ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ ἄθλια κατάσταση στὸν τομέα τῆς Λογοτεχνίας Κύριε διευθυντά, Ἡ Ἑλληνικὴ Λογοτεχνία ὄντως πάσχει ἀπὸ ἔλλειψη πνευματικότητος καὶ ἔχει ὑποβαθμισθῆ ποιοτικά. Πράγματι χιλιάδες αὐτοπροσδιοριζόμενοι ὡς «λογοτέχνες» ἐντάσσονται στὰ δεκάδες «Λογοτεχνικὰ Σωματεῖα», τὰ ὁποῖα αὐτομάτως χαρακτηρίζονται ποιοτικῶς ἐκ τῆς ποιότητος τῶν μελῶν τους. Ὅμως ἡ μεγάλη ζημιὰ γίνεται ἀπὸ τὰ οὕτω πως ὀνομαζόμενα «λογοτεχνικὰ περιοδικά», τὰ ὁποῖα προβάλλουν, ἀναδεικνύουν καὶ τελικὰ ἐκτρέφουν τὴν ἄθλια κατάσταση στὸν τομέα τῶν Γραμμάτων. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐπὶ χρήμασι κι ἐπ’ ἀνταλλάγματι ποικιλοτρόπως. Βεβαίως σπουδαῖο ρόλο παίζει ἐν προκειμένῳ καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο χρηματοδοτεῖ καὶ ἐνισχύει τὴν σαθρὴ κατάσταση στὸν τομέα τοῦ πολιτισμοῦ, μέσῳ λογοτεχνῶν, λογοτεχνικῶν σωματείων καὶ λογοτεχνικῶν περιοδικῶν. Ἡ γενιὰ τοῦ Τριάντα, τὸ καθαρὸ φῶς τῆς ὁποίας ἀκόμα εἰσπράτ- τουμε, συναποτελεῖτο ἀπὸ καμιὰ δεκαριὰ φωτισμένους λογοτέχνες, οἱ ὁποῖοι δὲ διέθεταν σωματειακὴ στέγη καὶ ὑπηρετοῦντο ἀπὸ ἕνα μόνο περιοδικό. Ἑπομένως γιὰ τὴν ἄθλια κατάσταση ἀπὸ πλευρᾶς ποιότητος καὶ πνευματικότητος τῶν λογοτεχνικῶν μας πραγμάτων εὐθύνονται κυρίως τὰ λογοτεχνικὰ ἔντυπα καὶ περιοδικὰ κι ἀκολούθως τὰ λογοτεχνικὰ σωματεῖα. Οἱ δὲ «λογοτέχνες» στὸ κάτω τῆς γραφῆς δὲν ζημιώνουν κανέναν, καὶ προτιμότερο εἶναι νὰ πηγαίνουν στὰ σωματεῖα παρὰ στὰ καφενεῖα, ἔστω κι ἂν γράφουν ρηχὰ πράγματα. Ἄλλωστε δὲν πιέζουν κανένα νὰ τοὺς διαβάζῃ μὲ τὸ ζόρι. Ταῦτα, γιὰ νὰ ἔχουμε ὡλοκληρωμένη εἰκόνα γιὰ τὰ πράγματα τῆς Ἑλληνικῆς Λογοτεχνίας. Μὲ τιμὴ Ντίνα Βλάχου Συγγραφέας ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Ἐν ὄψει τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος ζητῶ διὰ τοῦ παρόντος κειμένου μου, ὡς Ἕλλην πολίτης, τὴν προστασία τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας, διότι οὐδὲν ἄρθρον ἢ ἐδάφιον ἄρθρου του διαλαμβάνει ἔστω καὶ νύξιν ἀναφορᾶς του σ’ αὐτήν. Ζητῶ λοιπὸν καὶ μαζί μου «φαντάζομαι» ὅλοι οἱ Ἕλληνες:  Εἰς ἄρθρον τοῦ ἀναθεωρηθησομένου Συντάγματος καὶ δὴ εἰς τὸ πρῶτο νὰ ὁρισθῇ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα, ποὺ εἶναι ἡ Γλῶσσα τοῦ Λαοῦ μας στὴ διαχρονικὴ μεγαλειώδη πορεία της, εἶναι καὶ ἡ Γλῶσσα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, καὶ ὅτι μὲ αὐτὴν πρέπει νὰ θέτουν τὴν ὑπογραφή τους στὰ κρατικὰ ἔγγραφα καὶ μή, δηλαδὴ σὲ ὅλα ποὺ ὑπογράφουν, οἱ δημόσιοι ἄνδρες, ἀπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ μέχρι τοῦ τελευταίου ὑπαλλήλου καὶ βεβαίως πάντες οἱ Ἕλληνες. (Γράφω τὰ ὡς ἄνω, διότι παρετηρήθη, ὅτι πρωθυπουργοὶ τῆς χώρας μας, κακῇ τῇ τύχῃ, ἔθεταν τὴν ὑπογραφή τους κατὰ τὸ παρελθὸν στὰ κρατικὰ ἔγγραφα μὲ λατινικὰ στοιχεῖα, πρᾶγμα ὅπερ καθιστᾷ τὴν ὑπογραφή τους ἐπιπλέον ἐθνικῶς μειωτική, καὶ μὲ τὸ «νομικό» βακτηρίδιον ἴσως τῆς ἀκυρότητος ἑνὸς φιλολογοῦντος ὡς ἐγὼ βεβαίως ὑβριστικὴ κατὰ τῆς Γλώσσας μας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ‣