Ἀ πο τε λοῦ σαν «εἶ δος ἡ με ρο λο γί ου»; στε ρι σμοί, ποὺ βρέ θη καν λα ξευ μέ νοι πά νω σὲ βρά χια σὲ δι ά φο ρες το πο θε σί ες τῆς Ἑλ λά δος, προ σελ κύ ον τας πρωτί στως τὸ ἐν δι α φέ ρον ἀρ χαι ο λό γων καὶ δευ τε ρευ όν τως φι λάρ χαι ων, ποὺ ἐ ρεύ νη σαν γι’ αὐ τὸ τὸ σκο πὸ ὀ ρει νὲς πε ρι ο χές, ἔρ χον ται νὰ δώ σουν τὶς πρῶ τες σχε τι κὲς πλη ροφο ρί ες σὲ ἕ να ἀ νερ χό με νο ἐ πι στη μο νι κὸ πε δί ο, τὴν Ἀρ χαι ο α στρο νο μί α, ἕ ναν κλά δο, πού, ὅ πως ὑ πο δη λώ νει καὶ ἡ ὀ νο μα σί α του, με λε τᾷ τὶς προε κτά σεις καὶ τὴν ἐ φαρ μο γὴ τῆς Ἀ στρο νο μί ας σὲ ἀρ χαί ους πο λι τι σμούς. Σα φῶς σὲ πρώ τη φά ση ἀ πο ρεῖ κα νεὶς γιὰ τὶς γνώσεις τῆς Ἀ στρο νο μί ας σὲ μί α ἐ πο χή, ὅ που τὰ τε χνι κὰ μέ σα ἦ ταν σχε δὸν ἀ νύ παρ κτα. Ἀ πὸ τὴν προ ϊ στο ρι κὴ ἐ πο χὴ ἀλ λὰ καὶ πο λὺ νω ρί τε ρα, ἀ πὸ τοὺς χρό νους τῆς μούσας Οὐ ρα νί ας, οἱ ἄν θρω ποι ἔ δει χναν με γά λο ἐν δι α φέ ρον γιὰ τὸ ἄ γνω στο Σύμ παν, ἐ πι δι ώ κον τας νὰ ἐ πι νο ή σουν τρό πους, ποὺ θὰ τοὺς ἐ πέ τρε παν νὰ ἑρ μη νεύ σουν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀ ξι ο ποι ή σουν ὅ σα ἔ βλε παν, τὰ ἀ στέ ρια, τὴ σε λή νη καὶ τὸν ἥ λιο. Οἱ πρό γονοί μας ἦ ταν ἐ κεῖ νοι ποὺ ἄρ χι σαν νὰ ἀ σχο λοῦν ται μὲ τὴν Ἀ στρο νο μί α καὶ μά λι στα μὲ ἐν τυ πω σια κὰ ἀ πο τε λέ σμα τα χι λιά δες χρό νια πρὶν ἀ πὸ τὴν ἐ πο χὴ ποὺ πα ρα δέ χεται ἡ συμ βα τι κὴ Ἱ στο ρί α. Εἶ χαν κα τα φέ ρει νὰ με τρή σουν μὲ ἐ ξαι ρε τι κὴ ἀ κρί βεια τὴ χρο νι κὴ διά ρκεια ἀ νά με σα σὲ δύ ο φά σεις τῆς σε λή νης. Καὶ φυ σι κὰ σὲ ἕ ναν Ἕλ λη να, τὸν Ἀ ρί σταρ χο τὸν Σά μιο, ἡ ἀν θρω πό τη τα ὀ φεί λει τὴ γνώ ση, ὅ τι τὸ Σύμ παν εἶ ναι ἡ λι ο κεν τρι κό. Μιὰ γνώ ση ποὺ ἐ πὶ πολ λοὺς αἰ ῶ νες δὲν ἦ ταν πα ρα δε κτὴ καὶ χρει ά στηκε νὰ φθά σου με μέ χρι τὴν ἐ πο χὴ τοῦ Κο πέρ νι κου, γιὰ νὰ ἐ πα νέλ θῃ στὸ προ σκή νιο ἡ ἀρ χι κὴ το πο θέ τη ση τοῦ Ἀ ρί σταρ χου. Χι λιά δες χρό νια με τὰ καὶ φθά νον τας στὸ σήμε ρα ἀ να κα λύ πτου με τὶς πρῶ τες ἐ ξαι ρε τι κὰ ἔ ξυ πνες με θό δους ἑρ μη νεί ας τῶν ἀ στρικῶν θέ σε ων, ποὺ ἔ δω σαν ἀ πο τε λε σμα τι κὲς λύ σεις σὲ πρα κτι κὰ ζη τή μα τα.