Ç ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ Ἡ καλλιέργεια καὶ ἡ αἴσθηση τοῦ Ὡραίου μποροῦν νὰ δώσουν μία νέα Ἀναγέννηση τὶς μέ ρες μας πα ρα τη ρεῖ ται σφο δρὴ ἀν τι πα ρά θε ση σχε τικὰ μὲ τὸ δι καί ω μα τοῦ ἀν θρώ που γιὰ προ σω πι κὴ ζω ή. Ὅλοι κό πτον ται γιὰ τὴν προ σω πι κὴ ἐ λευ θε ρί α τοῦ ἀτό μου, οἱ δη μο κρά τες, οἱ φι λε λεύ θε ροι, οἱ συν τη ρη τι κοὶ κ.λπ. Ἰ σχυ ρί ζον ται, ὅ τι ἐν δι α φέ ρον ται ὅ λοι γιὰ τὴν μὴ κα τα πά τη ση τῶν ἀ το μι κῶν ἐ λευ θε ρι ῶν, καὶ ὅ τι ἡ μό νη δι α φο ρά, ποὺ ὑπάρ χει με τα ξύ τους, εἶ ναι ἡ ἀν τί λη ψη γιὰ τὸ ποι ές εἶ ναι οἱ ἐ λευ θε ρί ες, ποὺ προ έ χει νὰ προ α σπι σθοῦ με. Τοὺς συν τη ρη τι κοὺς ἀ πα σχο λοῦν ἰ διαι τέ ρως οἱ ἐ πεμ βά σεις τῆς κυ βέρ νη σης στὴν ἰ δι ω τι κὴ ζω ὴ τῶν ἀν θρώπων. Οἱ φι λε λεύ θε ροι φο βοῦν ται τὸν με γά λο Ἀ δελ φό, ἀ π’ ὅ που κι ἂν προ έρ χε ται –τυ ραν νι κὲς κυ βερ νή σεις, με γά λες ἑ ται ρεῖ ες, ἰ σχυ ρὲς θρησκευ τι κὲς ὁ μά δες. Τὸ δι καί ω μα προ σω πι κῆς ζω ῆς ἐ πι τρέ πει στοὺς πο λί τες νὰ ἔ χουν τὶς δι κές τους ἀ ξί ες, νὰ ἀ σχο λοῦν ται μὲ τὰ ἐν δι α φέ ρον τά τους ἐ λεύ θε ρα, ἀρ κεῖ νὰ μὴν βλά πτουν τοὺς ἄλ λους καὶ νὰ μὴν τοὺς ἐμ πο δί ζουν ἀ πὸ τὸ νὰ πραγ μα το ποιοῦν τὶς δι κές τους ἐ πι θυ μί ες. Δὲν πρό κει ται ἁ πλᾶ γιὰ νο μι κὸ θε σμό, ἀλ λὰ γιὰ ἐγ γε νῆ ἀρ χὴ τοῦ Οὐ μα νι σμοῦ. Ὅ μως ἡ διαφύλαξη αὐ τοῦ τοῦ ὑ ψί στου δι καιώ μα τος τοῦ ἀν θρώ που ἔ χει ση μα δευ τῆ ἀ πὸ αἱ μα τη ρὲς δι α μά χες, ὅ σον ἀ φο ρᾷ στὴν ἐ φαρ μο γή του. Μέ χρι ποῦ μπο ρεῖ ὅ μως νὰ φθά σῃ ἡ ἐ λευ θε ρί α στὴν προ σω πι κὴ ζω ή; Ὅ πως ἔ χει πρὸ πολ λοῦ λε χθῆ, «De gustibus non est disputandum» («Πε ρὶ ὀ ρέ ξε ων οὐδεὶς λό γος»), ἀ να γνω ρί ζον τας τὴν δι α φο ρε τι κό τη τα τῶν ἀν θρώ πων. Οἱ ὑ περσυν τη ρη τι κοὶ ὡ στό σο ἔ χουν δυ να μι τί σει τὸ δι καί ω μα ἐ λευ θε ρί ας προ σω πι κῶν ἐ πι λο γῶν, ἀ πὸ τὴν στιγ μὴ ποὺ σο κά ρον ται ἀ πὸ κά ποι ους τρό πους συμ πε ρι φορᾶς στὴν κοι νω νί α, ποὺ βρί σκουν ἀ πο κρου στι κούς, ὅ πως ἡ σε ξου αλι κὴ ἐ λευ θερί α, ἡ μου σι κὴ ρὰπ κ.λπ. Οἱ φι λε λεύ θε ροι ἀ π’ τὴν ἄλ λη με ριὰ ἐ νο χλοῦν ται ἀ πὸ τὶς προ σπά θει ες ποὺ γί νον ται, νὰ τοὺς ἐ πι βλη θοῦν τὰ πρό τυ πα μιᾶς συγ κε κριμέ νης θρη σκευ τι κῆς πα ρά δο σης, τὰ κρι τή ρια μιᾶς προ νο μι ού χου τά ξεως ἢ οἱ φο βί ες ἐ νάν τια σὲ ὡ ρι σμέ να στοι χεῖ α τῆς λα ϊ κῆς κουλ τού ρας. ‣