Ὁ ναύαρχος ἐ.ἀ. Ἀντώνης Ἀντωνιάδης ξεσκεπάζει τὶς ἐθνικὲς αὐταπάτες μας τὸ Αἰ γαῖ ο δὲν ὑ πάρ χουν μό νο ἑλ λη νι κά, ἀλ λὰ καὶ δι ε θνῆ ὕ δατα καὶ δι ε θνὴς ἐ να έ ριος χῶ ρος. Ἂν βρε θῇς μὲ τὸ φου σκω τό σου ἕ ξι μί λια καὶ δέ κα μέ τρα ἀ πὸ τὴν Ἄν δρο, δὲν βρί σκε σαι σὲ ἑλ λη νι κά, ἀλ λὰ σὲ δι ε θνῆ ὕ δα τα. Σὲ πε ρί πτω ση ποὺ κά ποι ο τουρ κι κὸ μα χη τι κὸ πε ρά σῃ με τα ξὺ Ἴμ βρου καὶ Τε νέ δου, κα τεβῇ στὸ Αἰ γαῖ ο, φτά σῃ δέ κα μί λια ἀ πὸ τὴν Εὔ βοι α, κά νῃ στρο φὴ καὶ γυ ρί σῃ πί σω, δὲν νο μι μο ποι ού μα στε νὰ τὸ ἀ να χαι τί σου με. Ἂν ὅ μως προ σεγ γί σῃ τὴν ἑλ λη νι κὴ ἀ κτὴ σὲ ἀ πό στα ση μι κρό τε ρη τῶν δέ κα μι λί ων, τό τε πρέ πει νὰ τὸ κα ταρ ρί ψου με. Τὸ F.I.R. Ἀ θη νῶν ἔ χει σκο πὸ τὴν πα ρα κο λού θη ση κι ἐ ξα σφά λι ση τῆς ἀ σφά λειας τῶν πτή σε ων τῶν πο λι τι κῶν ἀ ε ρο σκα φῶν. Δὲν ἔ χει καμ μί α σχέ ση μὲ κυ ρι αρ χι κά μας δι και ώ μα τα στὸν ἐ να έ ριο χῶ ρο. Ἡ στρα τι ω τι κὴ ἡ γε σί α εἶ ναι δέ σμια τοῦ ἑ κά στο τε ὑ πουρ γοῦ. Ἡ ὑ πο α νά πτυ ξη τῆς Ἑλ λά δας ὀ φεί λε ται στὸ Χρι στι α νι σμό, ὁ ὁ ποῖ ος εἶ ναι μί α αἱ μο στα γὴς κι αἱ μο δι ψὴς θρη σκεί α, ποὺ ἔ σφα ξε τὴ μι σὴ ἀν θρω πό τη τα. Τὰ πα ρα μύ θια τοῦ Ἄν τερ σεν φαί νον ται πιὸ πι στευ τὰ ἀ πὸ τὰ χρι στι α νι κὰ δόγ μα τα. Ὅλα αὐτά, κα θὼς κι ἀρ κε τοὺς μύ θους ὄ χι μό νον τῆς ἐ θνι κῆς μας στρα τη γι κῆς ἀλ λὰ καὶ τῆς ἐ θνι κῆς μας ἰ δε ο λο γί ας, ἀ νέ λυ σε ὁ ναύ αρ χος ἐ.ἀ. Ἀν τώ νιος Ἀν τω νιά δης, πρώ ην ἀρ χη γὸς Γ.Ε.Ν. (2002-2005), σὲ ἀ πο κλει στι κὴ συ νέν τευ ξη, ποὺ πα ρα χώ ρη σε στὸ «Δαυλό». Τὸ πλῆ ρες κεί με νο τῆς συ νέν τευ ξης «Δ»: Κύ ρι ε ναύ αρ χε, κα τὰ τὴ μα κρὰ στα δι ο δρο μί α σας στὸ Ναυ τι κὸ ἔ χε τε ὑ πη ρετή σει σὲ καί ρι ες θέ σεις, ὅ πως ὑ παρ χη γὸς Γ.Ε.ΕΘ.Α., ἀρ χη γὸς Στό λου, ἀρ χη γὸς Γ.Ε.Ν. κ.ἄ., ἀ π’ ὅ που δι α χει ρι στή κα τε ἀρ κε τὲς ἑλ λη νο τουρ κι κὲς κρί σεις, κυ ρί ως λό γῳ τουρκι κῶν πα ρα βι ά σε ων τοῦ ἐ θνι κοῦ μας χώ ρου, ὁ πό τε οἱ ἀ πό ψεις σας ἔ χουν βα ρύ νου σα ση μα σί α. Δε δο μέ νου ὅ τι πολ λὲς ἀ να κρί βει ες ἀ κού γον ται ἀ πὸ τὰ Μ.Μ.Ε. σχε τι κὰ μὲ