ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Πρὸς ψυχολόγους Καὶ βέβαια οἱ ψυχικὰ νοσοῦντες φέρουν τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ Συστήματος, γι’ αὐτὸ δὲν λένε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι στὸ μεγαλεῖο του, ὅταν ὁ πόνος σκάβῃ τὴν ψυχὴ (θετικά), ὅπως εἶπε ὁ Νίτσε. Παρὰ ταῦτα ἀμολᾶνε τὸν πόνο ἐπάνω ἀπ’ ὅλα, ἔχοντας φτειάξει μὲ ὑπολογισμὸ ἕνα μηχανιστικὸ μοντέλλο, ποὺ πρωτίστως μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα. Βεβαίως ἂν κοιτάξετε τὸ 3% τῆς διασῳθείσης κληρονομιᾶς της, τὰ ἀριστουργήματα, θὰ καταλάβετε, τί λείπει ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ψυχή, ποὺ ἁλυσοδεμένη στὸ Σύστημα νοσεῖ. Ἄρα πέραν τῶν τάχατες ἐπαναστατῶν ὑπάρχει ἡ πιὸ πάνω μέγιστη «ἐπανάσταση τοῦ πόνου» (καμμία σχέση δὲν ἔχει μὲ ἐκείνη, ὅπως τὴν ἔχουν καταντήσει), ποὺ γιὰ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ διδάξουν (ὅπως διδασκόταν ἡ ἀρχαία Τραγῳδία), ἀλλὰ κάτι τέτοια εἶναι ἀπαγορευμένος καρπός... Δὲν ξέρω, κύριοι, ψυχολόγοι-ψυχίατροι, πόσο μακριὰ πάει ἡ βαλίτσα, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ὁ Ἀριστοφάνης μελετῶντας Φρόυντ, μπόρεσε νὰ γράψῃ τὰ ἐξ ἁμάξης τοῦ Μενιδιάτη ἐκείνου τῶν... Ἀχαρνῶν, ὅταν ἤρθατε ἐσεῖς, νὰ τοῦ πῆτε, τί θὰ πῇ πολιτισμός. Π.Γ. Ὁ ἅγιος Εὐστάθιος προστάτης τοῦ Ὁμήρου Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀποφάσισε πρόσφατα νὰ ὁρίσῃ τὸν Ἅγιο Εὐστάθιο ὡς προστάτη τῆς «Ὁμηρικῆς Ἀκαδημίας» Χίου καὶ τῶν Ὁμηρικῶν Σπουδῶν γενικώτερα. Αὐτοί, ποὺ ἐπὶ αἰῶνες μεθοδευμένα καταδίωκαν κάθε στοιχεῖο τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἐπιχειροῦν τώρα νὰ παρουσιασθοῦν, ὅτι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸν πολιτισμὸ καὶ ὁρίζουν –ἐνάντια στὴ λογικὴ καὶ στὴν Φύση– ἕναν ρασοφόρο, ποὺ ἔζησε χιλιάδες χρόνια μετὰ τὸν Ὅμηρο, ὡς προστάτη τοῦ Ὁμήρου. Ἡ πνευματικὴ κατάντια τῶν σύγχρονων ρωμιῶν εἶναι εὐθέως ἀνάλογη μὲ τὴν πανουργία καὶ τὶς δολοπλοκίες τοῦ ἱερατείου. Ι.Δ. Χάρρυ Πότερ... ...Ὅπου ἡ Γιαχβεδικὴ μόδα τοῦ «οἰκουμενισμοῦ» τῶν Ἀγγλοσαξώνων σὰν κοσμοκράτορας, κατὰ κακὴ ἀντιγραφὴ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας, ἔχει πουλήσει ἀμέτρητα ἀντίτυπα. Μαγεία, φαντάσματα, μαγικὰ πλάσματα, ὅπου ὀργιάζει ἡ μεταφυσικὴ τοῦ Γιαχβέ. Θὰ ἤθελα νὰ ξέρω, ἡ συγγραφέας αὐτή, ἄν ποτε ἀντίκρυσε τὴ μορφὴ ἑνὸς ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἀγάλματος (γιατὶ στὰ κατώγεια τοῦ Μεσαίωνα μὲ τὶς ἀράχνες, τοὺς ποντικοὺς καὶ τὶς κατσαρίδες ξεναγεῖ τὶς ἄδολες παιδικὲς ψυχές) καὶ ἂν ἀντιλαμβάνεται, τί δηλητήριο ἐνσταλάζει. Π.Γ. Φράνκο Τζεφιρέλι Κατάπληκτος παρακολούθησα τὸν σκηνοθέτη Φράνκο Τζεφιρέλι νὰ ἔχῃ πέσει σὲ θεολογικὸ παραλήρημα κάνοντας καὶ μία φορὰ τὸ σταυρό του καθολικά, σὲ παράσταση ποὺ ἔδωσε στὸ Ἡρώδειο. Βεβαίως ὅλα τοῦτα δὲν εἶναι τυχαῖα ἐμπρὸς στὸ ἀπροστάτευτο τοῦ Ἑλληνικοῦ Πνεύματος, ποὺ πάντα σπεύδουν νὰ ἀπεμπολήσουν, ἴσως εἶναι σημάδι τῆς πίστης τους. Ἕνας ὑποτιθέμενος πνευματικὸς ἄνθρωπος στὶς μέρες μας βλέποντας τὴν θεοκρατικὴ κρίση τῆς Ἀμερικῆς καὶ μέσα σὲ ἱερὸ χῶρο, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ κάποια περίσκεψη. Βέβαια ὁ διαφημιζόμενος αὐτὸς τοῦ Συστήματος, ἂν κρίνωμε ἀπὸ τὰ ἔργα ποὺ σκηνοθετεῖ (μεσαιωνικοῦ ἀπόηχου), δὲν θὰ περιμέναμε νὰ κάνῃ καὶ τίποτε ἄλλο. Ἀνέφερε διάφορες ὄπερες, ποὺ ἔχει σκηνοθετήσει, καί, ἂν πρόσεξα καλά, δὲν ἀνέφερε τὴν ὄπερα «Μποέμ». Στὴν ὄπερα αὐτὴ τοῦ Πουτσίνι, μὲ τὸ πιὸ πρωτοποριακὸ καὶ ἐπαναστατικὸ γιὰ τὶς συνήθεις ὄπερες λιμπρέττο, ἔχομε ‣