ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ «ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ»: Ç ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ κπληκτη ἡ ἀποστεωμένη τάξη πραγμάτων στὴν Τέχνη καὶ τὴ Διανόηση, ἡ ἐγχώρια καὶ ἡ διεθνής, ἔφριξε ἀπὸ τὸ ἀποτέλε- σμα τῆς ψηφοφορίας τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν γιὰ τὴν ἀνάδει- ξη τοῦ νικητῆ τοῦ μουσικοῦ διαγωνισμοῦ τῆς «Γιουροβίζιον 2006» πρὶν ἀπὸ τρεῖς μῆνες. Τῆς ἦταν ἀδιανόητο, ὅτι ἕνα συγκρότημα «τε- ράτων», τὸ φινλανδικό, μὲ μουσικοὺς ρυθμοὺς καὶ τρόπους ὁπωσδήποτε ἐντελῶς ἀπαράδεκτους συγκριτικὰ μὲ τοὺς ρυθμοὺς καὶ τρόπους τῆς βα- θύτατα χριστιανικῆς Κλασικῆς Μουσικῆς, τοῦ «κορυφαίου» αὐτοῦ εὐρω- παϊκοῦ ἰδεώδους τῆς Τέχνης τῶν Ἤχων, ἀλλὰ καὶ τῶν λαϊκῶν μουσικῶν παραδόσεων τῶν χριστιανικῶν ἐθνῶν ποὺ τὴν ἀποτελοῦν, ὑπερψηφίστη- κε ἀπὸ τοὺς λαοὺς τῆς Γηραιᾶς ἠπείρου μὲ «ἱστορικὴ πλειοψηφία». Καὶ δὲν ἔλειψαν διαπρεπεῖς ἐκπρόσωποι τοῦ πνευματικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ κατεστημένου, ποὺ καθύβρισαν καὶ κατασυκοφάντησαν καὶ τοὺς νικη- τὲς καὶ τοὺς ψηφίσαντες γιὰ τὴν «βαρβαρότητα» καὶ «βαναυσότητα» τοῦ τραγουδιοῦ, τὴν «ἀπρέπεια» τῆς κίνησης τῶν ἐκτελεστῶν του καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα τὸ «τερατῶδες» τῆς ἀμφίεσης καὶ μεταμφίεσης τῶν προσώπων τους. Καὶ εἶναι ἀξιοπαρατήρητο, ὅτι μαζὶ μ’ αὐτοὺς ἔφριξαν καὶ οἱ ντό- πιοι ἑλληναρᾶδες πάσης ἀποχρώσεως γιὰ τὸν ἴδιο λόγο, ἀλλ’ αὐτοὶ πο- λὺ περισσότερο καὶ διότι στὴν τελετὴ ἔναρξης τοῦ διαγωνισμοῦ παρου- σιάσθηκαν Ἕλληνες θεοὶ νὰ τραγουδοῦν καὶ νὰ χορεύουν. * * * ἶναι τραγικὸ τὸ νόημα τῶν φαινομένων, ποὺ χονδρικὰ σημει- ώσαμε στὴν προηγούμενη παράγραφο. Βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ τρεῖς ὄψεις μιᾶς πραγματικότητας, πού, ἂν τὴν «διαβάσῃ» κανεὶς πίσω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειά της, θὰ ἀντιληφθῇ: ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῆς Εὐρώπης, ὁ βαριὰ καταπιεσμένος καὶ κακοποιη- μένος ψυχικὰ ἐπὶ αἰῶνες, ὁ κλεισμένος ἑρμητικὰ καὶ ἀσφυκτικὰ στὸν ψυ- χοπνευματικὸ νάρθηκα τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς, ὅταν δεχθῇ τὸ κατάλλη- λο ἐρέθισμα, μπορεῖ καὶ ἀπελευθερώνει τὴν ἀφωπλισμένη ἕως τώρα δυνα- μικὴ τῆς «βαθειᾶς ψυχῆς», τοῦ ἀπαγορευμένου διονυσιακοῦ του ἀσυνει-