ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ τὴν Ε ΡΑ 5 μὲ τὴν ἐκ πομ πὴ «Λό γον Ἀ γα θόν» κά θε Κυ ριακὴ τὸ πρω ὶ (6.30-7.00) ὁ ἱ ε ρεὺς κ. Γε ώρ γιος Αὐ θῖ νος ὑ πὸ τὸν ἦ χο βυ ζαν τι νῶν ψαλ μο θρη νῳ δι ῶν μᾶς με τα δί δει «Μηνύ μα τα τῶν Ἁ γί ων Πα τέ ρων τῆς Ὀρ θο δό ξου Ἀ να το λι κῆς Ἐκ κλη σί ας». Δη λα δή, μὲ τὸ ποὺ ξε κι νά ει ἡ ἡ μέ ρα, εἴ μα στε ὑ πο χρε ω μέ νοι νὰ ὑ πο στοῦ με ἀ κου στι κὴ καὶ ψυ χι κὴ μό λυν ση ἀ πὸ τὶς ἀ συναρ τη σί ες τῶν τα γῶν τῆς Ἐκ κλη σί ας. Πε ραι τέ ρω –καὶ χει ρό τε ρο– πα ρά δειγ μα συ νι στᾷ ἡ ἐκ πομ πὴ «Τρα γου δῶν τας τὴν Πα ρά δο ση» (κά θε Τρί τη βρά δυ, 22.15΄-24.0ό), πάν τα ὑ πὸ τὴν ὑ ψη λὴν πα ρου σία σιν τοῦ κ. Αὐ θίνου1(!), ὁ ὁ ποῖ ος, χρη σι μο ποιῶν τας σὰν πρό σχη μα τὴν με τά δο ση 1. Τὸν ἐν λό γῳ ἱ ε ρω μέ νο τὸν ἀ πο λαμ βά νου με σὲ τέσ σε ρεις δι α φο ρε τι κὲς ἐκ πομ πές: Λό γον Ἀ γα θόν, Τρα γου δῶν τας τὴν Πα ρά δο ση, Ξέ ρω Τρα γού δια Θά λασ σα, Λα ο γρα φι κὲς Μαρ τυ ρί ες! Γειά σου, Ε ΡΑ 5, μὲ τὴν ἀ ξι ο κρα τί α σου καὶ τὴν πο λυ φω νί α σου! (Τὶς ἐκ πομπὲς Ξέ ρω Τρα γού δια Θά λασ σα καὶ Λα ο γρα φι κὲς Μαρ τυ ρί ες δὲν τὶς σχο λιά ζω, για τί, ἁ πλού στα τα, ἀ φοῦ ἄ κου σα τὶς προ η γού με νες, ἀ πώ λε σα κά θε δι ά θε ση νὰ πα ρα κο λου θήσω οἱ αν δή πο τε ἐκ πομ πὴ τοῦ κ. Αὐ θί νου. . .) 2. Πα ρεμ πι πτόν τως ὁ ἱ ε ρεὺς δὲν ἀ να φέ ρει λέ ξη γιὰ τὴν ἀ πα ξί ω ση καὶ τὴν κα τα δί ω ξη ποὺ ὑ πέ στη τὸ δη μο τι κὸ τρα γού δι, ὅ πως καὶ κά θε εἶ δος ὄρ χη σης, ἀ πὸ τοὺς ὁ μο θρή σκους του. Ἂν τὸ δη μο τι κὸ τρα γού δι κα τώρ θω σε νὰ φτά σῃ σὲ ἐ μᾶς δί χως τὶς ἀ νυ πο λό γι στες ἀ πώ λειες ἄλ λων ἐκ φάν σε ων Τέ χνης (π.χ. τῆς Γλυ πτι κῆς ἢ τοῦ Θε ά τρου, ὅ που ὑ πο χρε ω θή κα με νὰ ξα ναρ χί σου με ἀ πὸ τὸ μη δέν), αὐ τὸ ὀ φεί λε ται στὸ μα ζι κό, τὸ αὐ θόρ μη το καὶ τὸ ὑ παί θριο τοῦ χα ρα κτῆ ρα του, ποὺ τοῦ ἐ πέ τρε ψε νὰ δι α σω θῇ ἀ πὸ τὸν θα να τη φό ρο ἐ ναγ κα λι σμὸ τῆς χρι στι α νι κῆς πα ρά νοι ας. Με τα φέ ρου με τὴν πα ρα φρο σύ νη δύο, ἐκ τῶν πο λυ α ρίθ μων, δι ω κτῶν τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ. Θε ο φά νης ὁ Μο να χός: «Ν’ ἀ κοῦ με λό γους κα λοὺς κι ὄ χι τρα γού δια, για τὶ στὴν ὥ ρα τοῦ θα νά του μας αὐ τὰ θἆ ναι ἐμ πό διο στὴ σω τή ρια μας. Θὰ ἐμ πο δί ζουν τοὺς ἀγ γέ λους νὰ πά ρουν τὴν ψυ χή μας καὶ θὰ μᾶς τὴν πά ρουν οἱ δαί μο νες.» Ἰ ω άν νης Δα μα σκη νός: «Τὶς Κυ ρια κὲς καὶ τὶς γι ορ τὲς οὔ τε νὰ παί ζῃς οὔ τε νὰ χο ρεύ ῃς, για τὶ τὰ παι γνί δια κι οἱ χο ροὶ ἔρ γα τοῦ δι α βό λου εἶ ναι. Οἱ Ἕλ λη νες, οἱ ἄ θε οι καὶ οἱ πε πλα νη μέ νοι, ποὺ δὲν πί στευ αν Θε ό, ποὺ δὲν ἤλ πι ζαν μή τε Ἀ νά στα ση μή τε Κρί ση, ἐ κεῖνοι τὰ ἔ κα μναν αὐ τὰ καὶ ἐ χό ρευ αν καὶ ἔ πι ναν κι ἐ χαί ρον ταν μὲ τὰ παι γνί δια.» (Ε. Ἀττα βύ ριος, «Ἀν θελ λη νι κὰ στοι χεῖ α στὰ κεί με να τῶν Πα τέ ρων τῆς Ἐκ κλη σί ας», «Δαυ λός», τ. 198, σσ. 12351-12352.) Πα ρα φρο σύ νη ἐ πι σφρα γι σμέ νη μὲ ἀ πο φά σεις Οἰ κου με νι κῶν Συ νό δων, ὅ πως ἐ κεί νων τῆς Συ νό δου ποὺ ἔ λα βε χώ ρα στὴν Λα ο δί κει α τὸ 364 μ.Χ.: «Ὅ τι οὐ δεῖ χρι στια νοὺς εἰς γά μους ἀ περ χό με νους βαλ λί ζειν ἢ ὀρ χεῖ σθαι, ἀλ λὰ σε μνῶς δει πνεῖν ἢ ἀ ρι στᾶν, ὡς πρέπει χρι στια νοῖς» (53ος κα νών). «Ὅ τι οὐ δεῖ ἱ ε ρα τι κοὺς ἢ κλη ρι κούς, ἀλ λ’ οὐ δὲ λα ϊ κούς, ἐκ συμ βο λῆς συμ πό σια ἐ πι τε λεῖν» (55ος κα νών).