ρο πα γαν δί ζε ται ὡς ἕ να ἀ πὸ τὰ με γα λύ τε ρα ἐ πι τεύγ μα τα τοῦ Βυ ζαν τί ου ἡ δῆ θεν δι ά δο ση τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ στοὺς Σλαύ ους χά ρη στὶς ἐ νέρ γει ες δύο μο να χῶν, τοῦ Κυ ρίλ λου καὶ τοῦ Με θο δί ου, οἱ ὁ ποῖ οι ἐ πὶ πλέ ον τοὺς ἔ δω σαν τὸ Ἀλ φά βη το. Ἀλ λά, ἐ ὰν σκο πὸς τῶν Βυ ζαν τι νῶν ἦ ταν νὰ με τα δώ σουν τὸν Ἑλ λη νι κὸ Πο λι τι σμὸ στοὺς Σλαύ ους, θὰ τοὺς ἔ δι ναν τὸ ἤ δη ὑ πάρ χον Ἑλ λη νικὸ Ἀλ φά βη το καὶ θὰ τοὺς με τέ φρα ζαν ἀρ χαῖα ἑλ λη νι κὰ ἔρ γα (π.χ. τὰ Ὁ μη ρικὰ Ἔ πη, τρα γῳ δί ες κ.λ.π.). Ὁ σκο πὸς τῆς πο λι τι κο θρη σκευ τι κῆς βυ ζαν τι νῆς ἐξου σί ας ὅ μως δὲν ἦ ταν πο λι τι στι κός, ἀλ λὰ ὁ ἐκ χρι στι α νι σμὸς τῶν Σλαύ ων, γιὰ τὴν ἐ πί τευ ξη τοῦ ὁ ποί ου χρη σι μο ποί η σαν δι ά φο ρα μέ σα. Ἕ να ἀ πὸ αὐ τὰ ἦ ταν ἡ δι ά δο ση τῆς Ἁ γί ας Γρα φῆς, προ κει μέ νου δὲ νὰ τὴν πραγ μα το ποι ή σουν εὐ κολώ τε ρα, ἐ πι νό η σαν ἕ να νέ ο, αὐ θαί ρε το ἀλ φά βη το, τὸ λε γό με νο Κυ ριλ λι κό. Ὁ Κύ ριλ λος (827-869) καὶ ὁ Με θό διος (815-885) γεν νή θη καν στὴ Θεσ σα λο νί κη. Κύρι ες πη γὲς γιὰ τὴ ζω ή τους ἀ πο τε λοῦν τὰ –γραμ μέ να στὰ Σλαυ ι κά– ἔρ γα: «Ὁ Βί ος τοῦ Κων σταν τί νου» καὶ «Ὁ Βί ος τοῦ Με θο δί ου». (Κων σταν τῖ νος ἦ ταν τὸ ἀρ χι κὸ ὄ νο μα τοῦ Κυ ρίλ λου· σὲ Κύ ριλ λο με τω νο μά στη κε, λί γο προ τοῦ πε θά νῃ.) Πα τέ ρας τους ἦ ταν Βυ ζαντι νὸς ἀ ξι ω μα τοῦ χος ἀ γνώ στου ἐ θνι κό τη τας. Ὑ πάρ χει δι χο γνω μί α σχε τι κὰ μὲ τὴν κα ταγω γή τους. Ὡ ρι σμέ νοι ἱ στο ρι κοὶ εἰ κά ζουν ὅ τι ἦ ταν Ἕλ λη νες κι ἄλ λοι ὅ τι ἦ ταν Σλαῦ οι (ἀ πὸ τὴν πλευ ρὰ τῆς μη τέ ρας τους). Γιὰ τὴν ἑλ λη νι κή τους κα τα γω γὴ δὲν ὑ πάρ χει ἄλλη ἔν δει ξη, ἐ κτὸς τοῦ ὅ τι γεν νή θη καν στὴ Θεσ σα λο νί κη, στὴν ὁ ποί α ὅ μως τό τε ζοῦ σαν πολ λὲς ἐ θνό τη τες. Πρὸς τὴν ὑ πό θε ση ὅ τι ἡ κα τα γω γή τους ἦ ταν σλαυ ι κὴ συ νη γο ρεῖ ἡ ἄρι στη γνώ ση τῶν σλαυ ι κῶν δι α λέ κτων ποὺ εἶ χαν κι οἱ δύο, ποὺ εὔ κο λα μπο ρεῖ νὰ ἐ ξηγη θῇ, ἂν ὑ πο θέ σου με ὅ τι ἡ Σλαυ ι κὴ ἀ πο τε λοῦ σε τὴ μη τρι κή τους γλῶσ σα. Ἐ κτὸς ὅ μως