ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Μό νον ἡ ἄ με ση Δη μο κρα τί α ἴ σως ἀ πο τρέ ψῃ ἐ πι κεί με να δει νὰ χώ ρα μας ἔ χει πέ σει σὲ βα θύ τα τη πο λύ πλευ ρη κρί ση (πολι τι κή, οἰ κο νο μι κή, κοι νω νι κή, ἠ θι κὴ καὶ κρί ση θε σμῶν), ὅ μοι α τῆς ὁ ποί ας δὲν ἀν τι με τώ πι σε πο τὲ στὴν μα κραί ωνα ἱ στο ρί α της. Κα νέ νας θε σμὸς δὲν ἔ χει μεί νει ἀ λώ βητος, ἐ πὶ τοῦ ὁ ποί ου νὰ στη ρι χθῇ γιὰ τὴν ἐ ξυ γί αν ση καὶ ἀ νόρ θω σή της. Αὐ τὴ ἡ κρί ση βυ θί ζει τὴν χώ ρα στὴν σή ψη καὶ στὴν παρα κμή, καὶ ὑ πάρ χει κίν δυ νος, ἂν δὲν λη φθοῦν ἔγ και ρα μέ τρα πρὸς ἀν τιμε τώ πι σή της, νὰ μᾶς στοι χί σῃ ἀ κό μη καὶ τὴν ἐ δα φι κή μας ἀ κε ραι ό τη τα καὶ τὴν ἐ θνι κή μας ἀ νε ξαρ τη σί α καὶ κυ ρι αρ χί α. Κυ βέρ νη ση, Δι και ο σύνη, Πο λι τι κὰ Κόμ μα τα, Στρα τός, Ἐκ κλη σί α, Ὑ γεί α, Πο λε ο δο μί α, Ἀ στυνο μί α, Παι δεί α κ.ἄ. ἔ χουν βα θέ ως δι α βρω θῆ. Τὸ πο λι τι κό μας σύ στη μα ἔ χει μο λυν θῆ ἀ πὸ τὴν δι α φθο ρὰ καὶ νο σεῖ βα ρύ τα τα, μα ζί του δὲ νο σεῖ καὶ ἡ κοι νο βου λευ τι κὴ ὀ λι γαρ χί α, ὅ πως ἔ χει με ταλ λα χθῆ τὸ πο λί τευ μα τῆς Κοι νο βου λευ τι κῆς Δη μο κρα τί ας. Καὶ ἐ νῷ ἡ Πο λι τι κὴ καὶ ἡ Δι και οσύ νη ἔ πρε πε νὰ δρο μο λο γή σουν τὴν κά θαρ ση, ἀ δυ να τοῦν, δι ό τι ἔ χουν γί νει μέ ρος τοῦ προ βλή μα τος. Δυ στυ χῶς ἡ δι α φθο ρὰ ἐξα πλώ θη κε καὶ στὸ κοι νω νι κὸ σῶ μα σὰν παν δη μί α γρίπ πης. Ἡ πλου το μα νί α ἔ χει κυ ρι εύ σει ὅ λα τὰ ἐ πί πε δα. Ὁ λα ὸς δὲν μπο ρεῖ πλέον νὰ ξε χω ρί σῃ τὴν δι ε φθαρ μέ νη ἀ πὸ τὴν ἠ θι κὴ συμ πε ρι φο ρά. Τὸ λά δω μα, ἡ μί ζα καὶ τὸ γρη γο ρό ση μο ἔ χουν γί νει μέ ρος τῆς συ ναλ λα γῆς του μὲ τὶς δη μό σι ες ὑ πη ρε σί ες. Γιὰ νὰ βγῇ ἡ χώ ρα ἀ πὸ τὴν πολ λα πλῆ της κρί ση, ἡ μό νη ἐλ πί δα ποὺ ὑ πάρχει εἶ ναι νὰ ἀ να βι ώ σου με τὴν Ἄ με ση Δη μο κρα τί α. Αὐ τὴ ἔρ χε ται ἀ πὸ πο λὺ μα κριά. Τὴν Δη μο κρα τί α ἐ πι κα λέ σθη κε καὶ ὁ Σό λων τὸν 7ον π.Χ. αἰ ῶ να, γιὰ νὰ σώ σῃ τὴν Ἀ θή να, ποὺ εἶ χε πέ σει στὸ χά ος καὶ στὴν πα ρα κμή. Ἡ Ἄ με ση Δη μο κρα τί α προ ϋ πο θέ τει τὴν ἐ νερ γὸ συμ με το χὴ ὅ λων τῶν Ἑλ λή νων ‣