ΕΝΑΣ ΙΕΡΕΑΣ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΠΗΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ πως μᾶς πλη ρο φό ρη σε ὁ ἀ να γνώ στης τοῦ «Δ» στὶς Η.Π.Α. κ. Μι χά λης Κε λιά κος, δὲν ὑ φί στα ται πλέ ον λό γος ἀ νη συ χί ας λό γῳ τῆς ἐ ξά πλω σης καὶ ἐν δε χό με νης με τάλ λα ξης τοῦ ἰ οῦ τῶν πτη νῶν. Ἡ ἀν τι με τώ πι σή του εἶ ναι ἁ πλῆ, ἀ νέ ξο δη καὶ δη μο σι εύ θη κε στὴν ἐ φη με ρί δα «Ρο δια κή» τὴν Τε τάρ τη, 8 Φε βρου α ρί ου 2006. Γρά φει λοι πὸν στὴν «Ρο δια κή» ὁ παπᾶ-Νε κτά ριος Κά νιας, ἐ φη μέ ριος Ι. Ν. Ἁ γί ων Ἀ ναρ γύ ρων: Ρί γη ἀ να τρι χί λας δη μι ουρ γοῦν ται σὲ ὅ λους μας, ὅ ταν ἐ πι σκε πτό μα στε (!) τὶς ὀ λέ θρι ες συ νέ πει ες ποὺ θὰ ἔ χῃ ἡ γρίπ πη τῶν πτη νῶν γιὰ ἑ κα τομ μύ ρια ἀν θρώ πους στὴν πα τρί δα μας ἀλ λὰ καὶ σὲ ὅ λο τὸν κό σμο. Ἴ σως νὰ ἀ να ρω τη θή κα τε, τί σχέ ση ἔ χει ὁ ἅ γιος Χα ρά λαμ πος μὲ τὴν παν δη μί α γρίπ πης. Καὶ ὅ μως ἔ χει ὄ χι μό νο μὲ τὴν παν δη μί α γρίπ πης ἀλ λὰ καὶ μὲ ἄλ λες ἀ σθέ νει ες ἀ κό μα καὶ μὲ τὸ φαι νό με νο τοῦ σει σμοῦ. Ἂς δοῦ με τὰ ἱ στο ρι κὰ (!) γε γο νό τα καὶ τὴν ἐ πέμ βα ση τοῦ ἁ γί ου Χα ρα λάμπους… » Ἡ δι ά σω ση τῶν κα τοί κων τοῦ Πύρ γου ἀ πὸ τὴν φο βε ρὴ παν δη μί α πα νώ λης τὸ 1860. Ἡ νό σος αὐ τὴ ἐ ξα λεί φθη κε ἀ πὸ τὸν ἅ γιο Χα ρά λαμ πο με τὰ ἀ πὸ θερ μὴ προσευ χὴ πρὸς αὐ τὸν καὶ πα ρά κλη ση. Λέ νε μά λι στα, ὅ τι οἱ Πύρ γιοι εἶ δαν κα τα πληκτι κὸ θέ α μα. Ὁ ἅ γιος μὲ τὴν ρά βδο του ἔ σπρω χνε ἕ να λευ κὸ σὰν βαμ βά κι νέ φος στὸν οὐ ρα νό, μέ χρι ποὺ τὸ ἔρ ρι ξε στὴν θά λασ σα. Ἦ ταν ἡ ἀ σθέ νεια ποὺ κα τα δί ω ξε ὁ ἅ γιος… » Στὶς 26 Μαρ τί ου 1993 ὁ με γά λος σει σμὸς τοῦ Πύρ γου στὶς 14:10΄ δι α μοι ράστη κε σὲ δύο σει σμοὺς τῶν 5,5 R καὶ ἀ πὸ ἄ πο ψη χρό νου τρί α λε πτὰ κε νὸ με σολά βη σαν με τα ξὺ τῶν δύο με γά λων δο νή σε ων, μὲ ἀ πο τέ λε σμα οἱ ζη μι ὲς νὰ μὴν εἶναι φο βε ρές. Αὐ τὴ ἡ δι α μοί ρα ση τοῦ σει σμοῦ ἦ ταν ἐ πι στη μο νι κὰ ἐν τυ πω σια κὸ φαι νό με νο. Τὴν ὥ ρα τοῦ σει σμοῦ πολ λὰ μι κρὰ παι δά κια μὲ τὰ ἀ θῷα μά τια τους εἶ δαν, ὅ πως λέ νε, τὸν «παπ ποῦ» νὰ κρα τᾷ μὲ ἁ πλω μέ να τὰ χέ ρια του τὰ σπί τια τοῦ Πύρ γου, νὰ μὴν πέ σουν. Με τὰ τὸν σει σμὸ πολ λοὶ κά τοι κοι εἶ δαν στὸν ὕ πνο τους τὸν ἅ γιο Χα ρά λαμ πο νὰ τοὺς ἀ να φέ ρῃ, ὅ τι μὲ δι κή του πα ρέμ βα ση ὁ με γάλος σει σμὸς χω ρί στη κε σὲ δύο μι κρό τε ρους καὶ γι’ αὐ τὸ ἔ γι νε καὶ πε ρι φο ρὰ τῆς εἰ κό νας του στὴν πό λη… Πῶς ἔ μα θε τὴν Ἰ α τρι κὴ Συ νε χί ζει στὸ ἄρ θρο του ὁ πα πᾶ-Νε κτά ριος– Ἆ ρα γε πῶς μπό ρε σε ὁ ἅ γιος Χα ρά λαμ πος νὰ προ στα τεύ σῃ τοὺς ἀν θρώ πους καὶ για τί στὸ μέλ λον μπο ρεῖ νὰ μᾶς προ στα τεύ σῃ ἀ πὸ πα ρό μοι ους κιν δύ νους; (Ἐ δῶ εἶ ναι καὶ τὸ θέ μα μας.) Μί α πρώ τη ἀ πάν τη ση βρί σκε ται στὸν βί ο τοῦ ἁ γίου. Ὅ ταν τὸν ἔ παιρ ναν στὸν δρό μο γιὰ τὸ μαρ τύ ριο (ποι ό;) σή κω σε τὰ χέ ρια του στὸν οὐ ρα νὸ καὶ προ σευ χή θη κε: “Σ’ εὐ χα ρι στῶ, Κύ ρι ε, καὶ σὲ πα ρα κα λῶ, τώ ρα ποὺ θὰ φύ γω ἀ πὸ αὐ τὸν τὸν κό σμο, νὰ μὲ πά ρῃς κον τά Σου στὴν Βα σι λεί α Σου.”