Ç ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, Ï Ó. ΧΑΝΤΙΓΚΤΟΝ ΚΑΙ Ç ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ὐδέποτε τὸ ἑλλαδικὸ κρατίδιο ἀνέπτυξε κάποιο ἐπίπε- δο δημόσιας ἐκπαίδευσης ποὺ θὰ ἅρμοζε στὴν Ἱστο- ρία τοῦ τόπου αὐτοῦ ἢ τοὐλάχιστον στὶς ἀπαιτήσεις ἑνὸς σύγχρονου κράτους, ποὺ θέλει μάλιστα νὰ κοι- τάζῃ (αὐτὸ δηλώνει) πρὸς δυσμάς. Ἡ κυρίαρχη ἑλλη- νοχριστιανικὴ ἰδεολογία καὶ οἱ πανίσχυροι ἐκφραστές της (Κράτος καὶ Ἐκκλησία) ἀποτέλεσαν τὸν ὁδοστρωτῆρα, ὅπου πάτησαν καὶ ἔλυωσαν τὶς λίγες, μεμονωμένες φωνές, ποὺ τόλμησαν νὰ ζητήσουν Παιδεία Ἑλληνικὴ ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς Ἐθνεγερσίας ὣς σήμερα. Ἡ σημερινὴ ὁλοκληρωτικὴ ἐξαθλίωση τῆς ρωμαίικης ἐκπαίδευσης δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνο τοὺς ἐγχώριους δυνάστες, ἀλλὰ σχετίζεται καὶ μὲ τὰ παγ- κόσμια σχέδια τῆς Διεθνοῦς Ἐξουσίας. Ἡ θεωρία τοῦ Σαμουὴλ Χάντιγκτον περὶ «Σύγκρουσης τῶν Πολιτισμῶν» ἦρθε στὸ φῶς σὲ μιὰ ἐποχὴ (στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’90), ποὺ ἄρχισε νὰ διαφαίνεται ἡ ἄνοδος τῆς Γνώσης καὶ τῆς Πληροφορίας, ὡς βασικῶν συντελεστῶν τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ, σὲ βάρος τῆς στρατιωτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἰσχύος. Ἡ πίστη σὲ μία παγκόσμια εἰρηνικὴ κοινωνία, ποὺ θὰ στηρίζεται στὴν Γνώση καὶ τὴν Ἐπιστήμη, κέρδιζε συνεχῶς ἔδαφος. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἀντίδραση στὸ ἐνδεχόμενο αὐτό· καὶ εὐ- φυῶς ἐδόθη ἀπὸ τὸν Σ. Χάντιγκτον: Ὁ Παγκόσμιος Πολιτισμὸς διασπάστηκε σὲ ὀκτὼ διαφορετικοὺς καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενους πολιτισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιφυλάσσουν γιὰ τὸ μέλλον πολλοὺς καὶ ἐξοντωτικοὺς μεταξύ τους πολέ- μους. Κατέδειξε προκλητικώτατα, ὅτι ὁ σημερινὴ ἀνθρωπότητα μπορεῖ νὰ χειραγωγηθῇ εὐκολώτερα ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Ἐξουσιασμό, ἂν ἐξακολουθήσῃ νὰ διαιρῆται καὶ νὰ συγκρούεται στὴν βάση τῶν πολιτισμικῶν της διαφορῶν. Ἡ Ἑλλάδα τοποθετήθηκε στὸ ἕνα ἄκρο τοῦ ὀρθόδοξου τόξου, ποὺ τεντώνεται καὶ καταλήγει στὴν Ἁγία Πετρούπολη, συγκροτῶντας μία ἑνιαία καὶ ξεχωριστὴ ὀντότητα πολιτισμοῦ, τὸν Σλαβορθόδοξο κόσμο. Ἡ σημαντικὴ αὐτὴ γεωστρατηγική της θέση καθορίζει καὶ τὸν ὑψηλὸ βαθμὸ ἐπιτήρησης, ποὺ ὑπόκειται ἡ σημερινὴ Ἑλλάδα σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, κυρίως ὅμως στὸ πνευματικό.