Ὅταν ἡ ἑλληνικὴ δίψα Ἐλευθερίας ἀσφυκτιᾷ στὸ χριστιανικὸ νάρθηκα Φρῆντριχ Χέλντερλιν γεννήθηκε τὸ 1770 στὴν πόλη Λῶφεν τῆς Βυρτεμβέργης. Πέρασε τὰ νεανικά του χρόνια ὡς οἰκό- τροφος σὲ ἐκκλησιαστικὲς σχολές. Στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Τύμπινγκεν γνώρισε τὶς ἰδέες τοῦ Διαφωτι- σμοῦ καὶ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, γεγονὸς ποὺ τὸν ἐπηρέ- ασε βαθιά, καὶ ἄρχισε νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν Ποίηση καὶ τὴν Μουσική. Ὅλη του ἡ ζωὴ ὑπῆρξε μία ἀδυσώπητη μάχη ἀνάμεσα στὴν συμβατικότητα τῶν μικροαστῶν (δρόμος στὸν ὁποῖο τὸν ἔσπρωχνε ἡ μητέρα του, ἀνίκανη νὰ διακρίνῃ τὴν εὐγενῆ φύση του, «ὁραματιζόμενη» γι’ αὐτὸν τὴν «φιλήσυχη» καὶ «ἐξασφαλισμένη» ζωὴ τοῦ ἐφημέριου) καὶ τὸ ἰδανικό του, ποὺ δὲν ἦταν ἄλλο ἀπὸ τὸ ἡρωϊκὸ ἰδεῶδες (ἡρωϊκὸς τρόπος ζωῆς, οἱ ἥρωες ἦταν γι’ αὐ- τὸν ὁ κορυφαῖος τύπος ἀνθρώπου). «Μιὰ μέρα αἰσθάνθηκες ἐντός σου ὅπως ἐγώ, ἡ σπίθα ν’ ἀφυπνίζεται ·ἡ σπίθα, ποὺ θὰ γίνῃ φλόγα. Καὶ μεθυσμένος καὶ μὲ σφρίγος νεανικό, ὦ πανευδαίμονα, ἐρρίχτης ὑπερήφανος, ἀρρενωπὸς στὴν νύχτα τῶν δασῶν.» Φ. Χέλντερλιν Ἡ πορεία του ὑπῆρξε πορεία εὐμετάβολου ἀνθρώπου, ἄλλοτε ἀνοδικὴ καὶ ἄλλοτε πτωτική, βούλιαγμα στὴν σύγχυση καὶ τὴν καθημερινότητα. Ἡ σκληρὴ ἐσωτερική του σύγκρουση τὸν ὡδήγησε τελικὰ στὴν ἀπώλεια τῆς ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγματικό- τητα, στὴν διάλυση τῆς προσωπικότητάς του καὶ τέλος τὸν θάνατό του, τὸ 1843. Ἡ ἄγρια αὐτὴ ὅμως σύγκρουση ἔδωσε ὑπέροχους καρπούς, τὰ ποιήματά του, καθόλου καθημερινά, καθόλου τετριμμένα, ἀλλὰ ποιήματα ὅπου ἀπεικονίζεται πεντακάθα- ρα μία ψυχὴ ποὺ ἕλκεται ἀπὸ τὸ ὑψιπετές, ἔστω κι ἂν δὲν γνωρίζῃ ποτὲ τὴν γαλήνη.