαθήματα. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ὁ χριστιανικὸς προσηλυτισμός, ποὺ ἀσκεῖται στὰ βιβλία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας τοῦ Γυμνασίου (βλ. «Δ», τ. 272-273, 279, 281), τὰ ὁποῖα μοιάζουν περισσότερο μὲ βιβλία Θρησκευτικῶν παρὰ Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Ὁ ρωμιοσυνισμὸς καὶ ἡ βυζαντινότροπη Ὀρθοδοξία δὲν ὑπάρχουν ὅμως μόνο στὸ ΥΠ.Ε.Π.Θ., ἀλλὰ δηλώνουν πανταχοῦ παρόντες σ’ ὅλη τὴ χώρα. Ἡ πνευματικὴ διάβρωση τῶν Νεοελλήνων εἶναι πολὺ βαθειά, κι αὐτὸ ἀντανακλᾶται κατ’ ἐπέκταση σὲ κάθε πτυχὴ τοῦ δημόσιου βίου. Κίμων Ἐλευθερίου