Ν. Καλογερόπουλος: «Ἔπινα οὖζο, ὅταν μὲ ἀφώριζαν.» ἀφορισμὸς ἤ ἀνάθεμα εἶναι ποινὴ τῆς ἰουδαϊκῆς θρησκείας, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται σ’ αὐτούς, ποὺ παραβαίνουν τὶς ἐντο- λὲς τοῦ Γιαχβέ. «Πᾶς, ὃς ἂν μὴ ἔλθῃ εἰς τρεῖς ἡμέρας, ὡς ἡ βουλὴ τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀναθεματισθή- σεται πᾶσα ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς διασταλήσεται ἀπὸ ἐκκλησίας τῆς ἀποικίας.» («Ἔσδρας Β », ι 8.) Ἡ ποινὴ διακρίνεται σὲ τρεῖς βαθμούς:  Ἀποχωρισμὸς τῶν παραβατῶν ἀπὸ τὴν οἰκογένειά τους, τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἀλλὰ ὄχι κι ἀπὸ τὴ συναγωγή.  Ἀποχωρισμὸς καὶ ἀπὸ τὴ συναγωγὴ γιὰ ὡρισμένο χρόνο.  Ἰσόβιος ἀποχωρισμὸς καὶ ἀπώ- λεια τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων. («Κατὰ Ματθαῖον», ιη 17.) Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀκολουθήθηκε ἡ ἴδια ἀκριβῶς ὁρολογία καὶ πρακτική. Στὸ ἑβραϊκὸ κείμενο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη χιρέμ, ἡ ὁποία στὴν ἑλληνικὴ μετάφραση τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀποδόθηκε ὡς ἀνάθεμα. Σύμφωνα μὲ τὴν διαστρεβλωμένη ἔννοια ποὺ ἔδωσαν οἱ χριστιανοὶ στὴν ἑλληνικὴ αὐτὴ λέξη, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τοῦ ἀνατίθημι, ἀνάθεμα σημαίνει, ὅτι ὁ ἀναθεματισμένος εἶναι χωρισμένος ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους καὶ συνεπῶς καταραμένος. Πάντως ἀφορι- σμὸς καὶ ἀνάθεμα εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα κι ἀποτελοῦν τὶς βαρύτατες τῶν ἐκκλησιαστικῶν ποινῶν, μὲ τὸν ἀφορισμὸ νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοια τῆς ἐλαφρύτερης. Ἡ μεσαιωνικὴ τελετὴ τοῦ ἀφορισμοῦ ποινὴ τοῦ ἀφορισμοῦ συνοδεύεται ἀπὸ τελετή, κατὰ τὴν ὁποία μαυρο- φορεμένοι ἱερεῖς κρατοῦν μαῦρα κεριά, ψάλλουν τροπάρια σχετικὰ μὲ τὸν Ἰούδα κι ὁ προεξάρχων διαβάζει τὸ «ἐπιτίμιο», τὴν γραπτὴ δηλαδὴ ἀπόφαση περὶ ἐπιβολῆς τοῦ ἀφορισμοῦ, συνοδευόμενη ἀπὸ φοβερὲς κατάρες. Τέτοιες κατάρες εἶναι, ὁ ἀφορισθεὶς νὰ τρέμῃ ὡς ὁ Κάιν, τὸ σῶμα του νὰ