Ç ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ Ἡ καλλιέργεια καὶ ἡ αἴσθηση τοῦ Ὡραίου μποροῦν νὰ δώσουν μία νέα Ἀναγέννηση τὶς μέρες μας παρατηρεῖται σφοδρὴ ἀντιπαράθεση σχετι- κὰ μὲ τὸ δικαίωμα τοῦ ἀνθρώπου γιὰ προσωπικὴ ζωή. Ὅλοι κόπτονται γιὰ τὴν προσωπικὴ ἐλευθερία τοῦ ἀ- τόμου, οἱ δημοκράτες, οἱ φιλελεύθεροι, οἱ συντηρητικοὶ κ.λπ. Ἰσχυρίζονται, ὅτι ἐνδιαφέρονται ὅλοι γιὰ τὴν μὴ καταπάτηση τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, καὶ ὅτι ἡ μόνη διαφορά, ποὺ ὑ- πάρχει μεταξύ τους, εἶναι ἡ ἀντίληψη γιὰ τὸ ποιές εἶναι οἱ ἐλευθερίες, ποὺ προέχει νὰ προασπισθοῦμε. Τοὺς συντηρητικοὺς ἀπασχολοῦν ἰδι- αιτέρως οἱ ἐπεμβάσεις τῆς κυβέρνησης στὴν ἰδιωτικὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώ- πων. Οἱ φιλελεύθεροι φοβοῦνται τὸν μεγάλο Ἀδελφό, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται –τυραννικὲς κυβερνήσεις, μεγάλες ἑταιρεῖες, ἰσχυρὲς θρη- σκευτικὲς ὁμάδες. Τὸ δικαίωμα προσωπικῆς ζωῆς ἐπιτρέπει στοὺς πολίτες νὰ ἔχουν τὶς δικές τους ἀξίες, νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἐνδιαφέροντά τους ἐλεύθερα, ἀρκεῖ νὰ μὴν βλάπτουν τοὺς ἄλλους καὶ νὰ μὴν τοὺς ἐμποδίζουν ἀπὸ τὸ νὰ πραγματοποι- οῦν τὶς δικές τους ἐπιθυμίες. Δὲν πρόκειται ἁπλᾶ γιὰ νομικὸ θεσμό, ἀλλὰ γιὰ ἐγγενῆ ἀρχὴ τοῦ Οὐμανισμοῦ. Ὅμως ἡ διαφύλαξη αὐτοῦ τοῦ ὑψίστου δικαι- ώματος τοῦ ἀνθρώπου ἔχει σημαδευτῆ ἀπὸ αἱματηρὲς διαμάχες, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἐφαρμογή του. Μέχρι ποῦ μπορεῖ ὅμως νὰ φθάσῃ ἡ ἐλευθερία στὴν προσωπικὴ ζωή; Ὅπως ἔχει πρὸ πολλοῦ λεχθῆ, «De gustibus non est disputandum» («Περὶ ὀρέξεων οὐ- δεὶς λόγος»), ἀναγνωρίζοντας τὴν διαφορετικότητα τῶν ἀνθρώπων. Οἱ ὑπερ- συντηρητικοὶ ὡστόσο ἔχουν δυναμιτίσει τὸ δικαίωμα ἐλευθερίας προσωπικῶν ἐπιλογῶν, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σοκάρονται ἀπὸ κάποιους τρόπους συμπεριφο- ρᾶς στὴν κοινωνία, ποὺ βρίσκουν ἀποκρουστικούς, ὅπως ἡ σεξουαλικὴ ἐλευθε- ρία, ἡ μουσικὴ ρὰπ κ.λπ. Οἱ φιλελεύθεροι ἀπ’ τὴν ἄλλη μεριὰ ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τὶς προσπάθειες ποὺ γίνονται, νὰ τοὺς ἐπιβληθοῦν τὰ πρότυπα μιᾶς συγκεκρι- μένης θρησκευτικῆς παράδοσης, τὰ κριτήρια μιᾶς προνομιούχου τάξεως ἢ οἱ φοβίες ἐνάντια σὲ ὡρισμένα στοιχεῖα τῆς λαϊκῆς κουλτούρας. ‣