ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τὰ πανεπιστήμια νὰ δοθοῦν στοὺς μητροπολίτες! Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Πρόσφατα διεξήχθησαν οἱ φοιτητικὲς ἐκλογὲς στὰ Πανεπιστήμια ὅλης τῆς χώρας. Προσερχόμενος λοιπὸν στὴ σχολή μου γιὰ νὰ ψηφίσω, πέρασα ἀπὸ τὰ τραπεζάκια τῶν παρατάξεων, νὰ δῶ τί περίπου ὑποστηρίζει ἡ κάθε μία, παραλαμβάνοντας τὰ σχετικὰ μὲ τὶς θέσεις τους φυλλάδια. Φέτος, στὴ σχολή μου, γιὰ πρώτη φορὰ ἐμφανίστηκε κι ἡ παράταξη τοῦ γνωστοῦ ὀρθόδοξου κόμματος. Ἀπὸ καθαρὴ περιέργεια (κι ὄχι γιὰ ἐνημέρωση, ἀφοῦ σὲ καμμία περίπτωση ἡ ἐπιλογή μου στὴν κάλπη δὲ θὰ ἦταν αὐτή) πῆρα καὶ τὸ ἐνημερωτικὸ ἔντυπο αὐτῆς τῆς φοιτητικῆς ὀργάνωσης. Μὲ τὴν παροῦσα ἠλεκτρονικὴ ἐπιστολὴ σᾶς τὸ ἐπισυνάπτω (καὶ ἀπὸ τὶς δύο ὄψεις). Δῆτε λοιπὸν σὲ φωτοτυπία, ποιά εἶναι ἡ πρώτη ὀργανωτικὴ θέση αὐτῆς τῆς παράταξης: Θὰ τὸ χαρακτήριζα λυπηρό, ἀλλὰ ἂν τὸ σκεφτοῦμε, εἶναι ἀστεῖο καὶ συνάμα ἐπικίνδυνο νὰ διατυπώνωνται τέτοιες ἀπόψεις ἀπὸ ἀνθρώπους τῆς τριτοβάθμιας ἐκπαίδευ- σης, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ συνδέσουν τὴν Ἐπιστήμη μὲ τὸ θεοκρατικὸ ὀρθόδοξο καθεστώς. Καὶ μία παρατήρηση: Αὐτοὶ οἱ ὑπερασπιστὲς κάθε τι ἑλληνικοῦ (ἔτσι τοὐλάχιστον θέλουν νὰ αὐτοπροβάλλωνται) καλὸ θὰ εἶναι νὰ μάθουν πρῶτα νὰ χρησιμοποιοῦν σωστὰ τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα καὶ στὴ συνέχεια νὰ προβαίνουν σὲ ἀνακοινώσεις καὶ λόγους «ὑπὲρ πατρίδος». Διότι πραγματικὰ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὸ μάθημα γιὰ τὴ χρήση τοῦ τελικοῦ «ν» εἶναι στὴν ὕλη τοῦ δημοτικοῦ. Κι ὅμως, προσέξτε τὸν τίτλο ποὺ ἔχουν! (Γιὰ τὸ φοιτητὴ καὶ τὴ πατρίδα.) Μὲ ἐκτίμηση, Χρυσόστομος Μακίσογλου Φοιτητής, Ἀθήνα ΟΙ ΕΙΛΩΤΕΣ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ Ï ΞΕΝΟΦΩΝ Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Ὁ ἐπιστολογράφος Λακεδαιμόνιος κ. Γεώργιος Π. Λουρίδας στὸ φιλόξενο τεῦχος 289 τοῦ «Δαυλοῦ» ἐπανέρχεται καὶ ἐπιβεβαιώνει τὶς ἀπόψεις του γιὰ τοὺς εἵλωτες τῆς Σπάρτης. Βεβαίως καὶ ἐμένα ὡς Ἕλληνα μὲ πληγώνει τὸ γεγονός, πὼς μία πόλη-κράτος, ἡ Σπάρτη, ἦταν δουλοκτητικὸ καθεστώς. Καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ καταδικάζωμε κάθε στρατοκρατικὸ καθεστώς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀγωνιζώμαστε γιὰ ἕνα δημοκρατικὸ πολίτευμα, ἀνάλογο μὲ αὐτὸ ποὺ δημιούργησε τὸν ἀνεπανάληπτο Ἑλληνικὸ Πολιτισμό. Ἰσχυρίζεται ὁ κ. Λουρίδας ὅτι:  Ἡ οἰκονομικὴ κατάσταση τῶν εἱλώτων στὴ Σπάρτη ἦταν κακή, ἀλλὰ δὲν ἦταν τραγική, ὅπως ἡ προσωπική τους ἀσφάλεια. Καὶ ὁ κ. Καζάνας δὲν ἀναφέρεται στοὺς δούλους τῶν ἄλλων ἑλληνικῶν πόλεων, ὅπως τοὺς «πενέστας» τῆς Θεσσαλίας, τοὺς ‣