Ἕνα λεξικὸ τῶν «πρωτόθετων» λέξεων ἐ πί ση μη θέ ση τῶν ἐ πι στη μό νων παγ κο σμί ως (φι λο λό γων, ἀρ χαιο λό γων, ἱ στο ρι κῶν, γλωσ σο λό γων κ.ἄ.) δέ χε ται τὴν Λα τι νι κὴ Γλῶσ σα [Λ.Γ.] ὡς κλά δο τῆς Ἰν δο·ευ ρω πα ϊ κῆς (ἀρ χι κὰ Ἰν δο γερμα νι κῆς ἢ Ἰ α πε τι κῆς < Ἰ α πε τὸς = Ἰ ά φεθ;!) ὅ πως καὶ τὴν Ἑλ ληνι κή. Ἡ πλή ρης ἀ πο τυ χί α τε κμη ρί ω σης μὲ εὑ ρή μα τα πα ρ’ ὅ λη τὴ λυσ σώ δη προ σπά θεια τῆς ὕ παρ ξης λα οῦ «ἰν δο ευ ρω πα ϊ κοῦ» (Ι.Ε.) ἀλ λὰ καὶ κά ποι ου χει ρο πια στοῦ τε κμη ρί ου τῆς γλώσ σας αὐ τῆς (ἐ πι γρα φῆς λ.χ.) ἐ κλό νι σε ἀ νε πα νόρ θω τα τὸ ἰ δε ο λό γη μα τῆς Κοι νῆς Ι.Ε. Γλώσ σας (2200 π.Χ.!;). Ὁ «Δαυ λός» μὲ ἔ ρευ νες συ νερ γα τῶν του* πρω το πό ρη σε προ σπα θῶν τας νὰ βρῇ τὴν (σί γου ρα ὑ παρ κτή) Μη τέ ρα Γλῶσ σα, καὶ πλέον ἐπιβε βαι ώ νεται ὅ τι εἶ ναι ἡ Ἑλ λη νι κὴ λό γῳ:  Τῆς ἀρ χαι ό τη τάς της. Πι να κί δες μι νω ι κές-μυ κη να ϊ κὲς 2000 π.Χ. (μό νο;), Γραμμι κῆς Γρα φῆς Β (Γ.Γ.Β.), κρη τι κο-κυ πρια κὰ ἰ δε ο γράμ μα τα 2500 π.Χ., βρα χο γρα φί ες-σύμβο λα, «γράμ μα τα» Δι σπη λιοῦ 6.000 π.Χ. Αὐ τὰ πο λὺ ἀ πέ χουν ἀ πὸ τὴ γλῶσ σα τῶν Χετταί ων < Fε τε ῶν (1600 π.Χ.) καὶ τῆς Σαν σκρι τι κῆς γρα φῆς (μό νο 700 π.Χ.).  Τῆς τε λει ό τη τάς της. Ὑ πο λό γι σαν, ὅ τι, γιὰ νὰ φθά σῃ κά ποι ος πο λι τι σμός/λα ὸς στὸ ἐ πί πε δο, ὥ στε νὰ γρά φῃ ὅ πως ὁ Ὅ μη ρος (σω στό τε ρα οἱ Ὁ μη ρί δες) ἀ ξε πέ ρα στα μέ χρι σή με ρα ἔ πη, ἀ παι τοῦν ται χι λιά δες χρό νια προ ερ γα σί ας χι λιά δων συγ γρα φέ ων. Πράγ μα τι ἡ δο μὴ τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας (Ε.Γ.) εἶ ναι ἀ ξε πέ ρα στη καὶ ἀ σύγ κρι τη. Ἡ γραμ μα τι κή της δί νει πλή ρη σα φή νεια. Ἡ σύν τα ξή της δη μι ουρ γεῖ συν δυα σμοὺς ἄ πειρους γιὰ λε πτό τα τες ἀ πο χρώ σεις ἔκ φρα σης. Ἡ φω νη τι κή της μὲ παμ πά λαι ους φθόγ- * Βλέ πε: «Τὸ αὐ το φυ ὲς τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας» (τ. 29), «Τὸ dendro τοῦ κ. Γ. Μπαμπι νι ώ τη καὶ τὸ δέν δρον τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας» (τ. 78), «Μα θη μα τι κὲς ἀ πο δεί ξεις γιὰ τὴν προ τε ραι ό τη τα τῆς Ἑλ λη νι κῆς» (τ. 96), «Λα τι νι κά: Ἡ ἀρ χαι ό τε ρη γνω στὴ κακο ποί η ση τῆς Ἑλ λη νί δος Φω νῆς» (τ. 124), «Λα τι νι κή: Ἐκ βαρ βα ρι σμέ νη Ἑλ λη νι κή» (τ. 127), «Οἱ μυ κη να ϊ κοὶ τύ ποι τῆς Λα τι νι κῆς» (τ. 127) καὶ δε κά δες ἀ κό μη σχε τι κὲς ἔ ρευ νες δι ά σπαρ τες σ’ ὅ λους τοὺς τό μους τοῦ «Δαυ λοῦ».