Ç ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ «ΕΥΦΥΟΥΣ» ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ Ὁ λύ κος ποὺ ἔ χει με τα μορ φω θῆ σὲ πρό βα το προ ώ θη ση τῆς Θε ω ρί ας τοῦ Εὐ φυ οῦς Σχε δια σμοῦ κα θὼς καὶ ἡ σύ στα ση ὀρ γα νώ σε ων, ὅ πως τὸ Ἰν στι τοῦ το D i s c o ve ry, ἀ πο τε λοῦν μέ ρος τῆς στρα τη γι κῆς ἐκ χρι στι α νι σμοῦ τῆς ἀ με ρι κα νι κῆς κουλ τού ρας. Ὁ κίν δυ νος, ποὺ προ κύ πτει ἀ πὸ τέ τοι ου εἴ δους με θο δεύ σεις, δὲν ἔγ κει ται στὸ ὅ τι οἱ Ἀ με ρι κα νοὶ θὰ πά ψουν ξαφ νι κὰ νὰ ἀν τι λαμ βά νων ται καὶ νὰ ἐ κτι μοῦν τὴν ἀ ξί α τῶν ἐ πι στη μο νι κῶν με θό δων, ἀλ λὰ στὴν ρι ζι κὴ ἀλ λα γὴ τῆς νοο τρο πί ας, τὴν δι α μόρ φω ση, σὲ στα θε ρὴ καὶ μό νι μη βά ση, μιᾶς θε ο κρατι κῆς κουλ τού ρας. Οἱ φον τα μεν τα λι στὲς χρι στια νοὶ δὲν στε ροῦν ται παιδεί ας ἢ ἐ πι στη μο νι κῆς ἐκ παί δευ σης, ὅ μως οἱ θρη σκευ τι κοί τους ἡ γέ τες ἀ παι τοῦν ἀ πὸ αὐ τοὺς νὰ πα ρα με ρί σουν ὁ λο κλη ρω τι κὰ τὸν Λό γο καὶ νὰ ἀ σπα σθοῦν μί α σει ρὰ ἀ πὸ δόγ μα τα, τὴν στιγ μὴ ποὺ ὁ λό κλη ρος ὁ Κό σμος ἀ πέ ναν τί τους ἀ πο δει κνύ ει ἀ νὰ πᾶ σα στιγ μὴ τὴν πλά νη τους. Οἱ δι α μά χες πε ρὶ τῆς Θε ω ρί ας τοῦ Εὐ φυ οῦς Σχε δια σμοῦ, ποὺ ἔ χουν ἐ δῶ καὶ λί γο και ρὸ ξε σπά σει, δὲν ἀ πο τε λοῦν πα ρὰ μέ ρος μιᾶς εὐ ρεί ας ἐ κτά σε ως πο λι τι σμι κῆς σύγκρου σης. Ἡ πα ρα κμὴ τῶν Η ΠΑ ὡς ἐ πι στη μο νι κῆς καὶ τε χνο λο γι κῆς δύ να μης ὀ φεί λεται στὴν κυ ρι αρ χί α φον τα μεν τα λι στι κῶν θρη σκει ῶν, τῶν ὁ ποί ων τὰ μέ λη ἔ χουν «ἐκπαι δευ τῆ» νὰ ἀ πορ ρί πτουν ὁ τι δή πο τε δὲν συ νά δει μὲ τὰ «ἱ ε ρά» θρη σκευ τι κά τους κεί με να, ἀ κό μη κι ἂν πρό κει ται γιὰ ἐ πι στη μο νι κὰ θε με λι ω μέ νη θέ ση, καὶ βασική τους ἐπιδίωξη εἶναι ἡ ἀ νά δει ξη τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ σὲ πο λι τι κὴ καὶ πο λι τι στι κὴ δύνα μη στὴν χώ ρα. Ἡ θε ω ρί α τοῦ Εὐ φυ οῦς Σχε δια σμοῦ με τὰ τὴν ὑ πό θε ση τοῦ Ντό βερ ρό σφα τα πα νη γυ ρί σα με τὴν ἔκ βα ση τῆς ἀ γω γῆς ποὺ ἄ σκη σε ἡ Τάμ μυ Κίτ ζμιλ λερ κα τὰ τοῦ Σχο λι κοῦ Συμ βου λί ου τῆς πε ρι φέ ρειας τοῦ Ντόβερ. Ὁ δι κα στὴς Τζὼν Ε. Τζό ουνς Ι Ι Ι, δι ω ρι σμέ νος ἀ πὸ τὸν Τζὼρτζ Μπούς, ἐκ δί κα σε τὴν ὑ πό θε ση, ὅ που ἐ τέ θη τὸ ζή τη μα, κα τὰ πό σον ἡ Θε ω ρί α τοῦ Εὐ φυ οῦς Σχε δια σμοῦ ἐ πι τρέ πε ται νὰ δι δά σκε ται στὰ δη μό σια σχο λεῖ α τῆς Πεν συλ βά νια. Ὁ λό γος του θὰ μπο ροῦ σε νὰ ἦ ταν λό γος ἀρθο γρά φου τοῦ «F r ee I n q u i ry». Ὁ δι κα στὴς ὑπεστήριξε ὅ τι, μέ σα ἀ πὸ μί α ψευ δο ε πιστη μο νι κὴ πα ρά στα ση καὶ γε λοῖ α προ σχή μα τα, τὸ Σχο λι κὸ Συμ βού λιο τοῦ Ντό βερ ‣