ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
293ΙΟΥΛ. - ΑΥΓ. 2006
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Γεφυρώνεαι το «σχίσμα» της Φυσικής: Μετά 500 έτη η Κοσμολογία ξαναβρίσκει τις αρχαίες ελληνικές ιδέες-ερμηνείες — ΧΑΤΖΗΘΕΟΔΩΡΟΥ, Θ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Κείμενο φύλλου
Με τὰ 500 ἔ τη ἡ Κο σμο λο γί α ξα να βρί σκει
τὶς ἀρ χαῖ ες ἑλ λη νι κὲς ἰ δέ ες-ἑρ μη νεῖ ες
ταν ἡ ἔ ρευ να τοῦ Σύμ παν τος ἔ κα νε τὰ πρῶ τα βή μα τά
της, ἀ κο λού θη σε τὴν γραμ μὴ τῆς ἑλ λη νι κῆς ἀν τί λη ψης μὲ
συμ πό ρευ ση τῆς λο γι κῆς σκέ ψης, τοῦ πει ρά μα τος καὶ τῆς
πνευ μα τι κῆς ἀ να γνώ ρι σης. Οἱ ἀρ χαῖ οι Ἕλ λη νες δι ε πί στωσαν,
ὅ τι τὸ Σύμ παν εἶ ναι ἕ να ἀ δι αί ρε το σύ νο λο, μέ σα στὸ
ὁ ποῖ ο τὰ πάν τα συ σχε τί ζον ται καὶ ἀλ λη λε πι δροῦν με τα ξύ τους. Πρὶν
ἕ ναν αἰ ῶ να οὐ δεὶς γνώ ρι ζε τὰ φω τό νια, νε τρό νια, κβὰρκς ἢ κά ποι ο
ἄλ λο ἀ πὸ τὰ ἑ κα τὸ κβαν το τε μα χί δια, τὰ ὁ ποῖ α κα τ’ ἐ πα νά λη ψη ἐν το πίσθη
καν στὰ πει ρά μα τα. Ὁ Λεύ κιπ πος, ὁ Δη μό κρι τος, ὁ Ἐ πί κου ρος κ.ἄ.
δὲν δέ χον ταν ὅ τι ὁ θε ὸς εἶ ναι ὁ δη μι ουρ γὸς τοῦ Σύμ παν τος.
Με τὰ τὴν στα θε ρο ποί η ση τοῦ ἰ ου δα ϊ κοῦ-χρι στι α νι κοῦ πνεύ μα τος καὶ σκέ ψης στὴν
Σύ νο δο τοῦ Ἀ ρε λά του τὸ 314 μ.Χ. δι ε σπά σθη ὁ κό σμος σὲ ἕ να το μέ α τῆς πα ρά δο σης
καὶ δει σι δαι μο νί ας καὶ σὲ ἕ να το μέ α φυ σι κο ε πι στη μο νι κῶν γνώ σε ων. Ἡ κα τά στα ση
αὐ τὴ φά νη κε ξε κά θα ρα γύ ρω στὸ 1500 μ.Χ.
Τί τὸ και νούρ γιο ἐμ φα νί σθη κε γύ ρω στὰ 1500 μ.Χ. στὸ ὑ πο συ νεί δη το τῶν ἀν θρώπων
καὶ ὡς μιὰ ἀ στρα πὴ με γά λης ἔ κτα σης τὸ φώ τι σε, ποὺ μέ χρι τό τε βυ θι ζό ταν στὸ
σκό τος; Σὲ ἕ ναν κό σμο στὸν ὁ ποῖ ο τὰ κύ ρια χα ρα κτη ρι στι κὰ τῆς μον τέρ νας Φυ σι κῆς
(1) κα θώ ρι ζαν τὴν ἀ συ νέ χεια, γεν νι έ ται μὲ ἕ να ἀ συ νε χὲς πή δη μα τῆς συ ναί σθη σης ἡ
σκέ ψη τῆς συ νέ χειας.
Ἡ συ ναί σθη ση, ὅ τι ἕ ως τὸ 1500 μ.Χ. οἱ ἄν θρω ποι ζοῦ σαν μό νο κά τω ἀ πὸ μα γι κὲς
ἢ μα γι κο θρη σκευ τι κὲς ἐ πιρ ρο ὲς τῆς δει σι δαι μο νί ας, ὡ δή γη σε στὸν ξα να εν το πι σμὸ
αὐ τῶν ποὺ οἱ ἀρ χαῖ οι Ἕλ λη νες ἐ γνώ ρι ζαν, δη λα δὴ ἐ πι στρο φὴ στὴν Φύ ση, ὅ που οἱ
ἀλ λη λο ε πι δρά σεις με τρι οῦν ται καὶ δι α τυ πώ νον ται μα θη μα τι κῶς καὶ μὲ τὴν βο ή θεια
πει ρα μά των τῆς Φυ σι κῆς ἐ πα να λαμ βά νον ται. Οἱ ἀλ λη λο ε πι δρά σεις αὐ τὲς ὡς ἕ να