ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ γκαταλελειμμένο ἐντελῶς στὴν τύχη του βρίσκεται ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα καὶ ἀντιπροσωπευτικώτερα μνημεῖα τοῦ Ἑλ- ληνικοῦ Πολιτισμοῦ, τὸ ἀρχαῖο Θέατρο τῆς Μυτιλήνης. Τὸ θέ- ατρο διαθέτει πεταλόσχημο «κοῖλον» χωρητικότητας 25.000 θέσεων (τὸ ἀρχαῖο Θέατρο τῆς Ἐπιδαύρου ἔχει μόλις 14.000 θέσεις). Σύμφωνα μὲ τὸν Πλούταρχο ὁ Ρωμαῖος στρατηγὸς Πομπήιος, ποὺ ἐπισκέφθη- κε τὸ νησὶ τὸ 62 π.Χ., ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὴν ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ θεάτρου, τὸ χρησιμοποίησε ὡς πρότυπο γιὰ τὸ περίφημο «Πομπήιο Θέατρο» τῆς ρωμαϊκῆς πρωτεύουσας, ποὺ οἰκοδομήθηκε τὸ 55 π.Χ. Τὸ μέγεθος, ἡ ἀρχιτεκτονική του φυ- σιογνωμία καὶ ἡ θαυμάσια ἀκουστική του –ἄμεσα αἰσθητὴ στὸν σημερινὸ ἐπισκέ- πτη– προσδίδουν στὸ θέατρο μοναδικὰ χαρακτηριστικά. Ἰδιαίτερη ἀξία ἔχει καὶ ὁ περιβάλλων τὸ θέατρο ἀρχαιολογικὸς χῶρος, στὰ ἀνασκαφικὰ εὑρήματα τοῦ ὁποίου συγκαταλέγονται ἐρείπια ναοῦ ἀφιερωμένου στὴν ἱέρεια Ποταμίλλη, τμή- ματα ἀκέφαλης προτομῆς της, σύστημα ἀποχέτευσης μὲ πήλινους σωλῆνες καὶ διά- φορα ἱστορικά, πολύτιμα ἐπιγράμματα. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τόσο ὁ χῶρος τοῦ ἀρχαίου θεάτρου ὅσο καὶ ἡ ἴδια ἡ πόλη τῆς Μυτιλήνης ἔχουν κηρυχθῆ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι –ἤδη ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ ’60 –καὶ παρὰ τὴν εἰσήγηση τῆς Κ΄ Ἐφορίας Προϊστορικῶν καὶ Κλασικῶν Ἀρχαιοτήτων (1994) γιὰ τὴν ἀπαλλοτρίωση τῶν πέριξ τοῦ θεάτρου οἰκοπέδων, καμμία πρωτοβουλία δὲν ἔχει ἀναληφθῆ. Κάθε προσπάθεια γιὰ τὴ διάσωση, ἀναστήλωση καὶ ἀνάδειξη τοῦ ἀρχαίου θεάτρου καὶ τοῦ περιβάλλοντος αὐτοῦ χώρου προσέκρουε πάντα στὴ δίνη τῆς γραφειοκρατίας, τῶν πολιτικῶν ἀντι- παλοτήτων καὶ τῶν προσωπικῶν σκοπιμοτήτων. Σήμερα, τριάντα ἑπτὰ χρόνια μετὰ τὴν τελευταία προσπάθεια, τὸ θέατρο, ἐρειπωμένο, πλημμελῶς περιφραγ- μένο καὶ ἀνεπαρκῶς φυλασσόμενο, ἀποτελεῖ «μνημεῖο» ἐγκατάλειψης καὶ ἀδι- αφορίας. Σὲ αὐτὴ τὴν ἀπαράδεκτη κατάσταση καί, πολὺ περισσότερο, στὴ νοοτροπία τοῦ ἐφησυχασμοῦ καὶ τῆς ἀδράνειας, ἀντέδρασε τὸ κοινωφελὲς μὴ κερδοσκοπικὸ ἵδρυμα «Νικόλαος Γ. Παπαδημητρίου». «Θεωροῦμε ἀδιανόητο νὰ συνεχίζουμε μὲ τὴ σιωπή μας νὰ καταδικάζουμε στὴν ἀφάνεια τὸ σημαντικώτερο ἀρχαιολογικὸ μνημεῖο τῆς Λέσβου, σύμβολο καὶ σημεῖο ἀναφορᾶς στὴν ἱστορία τοῦ πολιτι- σμοῦ της», ἀναφέρει σὲ ἀνακοίνωσή του τὸ ἵδρυμα. «Θεωροῦμε προσβολὴ τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου μας τὴν περιφρόνηση καὶ τὴν