ροπαγανδίζεται ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐπιτεύγματα τοῦ Βυζαντίου ἡ δῆθεν διάδοση τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στοὺς Σλαύους χάρη στὶς ἐνέργειες δύο μοναχῶν, τοῦ Κυρίλλου καὶ τοῦ Μεθοδίου, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πλέον τοὺς ἔδωσαν τὸ Ἀλφάβητο. Ἀλλά, ἐὰν σκοπὸς τῶν Βυζαντινῶν ἦταν νὰ μεταδώσουν τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ στοὺς Σλαύους, θὰ τοὺς ἔδιναν τὸ ἤδη ὑπάρχον Ἑλληνι- κὸ Ἀλφάβητο καὶ θὰ τοὺς μετέφραζαν ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἔργα (π.χ. τὰ Ὁμηρι- κὰ Ἔπη, τραγῳδίες κ.λ.π.). Ὁ σκοπὸς τῆς πολιτικοθρησκευτικῆς βυζαντινῆς ἐ- ξουσίας ὅμως δὲν ἦταν πολιτιστικός, ἀλλὰ ὁ ἐκχριστιανισμὸς τῶν Σλαύων, γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ ὁποίου χρησιμοποίησαν διάφορα μέσα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἦταν ἡ διάδοση τῆς Ἁγίας Γραφῆς, προκειμένου δὲ νὰ τὴν πραγματοποιήσουν εὐκο- λώτερα, ἐπινόησαν ἕνα νέο, αὐθαίρετο ἀλφάβητο, τὸ λεγόμενο Κυριλλικό. Ὁ Κύριλλος (827-869) καὶ ὁ Μεθόδιος (815-885) γεννήθηκαν στὴ Θεσσαλονίκη. Κύ- ριες πηγὲς γιὰ τὴ ζωή τους ἀποτελοῦν τὰ –γραμμένα στὰ Σλαυικά– ἔργα: «Ὁ Βίος τοῦ Κωνσταντίνου» καὶ «Ὁ Βίος τοῦ Μεθοδίου». (Κωνσταντῖνος ἦταν τὸ ἀρχικὸ ὄνομα τοῦ Κυρίλλου· σὲ Κύριλλο μετωνομάστηκε, λίγο προτοῦ πεθάνῃ.) Πατέρας τους ἦταν Βυζαν- τινὸς ἀξιωματοῦχος ἀγνώστου ἐθνικότητας. Ὑπάρχει διχογνωμία σχετικὰ μὲ τὴν κατα- γωγή τους. Ὡρισμένοι ἱστορικοὶ εἰκάζουν ὅτι ἦταν Ἕλληνες κι ἄλλοι ὅτι ἦταν Σλαῦοι (ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας τους). Γιὰ τὴν ἑλληνική τους καταγωγὴ δὲν ὑπάρχει ἄλ- λη ἔνδειξη, ἐκτὸς τοῦ ὅτι γεννήθηκαν στὴ Θεσσαλονίκη, στὴν ὁποία ὅμως τότε ζοῦσαν πολλὲς ἐθνότητες. Πρὸς τὴν ὑπόθεση ὅτι ἡ καταγωγή τους ἦταν σλαυικὴ συνηγορεῖ ἡ ἄ- ριστη γνώση τῶν σλαυικῶν διαλέκτων ποὺ εἶχαν κι οἱ δύο, ποὺ εὔκολα μπορεῖ νὰ ἐξη- γηθῇ, ἂν ὑποθέσουμε ὅτι ἡ Σλαυικὴ ἀποτελοῦσε τὴ μητρική τους γλῶσσα. Ἐκτὸς ὅμως