19964 ΔΑΥΛΟΣ/293, Ἰούλ.-Αὔγ. 2006 Δημοτικὸ σχολεῖο ἢ Κατηχητικό; Κύριε διευθυντά, Θλιβερὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὴν εἴσοδο δη- μοσίου σχολείου στὸ Χαλάνδρι: Μεγαλοπρεπὴς εἰκόνα (γιὰ προσκύνημα) γιὰ τὰ ἑλληνόπουλα, ποὺ εἰσέρχονται στὸ χῶ- ρο τῆς μαθήσεως (ἡ ἀνεξιθρησκεία στὸ μεγα- λεῖο της) καὶ δημόσιας ἐκπαίδευσης. Μαύρη φιγούρα γιὰ πρότυπο στὰ παιδιά μας. Τιμοῦ- με αὐτοὺς ποὺ ἀφάνισαν τὸν πολιτισμό μας. Ἐκτενὲς ἄρθρο γιὰ τὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰ- τωλὸ (νὰ ἀνοίξουμε καὶ τὸν τάφο του, μήπως εἶναι καὶ αὐτὸς χαμογελαστὸς μέσα στὸ φέ- ρετρο καὶ μυρίζει DIOR) εἶχε στὸ τελευταῖο τεῦχος τὸ περιοδικό σας, δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἄλλο. Ἀκόμα ἐξοργιστικώτερο, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν τελευταίων Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, στὴν εἴσο- δο πάλι τοῦ δημοσίου σχολείου, ἐνημερωνό- μαστε ὡς κάτοικοι αὐτῆς τῆς (πάλαι ποτέ) ἔν- δοξης χώρας, ὅτι ἡ Ἱστορία μας ξεκίνησε ἀ- πὸ τὸν... μαρμαρωμένο βασιλιᾶ (προφανῶς ἀ- πὸ τὸν τελευταῖο τῆς ἑλληνοκτόνου ἀνατολι- κῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία ἔφερε τὸ φρικτότερο μεσαιωνικὸ σκότος στὴν Ἱστο- ρία τῆς ἀνθρωπότητας)!!!! Καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀνα- δρομὴ τελειώνει μὲ τοὺς τελευταίους Ὀλυμ- πιακοὺς Ἀγῶνες, οἱ ὁποῖοι προφανῶς ἐφευ- ρέθηκαν ἀργότερα (γιὰ νὰ πουλάῃ ἡ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ ἀναψυκτικὰ στὰ διαλείμματα;). Καμ- μία ἀναφορὰ στὴν φωτογραφία γιὰ τὴν ἀρ- χὴ τῶν Ἀγώνων ἢ τὴν Ἀρχαιότητα (μὴν τυ- χὸν ἀναρωτηθῇ κανείς, γιατί σταμάτησαν ἐν- διάμεσα οἱ ἀγῶνες, ποιός τοὺς ἀπαγόρευσε). Εὖγε Ἑλλάδα τοῦ 2006. Καὶ μετὰ ἀναρωτιόμαστε, γιατί ἔχουμε μεί- νει πίσω καὶ δὲν παράγουμε πλέον πολιτισμὸ (Κ. Καραμανλῆς). Πίσω ὁλοταχῶς λοιπόν. Μὲ τιμὴ Τριπτόλεμος