ΤΙΟ Α Μ ΑΦΙΕΡΩ Ν Α ΤΑ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ζ Υ • «Διατάσσουμε, ὅλα τὰ ἱερὰ καὶ οἱ ναοί τους (τῶν Ἑλλήνων), ὅσα βρίσκονται Β ἀκόμα ἄθικτα, νὰ καταστραφοῦν μὲ διαταγὴ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν καὶ νὰ ἐξαγνιστοῦν μὲ τὴν ὕψωση τοῦ σημείου τῆς σεβαστῆς χριστιανικῆς θρησκείας... Ἂν μὲ ἐπαρκεῖς ἀποδείξεις ἐνώπιον ἱκανοῦ δικαστῆ ἐμφανιστῇ κάποιος ποὺ ἔχει παραβλέψει αὐτὸν τὸν νόμο, θὰ τιμωρηθῇ μὲ τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου.» (Αὐτοκράτορες Θεοδόσιος καὶ Βαλεντιανὸς πρὸς Ἰσίδωρον, Ἔπαρχον τοῦ Πραιτωρίου, 14 τοῦ Νοεμβρίου 435 μ.Χ.) • «Νὰ κλείσουν ὅλοι οἱ ναοὶ σὲ ὅλες τὶς πόλεις καὶ σὲ ὅλους τοὺς τόπους τῆς οἰκουμένης... Ἂν κάποιος μὲ ὁποιαδήποτε δύναμη παραβῇ (αὐτὸν τὸν νόμο), θὰ τιμωρηθῇ μὲ ἀποκεφαλισμό.» (Ἰουστινιάνειος Κώδικας 1.11· αὐτοκράτωρ Κωνστάντιος Α΄ πρὸς Ταῦρον, Ἔπαρχον τοῦ Πραιτωρίου, Δεκέμβριος τοῦ 534 μ.Χ.) • «Τέτοιου εἴδους πράξεις («εἰδωλολατρίας»), ἂν ἐξακολουθοῦν νὰ συμβαίνουν (σ.σ.: ἢ καταγγελθῇ ὅτι συμβαίνουν!) ἀκόμα καὶ σὲ κάποιο λιβάδι ἢ σπίτι, τὸ λιβάδι ἢ τὸ σπίτι αὐτὸ θὰ προσαρτηθῇ στὸ ταμεῖο τῶν ἱερωτάτων ἀνδρῶν (δηλαδὴ τῶν ἱερέων τῆς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας), ἐνῷ ὁ ἰδιοκτήτης τους, ποὺ ἔδωσε τὴν συγκατάθεσή του νὰ μιανθῇ ὁ τόπος, θὰ ἀποπεμφθῇ ἀπὸ τὸ (ὁποιοδήποτε) ἀξίωμά του, θὰ χάσῃ τὴν περιουσία του καὶ ἀφοῦ ὑποστῇ σωματικὸ βασανισμὸ μὲ μεταλλικὰ ὄργανα, θὰ ὁδηγηθῇ σὲ διαρκῆ ἐξορία.» (Ἰουστινιάνειος Κώδικας 1.11.8, αὐτοκράτορες Λέων καὶ Ἀνθέμιος πρὸς Διόσκουρον, Ἔπαρχον τοῦ Πραιτωρίου. Παρεδόθη τὸ 472 μ.Χ.) • «Διατάσσουμε τοὺς ἄρχοντές μας, ἀλλὰ καὶ ὅσους διδάσκονται ἀπὸ τοὺς θεοφιλέστατους ἐπισκόπους, νὰ ἀναζητοῦν σύμφωνα μὲ τὸν νόμο ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀσέβειας ὑπὲρ τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας ἔτσι, ὥστε νὰ μὴν συμβαίνουν, ἀλλὰ καὶ ἂν συμβαίνουν, νὰ τιμωροῦνται... Κανεὶς νὰ μὴν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ κληροδοτῇ μὲ διαθήκη (περιουσίες) ἢ νὰ χαρίζῃ μὲ δωρεὰ ὁτιδήποτε σὲ πρόσωπα ἢ τόπους, ποὺ ἔχουν ἐπισημανθῆ ὅτι διαπράττουν τὴν ἀσέβεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ... ὅσα δίδονται ἢ κληροδοτοῦνται μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ ἀφαιροῦνται... Μὲ τὴν παροῦσα εὐσεβῆ νομοθεσία νὰ διατηρηθοῦν σὲ ἰσχὺ ὅλες οἱ τιμωρίες, μὲ τὶς ὁποῖες οἱ προηγούμενοι βασιλεῖς εἶχαν ἀπειλήσει νὰ τιμωρήσουν τὴν ἑλληνικὴ πλάνη, μὲ τὶς ὁποῖες προσπαθοῦσαν (οἱ προγενέστεροι χριστιανοὶ βασιλεῖς) νὰ διασφαλίσουν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη.» (Ἰουστινιάνειος Κώδικας 1.11.9· ἐπίσης Β1, 1,19· καὶ Νομοκάνων 6, 3. Ὁ συγκεκριμένος νόμος θεωρεῖται νομοθέτημα τοῦ Ἰουστινιανοῦ.) • «Ἐπειδὴ μερικοὶ συνελήφθησαν (ἂν καὶ ἀξιώθηκαν τὸ χριστιανικὸ βάπτισμα), διακατεχόμενοι ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν ἀνόσιων μυσαρῶν Ἑλλήνων, νὰ διαπράτ-