Ἀ δί στα κτος βαν δα λι σμὸς στὸ Φά λη ρο ί α ἀ σύλ λη πτη κα τα στρο φή, τὴν ὁ ποί α κυ βερ νη τι κοὶ πα ρά γοντες εὐ νό η σαν τρο πο ποι ῶν τας νό μους καὶ δι α τά ξεις καὶ ἔ χει ἐ πι πλέ ον τὴν εὐ λο γί α τῆς Ἐκ κλη σί ας, δι α δρα μα τί στη κε στὴν πα ρα λια κὴ ζώ νη τοῦ Πα λαι οῦ Φα λή ρου. Μί α ἀ πὸ τὶς ση μαντι κώ τε ρες ἀ να κα λύ ψεις ποὺ ἔ φε ρε στὸ φῶς ἡ ἀρ χαι ο λο γι κὴ σκα πά νη, τὸ ἀρ χαῖ ο λι μά νι Φα λή ρου, βρί σκε ται πλέ ον σκε πα σμέ νο ἀ πὸ τόν νους μπε τόν, ἀ φοῦ πά νω ἀ πὸ αὐ τὸ ἔ χουν ἤ δη ἀ νε γερ θῆ τὰ με γα θή ρια ποὺ θὰ στε γά σουν γνω στὸ ἐμ πο ρι κό-ψυ χα γω γι κὸ κέν τρο, ποὺ ἀ πο φέ ρει κα θη με ρι νὰ τε ρά στια κέρ δη. Μά ται α οἱ κά τοι κοι τοῦ Πα λαι οῦ Φα λή ρου προ σπά θη σαν νὰ ἀ πο τρέ ψουν τὴν κα τα στρο φή, στὴν ἔ κτα ση ποὺ πα ρα χώ ρη σε γιὰ αὐ τὸ τὸ σκο πὸ ἡ Ρι ζά ρει ος Ἐκ κλη σια στι κὴ Σχο λή, με τὰ τὴν προ κή ρυ ξη τοῦ σχε τι κοῦ δι α γω νι σμοῦ. Γιὰ νὰ προ χω ρή σῃ ἡ κα τα σκευ ὴ τῶν κτη ρί ων, ἄλ λα ξαν ξα νὰ καὶ ξα νὰ οἱ προ βλε πό με νες δι α τά ξεις, ὅ σον ἀ φο ρᾷ στὴ χρή ση τοῦ οἰ κο πέ δου, ποὺ εἶ χε στὴν κα το χή της. Ἀ να τρέ χον τας στὴν ἱ στο ρί α τοῦ οἰ κο πέ δου, πλη ρο φο ρού μα στε, ὅ τι τὸ 1979 πα ραχω ρή θη καν στὴ Ρι ζά ρει ο ὡς ἀν τάλ λαγ μα γιὰ τὸ κτῆ μα Ρι ζά ρη ἐ πὶ τῆς Βα σι λίσ σης Σο φί ας οἰ κό πε δο στὴν ὁ δὸ Ἀ κα δη μί ας καὶ ἔ κτα ση 17 στρεμ μά των στὴν πα ρα λί α τοῦ Πα λαι οῦ Φα λή ρου, «προι κο δο τη θεῖ σα» ἡ τε λευ ταί α ἀ πὸ συγ κε κρι μέ νες προ ϋ πο θέ σεις δό μη σης. Δη λα δὴ ἦ ταν ἐ πι τρε πτὴ ἡ δυ να τό τη τα ἀ νέ γερ σης ἑ νὸς δω δε κα ό ρο φου ξε νοδο χεί ου ὕ ψους 40 μέ τρων καὶ μὲ συν τε λε στὴ δό μη σης 2. Πα ρ’ ὅ λα αὐ τὰ με τὰ ἀ πὸ ἕ να πραγ μα τι κὸ ἀ γῶ να κα τοί κων τοῦ Πα λαι οῦ Φα λή ρου, ποὺ γνώ ρι ζαν τὴν ἀρ χαι ο λο γι κὴ ση μα σί α τῆς πε ρι ο χῆς, τὸ ξε νο δο χεῖ ο δὲν χτί στη κε πο τέ. Ὅ μως ἡ δι καί ω ση δὲν κρά τη σε γιὰ πο λύ, μιᾶς καὶ στὴν πε ρί πτω ση μὴ ἀ νέ γερ σης ξε νο δο χεια κῆς μο νά δας ἡ Πο λι τεί α θὰ ἔ πρε πε νὰ ἐ πι τρέ ψῃ στὴ Ρι ζά ρει ο νὰ χτί σῃ, σύμ φω να μὲ τοὺς ὅ ρους δό μη σης ποὺ προ βλέ πον ται γιὰ τὴν πε ρι ο χή, κα τοι κί ες ἢ κα τα στή μα τα, ποὺ ὑ πά γον ται στὴν κατη γορί α χρή σης «γε νι κῆς κα τοι κί ας» καὶ μὲ συν τε λε στὴ δό μη σης 1,4. Ἡ Ρι ζά ρει ος δὲν ἔ μει νε