Ἕνας ὑψιπέτης σκηνοθέτης ξελασπώνει τὴν Τέχνη μας ἀπὸ τὸν βοῦρκο τοῦ ποιμνίου αῦρα πρόβατα, μπλὰκ μπέεε, μαῦρα πρόβα- τα δηλαδή, δὲν εἶναι παρὰ οἱ Νεοέλληνες, ποὺ σύμφωνα μὲ τὶς ἄδειες σελίδες τοῦ εἰ- ρωνικὰ τιτλοφορούμενου «Ὅλα Ὅσα Γνω- ρίζουν οἱ Νεοέλληνες γιὰ τοὺς Ἀρχαίους Ἕλληνες» («βιβλίου») τοῦ Ρένου Ἀποστολίδη, ποὺ μνημο- νεύεται στὸ ντοκυμανταὶρ τοῦ Θόδωρου Μαραγκοῦ, δὲν ἔχουν καμμία ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἀρχαίους προγόνους τους· ποὺ ἔγιναν μπέεε ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό· ποὺ τοὺς ὠνόμα- σε ποίμνιον καὶ τοὺς ἔκανε νὰ πηγαίνουν μὲ τὰ τέσσερα, γιὰ νὰ φιλήσουν τὰ πόδια τῶν δεσποτῶν· ποὺ σὲ ἀντίθε- ση μὲ πλείστους ἄλλους λαοὺς δὲν ἔστειλαν οὔτε ἕναν ἐπι- στήμονα, γιὰ νὰ μελετήσῃ τοὺς καμμένους ἀπὸ τὴν λάβα τοῦ Βεζούβιου πάπυρους τοῦ Ἑρκολάνο (Ἡράκλειας), ὅταν διαβάστηκαν μὲ ὑπερσύγχρονες μεθόδους, παρὰ μό- νο ἕναν μεταπτυχιακὸ φοιτητή, ποὺ βρέθηκε ἐκεῖ μὲ ὑπο- τροφία τοῦ... Ἰταλικοῦ κράτους (!)· ποὺ δὲν μαθαίνουν Ἀρχαῖα, ἐνῷ τὰ σχολιαρόπαιδα Νάπολης καὶ περιχώρων τὰ ἐπιλέγουν, γιατὶ πιστεύουν, ὅτι ἔτσι μαθαίνουν καλύ- τερα τὴν δική τους γλῶσσα· ποὺ δὲν ξέρουν, ὅτι ἡ πόλη Κούμα κοντὰ στὴν Νάπολη ἦταν ἡ ἀρχαία Κύμη καὶ ὅτι στὴν νῆσο Πιθηκοῦσσα τῆς ἴδιας περιοχῆς ὑπάρχει μία ἀρχαιότατη μυκηναϊκὴ ἀποικία, ὅπου πρωτοεμφα- νίστηκαν τὰ μέτρα τῆς Κλασικῆς Ἑλληνικῆς Ποίησης· ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ «Ἐθνικῆς Παιδείας» ὀνομάζουν τὸ ὑπουργεῖο τους «καὶ Θρησκευμάτων», σὰν νὰ θέλουν ἐς ἀεὶ νὰ καπελλώνουν τὸ νέο αἷμα μὲ τὴν νοοτροπία τῶν ποιμνίων καὶ τῶν μπέεε. Γιὰ ὅλα αὐτά, ποὺ χρόνια ἀπασχολοῦν τὸν «Δαυλό», μιλάει ἡ ταινία τοῦ Μαραγ- κοῦ, καθὼς ἀφηγεῖται τὴν περιπλάνηση τοῦ ἰδίου τοῦ σκηνοθέτη καὶ τοῦ γυιοῦ του Στάθη στὴν περιοχὴ τῆς Νάπολης μαζὶ μὲ ἕναν Ἰταλὸ ἀπὸ τὴν Κούμα, ποὺ ὀνομάζεται Egistho (Αἴγισθος) καὶ ξέρει Ἑλληνικὰ καλύτερα ἀπὸ αὐτούς. Καὶ τί παραπάνω βρί- σκουν στὴν περιπλάνησή τους; Ὅτι στὸ Ἑρκουλάνο ἀνακαλύφθηκαν κυρίως κείμενα