Ὁ κ. Γ. Βα ρου φά κης ἱ στο ρεῖ τὴν ἐξέλιξή του ἀρ χαι ο τά τη ἀ να κά λυ ψη τῆς κα τερ γα σί ας τοῦ σι δή ρου ἀ νήκει στοὺς Ἕλ λη νες («Γλαῦ κος γὰρ Χῖ ος, σι δή ρου κόλ λη σιν εὗ ρεν»), ἀλ λὰ ἀ πο σι ω πᾶ ται ἀ πὸ τὰ βι βλί α τῆς Ἱ στο ρί ας. Ὁ Πλά των (Φαῖ δρος 108 d) ἀ πο κα λεῖ τὴν ἐ πε ξερ γα σί α τοῦ σιδή ρου (τὴν συγ κόλ λη ση) ὡς: τοῦ «Γλαύ κου τέ χνην». Ἀλ λὰ ἡ σπου δαι ό τη τα καὶ ὁ ἀ πο φα σι στι κὸς ρό λος τῶν με τάλ λων στὴν ἐ ξε λι κτικὴ πο ρεί α τοῦ ἀν θρώ πι νου εἴ δους, ἡ κα τερ γα σί α τους ἀ πὸ τοὺς Ἕλ λη νες, ὅ πως γε νι κώ τε ρα καὶ ἡ κα τα λυ τι κὴ ἐ πί δρα ση τῶν Ἑλ λή νων σὲ ὅ λους τοὺς το μεῖς γιὰ τὴν πρό ο δο τῆς ἀν θρω πό τη τας, ἀ πὸ τὴν Ἰ α τρι κὴ τοῦ Ἀ σκλη πιοῦ ἕ ως τὴν Ἀ στρο νο μί α, ἀ να φέ ρον ται σὲ ὅ λα τὰ ἀρ χαῖ α ἑλ λη νι κὰ κεί με να. Κα τὰ κό ρον ἡ κα τερ γα σί α τοῦ σι δή ρου (τὸ δυ σκο λώ τε ρο μέ ταλ λο), πε ριγρά φε ται μὲ με γά λη ἀ κρί βεια: «Λυγ κεύς, πρῶ τος οὗ τος εὗ ρε μέ ταλ λα χρυ σοῦ καὶ σι δή ρου καὶ τῶν ἄλ λων.» Ὁ Λυγκεὺς ὑ πῆρ ξε ἕ νας ἐκ τῶν Ἀρ γο ναυ τῶν: Ἀ ρι στο φά νους, «Πλοῦ τος» 20. «Οὐ δέ μοι αὐ τῇ θυ μὸς ἐ νὶ στή θε σθαι σι δή ρε ος...»: Ὀ δύσ σεια, ρα ψῳ δί α ε 35-37. («... για τὶ δὲν ἔ χω μέ σα στὰ στή θη μου σι δε ρέ νια καὶ ἄ σπλα χνη καρ διά», λέ γει ἡ Κα λυ ψὼ πρὸς τὸν Ὀ δυσ σέ α). «Οὔ τοι ἔ τι δη ρόν γε φί λης ἀ πὸ πα τρί δος αἴ ης ἔσ σε ται, οὐδ’, εἴ πέρ τε σι δή ρια δέ σμα τ’ ἔ χῃ σι»: Ὀ δύσ σεια, ρα ψῳ δί α α, στί χοι 203-204. («Δὲν θὰ μεί νῃ γιὰ πο λὺ μακρυ ὰ ἀ πὸ τὴν ἀ γα πη μέ νη του πα τρί δα ὁ Ὀ δυσ σέ ας, ἀ κό μη καὶ ἂν δε θῇ μὲ σι δε ρέ νια δε σμά.») Μὲ αὐ τὰ τὰ λό για ὁ Μέν της, ὁ βα σι λιᾶς τῶν Τα φί ων, δι α βε βαι ώ νει τὸν Τη λέ μα χο, ὅ τι ὁ Ὀ δυσ σέ ας ζῇ καὶ δὲν θὰ μεί νῃ μα κρυ ὰ ἀ πὸ τὴν πα τρί δα του, ἀ κό μη καὶ ἂν δε θῇ μὲ σι δερέ νια δε σμά, ἐ νῷ ὁ ἴ διος ὁ βα σι λιᾶς ἔ χει προ ο ρι σμὸ τὴν Τε μέ ση, γιὰ νὰ ἀ γο ρά σῃ χαλ κό, δί δον τας ὡς ἀν τάλ λαγ μα «ἀ στρα φτε ρὸ σί δε ρο». (Ὀ δύσ σεια ρα ψῳ δί α α, στί χος 184.)