Ὅ ταν ἡ ἑλ λη νι κὴ δί ψα Ἐ λευ θε ρί ας ἀ σφυ κτιᾷ στὸ χρι στι α νι κὸ νάρ θη κα Φρῆντριχ Χέλ ντερ λιν γεν νή θη κε τὸ 1770 στὴν πό λη Λῶ φεν τῆς Βυρ τεμ βέρ γης. Πέ ρα σε τὰ νε α νι κά του χρό νια ὡς οἰ κότρο φος σὲ ἐκ κλη σι α στι κὲς σχο λές. Στὴν Θε ο λο γι κὴ Σχο λὴ τοῦ Πα νε πι στη μί ου Τύμ πιν γκεν γνώ ρι σε τὶς ἰ δέ ες τοῦ Δι α φω τισμοῦ καὶ τῆς Γαλ λι κῆς Ἐ πα νά στα σης, γε γο νὸς ποὺ τὸν ἐ πη ρέα σε βα θιά, καὶ ἄρ χι σε νὰ ἀ σχο λῆ ται μὲ τὴν Ποί η ση καὶ τὴν Μου σι κή. Ὅ λη του ἡ ζω ὴ ὑ πῆρ ξε μί α ἀ δυ σώ πη τη μά χη ἀ νά με σα στὴν συμ βα τι κό τη τα τῶν μι κρο α στῶν (δρό μος στὸν ὁ ποῖ ο τὸν ἔ σπρω χνε ἡ μη τέ ρα του, ἀ νί κα νη νὰ δι α κρί νῃ τὴν εὐ γε νῆ φύ ση του, «ὁ ρα μα τι ζό με νη» γι’ αὐ τὸν τὴν «φι λή συ χη» καὶ «ἐ ξα σφα λι σμέ νη» ζω ὴ τοῦ ἐ φη μέ ριου) καὶ τὸ ἰ δα νι κό του, ποὺ δὲν ἦ ταν ἄλ λο ἀ πὸ τὸ ἡ ρω ϊ κὸ ἰ δε ῶ δες (ἡ ρω ϊ κὸς τρό πος ζω ῆς, οἱ ἥ ρω ες ἦ ταν γι’ αὐτὸν ὁ κο ρυ φαῖ ος τύ πος ἀν θρώ που). «Μιὰ μέ ρα αἰ σθάν θη κες ἐν τός σου ὅ πως ἐ γώ, ἡ σπί θα ν’ ἀ φυ πνί ζε ται ·ἡ σπί θα, ποὺ θὰ γί νῃ φλό γα. Καὶ με θυ σμέ νος καὶ μὲ σφρί γος νε α νι κό, ὦ πα νευ δαί μο να, ἐρ ρί χτης ὑ πε ρή φα νος, ἀρ ρε νω πὸς στὴν νύ χτα τῶν δα σῶν.» Φ. Χέλ ντερ λιν Ἡ πο ρεί α του ὑ πῆρ ξε πο ρεί α εὐ με τά βο λου ἀν θρώ που, ἄλ λο τε ἀ νο δι κὴ καὶ ἄλ λο τε πτω τι κή, βού λια γμα στὴν σύγ χυ ση καὶ τὴν κα θη με ρι νό τη τα. Ἡ σκλη ρὴ ἐ σω τε ρι κή του σύγ κρου ση τὸν ὡ δή γη σε τε λι κὰ στὴν ἀ πώ λεια τῆς ἐ πα φῆς μὲ τὴν πραγ μα τι κότη τα, στὴν δι ά λυ ση τῆς προ σω πι κό τη τάς του καὶ τέ λος τὸν θά να τό του, τὸ 1843. Ἡ ἄ γρια αὐ τὴ ὅ μως σύγ κρου ση ἔ δω σε ὑ πέ ρο χους καρ πούς, τὰ ποι ή μα τά του, κα θό λου κα θη με ρι νά, κα θό λου τε τριμ μέ να, ἀλ λὰ ποι ή μα τα ὅ που ἀ πει κο νί ζε ται πεν τα κά θαρα μί α ψυ χὴ ποὺ ἕλ κε ται ἀ πὸ τὸ ὑ ψι πε τές, ἔ στω κι ἂν δὲν γνω ρί ζῃ πο τὲ τὴν γα λή νη.