19964 ΔΑΥΛΟΣ/293, Ἰούλ.-Αὔγ. 2006 Δημοτικὸ σχολεῖο ἢ Κατηχητικό; Κύριε διευθυντά, Θλιβερὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὴν εἴσοδο δημοσίου σχολείου στὸ Χαλάνδρι: Μεγαλοπρεπὴς εἰκόνα (γιὰ προσκύνημα) γιὰ τὰ ἑλληνόπουλα, ποὺ εἰσέρχονται στὸ χῶρο τῆς μαθήσεως (ἡ ἀνεξιθρησκεία στὸ μεγαλεῖο της) καὶ δημόσιας ἐκπαίδευσης. Μαύρη φιγούρα γιὰ πρότυπο στὰ παιδιά μας. Τιμοῦμε αὐτοὺς ποὺ ἀφάνισαν τὸν πολιτισμό μας. Ἐκτενὲς ἄρθρο γιὰ τὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ (νὰ ἀνοίξουμε καὶ τὸν τάφο του, μήπως εἶναι καὶ αὐτὸς χαμογελαστὸς μέσα στὸ φέρετρο καὶ μυρίζει DIOR) εἶχε στὸ τελευταῖο τεῦχος τὸ περιοδικό σας, δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἄλλο. Ἀκόμα ἐξοργιστικώτερο, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν τελευταίων Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, στὴν εἴσοδο πάλι τοῦ δημοσίου σχολείου, ἐνημερωνόμαστε ὡς κάτοικοι αὐτῆς τῆς (πάλαι ποτέ) ἔνδοξης χώρας, ὅτι ἡ Ἱστορία μας ξεκίνησε ἀ- πὸ τὸν... μαρμαρωμένο βασιλιᾶ (προφανῶς ἀπὸ τὸν τελευταῖο τῆς ἑλληνοκτόνου ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία ἔφερε τὸ φρικτότερο μεσαιωνικὸ σκότος στὴν Ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας)!!!! Καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ τελειώνει μὲ τοὺς τελευταίους Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες, οἱ ὁποῖοι προφανῶς ἐφευρέθηκαν ἀργότερα (γιὰ νὰ πουλάῃ ἡ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ ἀναψυκτικὰ στὰ διαλείμματα;). Καμμία ἀναφορὰ στὴν φωτογραφία γιὰ τὴν ἀρχὴ τῶν Ἀγώνων ἢ τὴν Ἀρχαιότητα (μὴν τυχὸν ἀναρωτηθῇ κανείς, γιατί σταμάτησαν ἐνδιάμεσα οἱ ἀγῶνες, ποιός τοὺς ἀπαγόρευσε). Εὖγε Ἑλλάδα τοῦ 2006. Καὶ μετὰ ἀναρωτιόμαστε, γιατί ἔχουμε μείνει πίσω καὶ δὲν παράγουμε πλέον πολιτισμὸ (Κ. Καραμανλῆς). Πίσω ὁλοταχῶς λοιπόν. Μὲ τιμὴ Τριπτόλεμος