Ἱστορικοπολιτικὴ ἀνάλυση χωρὶς προκαταλήψεις [Ὁ «Δαυ λός» δὲν ἀ σχο λεῖ ται μὲ κοι νω νι κο οι κο νο μι κὰ θέ μα τα, δι ό τι θε ω ρεῖ, ὅ τι ἡ ἐ ξέ λι ξη καὶ ἡ πρό ο δος τῆς ἀν θρώ πι νης ζω ῆς ἐ ξαρ τᾶ ται ἀ πὸ τὴν ἐ ξέ λι ξη καὶ τὴν πρό ο δο τῆς Γνώ σης καὶ τῆς Καλ λι έρ γειας, δύο το μεῖς πρὸς τοὺς ὁ ποί ους στρέ φει τὸ σύ νο λο τῶν ἐν δι α φε ρόν των του. Ἡ οἰ κο νο μί στι κη ἀν τί λη ψη τῆς Ἱ στο ρί ας εἶ ναι νε ώ τε ρο φαι νό με νο καὶ κα θι ε ρώ θη κε ὡς δόγ μα ἀ πὸ δι ά φο ρα ἰ δε ο λο γή μα τα, κυ ρί ως ἀ πὸ τὸν Μαρ ξι σμό. Ἡ ἐ να σχό λη σή μας σή με ρα, στὸ κεί με νο ποὺ ἀ κο λουθεῖ, μ’ ἕ να κα τ’ ἐ ξο χὴν κοι νω νι κο οι κο νο μι κὸ θέ μα, τὸν συν δι κα λι σμό, θε ω ροῦ με ὅ τι συμ βάλ λει στὴν κα θα ρώ τε ρη ἀν τί λη ψη μιᾶς πραγ μα τι κό τη τας, ποὺ συ νή θως ἐμ φα νί ζε ται μέ σῳ ἰ δε ο λο γι κῶν πα ρα μορ φώ σε ων καὶ ἀγ κυ λώ σε ων καὶ συ νε πῶς ὁ δη γεῖ σὲ ψευ δαι σθή σεις καὶ αὐ τα πά τες, ὅ πως συμ βαί νει μὲ ὅ λα τὰ ἰ δε ο λο γή ματα, θρη σκευ τι κά, κοι νω νι κὰ καὶ οἰ κο νο μι κά.] φο ρέ ας τοῦ συν δι κα λι στι κοῦ πνεύ μα τος ἐξ ὁ ρι σμοῦ ἔ χει ἀ πο δε χθῆ τὴν ὑ λι κὴ ἐ ξάρ τη σή του ἀ πὸ τὸν ἐρ γο δό τη του –Κρά τος ἢ ἰ δι ώ τη– καὶ δὲν ἀ πο σκο πεῖ στὴν ἀ πό κτη ση πα ρα γω γι κῆς αὐ τε ξου σι ό τη τας. Συν δι καλί ζε ται μὲ μο να δι κό του σκο πὸ νὰ βελ τιώ σῃ ὁ πωσ δή πο τε μέ σα στὰ πλαί σια τῆς οἰ κο νο μι κῆς του ἐ ξαλ λο τρι ώ σε ως τὶς ὑ λι κὲς πα ρο χὲς ποὺ τοῦ πα ρα χω ρεῖ κά ποι ο –ἀ πα ραί τη τα– ἀ φεν τι κό. Συν δι κα λι στι κὴ δρά ση ποὺ ἐ πι διώ κει τὴν ἀ πο τί να ξη τῆς ὑ λι κῆς ὑ πο δου λώ σε ως τοῦ ἀ τό μου ἀ πὸ τοὺς πά τρω νές του καὶ τὴν ἀ πο κα τά στα ση τῆς πα ρα γω γι κῆς του ἐ λευ θε ρί ας καὶ αὐ τε νέρ γειας εἶ ναι ἐν τε λῶς ἀ συμ βί βα στη πρὸς τὴν ἔν νοι α τοῦ συν δι κα λι σμοῦ. Ὁ ὅ ρος «συν δι κα λι στικὲς ἐ λευ θε ρί ες» ἀ πο τε λεῖ σχῆ μα ὀ ξύ μω ρο καὶ στε ρεῖ ται πε ρι ε χο μέ νου, ἐ φ’ ὅ σον ὄ χι μό νον δὲν ἔ χει σχέ ση μὲ τὴν ἐ λευ θε ρί α τῶν ἀ τό μων, ἀλ λὰ ἀν τί θε τα προ ϋ πο θέ τει τὴν οἰ κο νο μι κὴ δου λεί α τους. Ἑ πο μέ νως ὁ συν δι κα λι σμὸς προ ϋ πο θέ τει τὴν δογ μα τι κὴ δι ά κρι ση τῶν ἀν θρώ πων σὲ πα ρα γω γι κὰ ἐ λεύ θε ρους καὶ σὲ πα ρα γω γι κὰ κα τευ θυ νό με νους. Ἡ λει τουρ γί α