ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΟΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ πέ ρο χο ἐ πι στη μο νι κὸ κομ μά τι τῆς νό η σης, ὅ ταν αὐ τή, ἔ ξω ἀ πὸ κά θε ἀ φύ σι κη ὑ περ βα τι κό τη τα, ἅ πτε ται ἀν θρώπι να τῆς Φύ σης, ποὺ κα θο λι κὰ μᾶς φτειά χνει σὰν πλάσματά της, σὰν ὄντα της»· ὁ λό φρε σκος ὁ ἀν θρώ πι νος ἐγ κέ φα λος, πά νω στοὺς ὅ ποι ους ἀ πὸ τὴ δο μή μας προ σιτοὺς νό μους της, κα τα πι ά νε ται μὲ τὰ σχή μα τά της, ὅ που ἡ ἰ δι ο φυΐ α, ἡ εὑ ρη μα τι κό της, ἡ φαν τα σί α ἀ να κα λύ πτουν τὸ δῶ ρο τοῦ Πο λι τι σμοῦ. Ἡ Ἑλ λη νι κὴ Ἀρ χαι ό της, ποὺ δὲν δι α χώ ρι ζε σὲ ὕ λη καὶ πνεῦ μα (ὕ που λος ἰ ουδα ϊ κὸς δι α χω ρι σμός), διὰ τῶν Φι λο σο φί ας, Ἐ πι στή μης, Τέ χνης δη μι ουρ γοῦ σε δι α φο ρε τι κὲς γω νί ες, ὥ στε νὰ ὁ λο κλη ρώ σῃ, ὅσο εἶ ναι δυ να τόν, τὴν ἀν τί λη ψη τῆς Φύ σης, μέ σα πάν τα ἀ πὸ τοὺς νό μους της. Ἐ κεῖ ποὺ ὁ γε ω μέ τρης στα μα τοῦ σε μὲ τὰ σχή μα τά του, ἄρ χι ζε ὁ γλύ πτης μὲ τὴν αἰ σθη τι κή του με του σί ω ση καὶ ἀν τιστρό φως, γιὰ νὰ πά ρῃ τὶς ὁ ρια κὲς αὐ τὲς κα τα κτή σεις ὁ φι λό σο φος καὶ μὲ ἐ να τένι ση νὰ θαυ μά σῃ τὸ Σύμ παν· πράγ μα τα ποὺ ἡ με γά λη κλη ρο νο μιά τους ἄ φη σε στὰ ἀ θά να τα ἔρ γα της, τὰ ὁ ποῖ α πλέ ον ἀ νή κουν σὲ ὅ λη τὴν ἀν θρω πό τη τα. Ἦρ θε ὅ μως ἡ Θε ο κρα τί α ἀ πὸ τὴν Ἀ σί α καὶ διὰ τοῦ ἔ ξω τῶν φυ σι κῶν νόμων Θε οῦ (ὑ περ βα τι κό της) καὶ τοῦ κέρ δους, χω ρὶς ἴ χνος εὐ αι σθη σί ας γκρέ μι σε ὅ,τι ὑ πέ ρο χο βρῆ κε. Ὁ Για χβὲ ἐμ πρὸς στὸν ἀ σύλ λη πτο Ἀ πόλ λω να... Ἐ κάγ χασε γιὰ τὶς ἑλ λη νι κὲς ἀ ρε τές, ποὺ μέ σα τους εἶ χαν τὴν ἀν δρεί α καὶ τὸν ἔ ρω τα, τὴν φι λί α καὶ τὸν Ξέ νιο Δί α, γιὰ νὰ τὶς κά νῃ τὸ ση με ρι νὸ συ νον θύ λευ μα τῆς παγκοσμιοποίησης. Ἔ κα νε διὰ τῆς οἰ κο νο μι κο ποί η σης τὴν Ἐ πι στή μη τῶν Ἰ ώ νων φι λο σό φων ἀ το μι κὴ βόμ βα, ἀ νε βά ζον τας τὴν ἀγ γλο σα ξω νι κὴ «ἐ πι στή μη» σὲ ὕ ψι στο προπα γαν δι στι κὸ ἐρ γα λεῖ ο διὰ τῶν Νεύ τω να καὶ Ἀιν στά ιν, καὶ μὲ χαι ρε κα κί α κομ πλε ξι κοῦ οἱ θεοκράτες ἀ πέρ ρι ψαν, ἂν εἶ ναι δυ να τόν, τοὺς γί γαν τες τῆς Ἀρ χαι ό τη τας σάν... ξε πε ρα σμέ νους. Ἀρ νοῦν ται τὶς ἀ πα ρά βα τες βά σεις τῆς Ἀρ χαι ό τη τας καὶ γί νον ται ὡς ἐκ τού του ἕ να με τέ ω ρο μπαλ λό νι χω ρὶς λῶ ρο, ὅ πως ἄλ λω στε ὅ λο τὸ πάν θε ον τοῦ Για χβέ. Κα τάρ γη σαν ἀ πὸ παν τοῦ τὴν Εὐ κλεί δεια Γε ω με τρί α προ πα γαν δι στι κὰ καὶ ὄ χι ἐ πι στη μο νι κά, για τὶ ἡ Ἐ πι στή μη δὲν κα ταρ γεῖ πο τὲ τὸν ἑ νια ῖο δρό μο της μέ σα στὸ Σύμ παν. Ἓν τὸ ὅ λον, ὅ πως εἶ παν οἱ Ἴ ω νες, κον τὰ στὰ τό σα ἄλ λα... Πλη ρω μέ νοι «ἐ πι στή μο νες» μέ σα ἀ πὸ τὸ σκο τει νὸ πλέγ μα τοῦ Για χβέ, ποὺ τοὺς ἐ πι λέ γει καὶ τοὺς χρη μα το δο τεῖ, «ἀ να κα λύ πτουν» θε ω ρί ες, ποὺ με τὰ τὶς προπα γαν δι στι κὲς τυμ πα νο κρου σί ες κα τα πί πτουν, μα γα ρί ζον τας ἔ τσι τὸ κα θα ρὸ πνεῦ μα τῆς Ἀρ χαι ό τη τας. Παν τε λῆς Γλά ρος