Ἀδίστακτος βανδαλισμὸς στὸ Φάληρο ία ἀσύλληπτη καταστροφή, τὴν ὁποία κυβερνητικοὶ παράγον- τες εὐνόησαν τροποποιῶντας νόμους καὶ διατάξεις καὶ ἔχει ἐπιπλέον τὴν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας, διαδραματίστηκε στὴν παραλιακὴ ζώνη τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου. Μία ἀπὸ τὶς σημαν- τικώτερες ἀνακαλύψεις ποὺ ἔφερε στὸ φῶς ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη, τὸ ἀρχαῖο λιμάνι Φαλήρου, βρίσκεται πλέον σκεπασμένο ἀπὸ τόννους μπετόν, ἀφοῦ πάνω ἀπὸ αὐτὸ ἔχουν ἤδη ἀνεγερθῆ τὰ μεγαθήρια ποὺ θὰ στεγάσουν γνωστὸ ἐμπορικό-ψυχαγωγικὸ κέντρο, ποὺ ἀποφέρει καθημερινὰ τεράστια κέρδη. Μάταια οἱ κάτοικοι τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου προσπάθησαν νὰ ἀποτρέψουν τὴν καταστροφή, στὴν ἔκταση ποὺ παραχώρησε γιὰ αὐτὸ τὸ σκοπὸ ἡ Ριζάρειος Ἐκκλησι- αστικὴ Σχολή, μετὰ τὴν προκήρυξη τοῦ σχετικοῦ διαγωνισμοῦ. Γιὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ κατασκευὴ τῶν κτηρίων, ἄλλαξαν ξανὰ καὶ ξανὰ οἱ προβλεπόμενες διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ στὴ χρήση τοῦ οἰκοπέδου, ποὺ εἶχε στὴν κατοχή της. Ἀνατρέχοντας στὴν ἱστορία τοῦ οἰκοπέδου, πληροφορούμαστε, ὅτι τὸ 1979 παρα- χωρήθηκαν στὴ Ριζάρειο ὡς ἀντάλλαγμα γιὰ τὸ κτῆμα Ριζάρη ἐπὶ τῆς Βασιλίσσης Σοφίας οἰκόπεδο στὴν ὁδὸ Ἀκαδημίας καὶ ἔκταση 17 στρεμμάτων στὴν παραλία τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου, «προικοδοτηθεῖσα» ἡ τελευταία ἀπὸ συγκεκριμένες προϋποθέσεις δόμησης. Δηλαδὴ ἦταν ἐπιτρεπτὴ ἡ δυνατότητα ἀνέγερσης ἑνὸς δωδεκαόροφου ξενο- δοχείου ὕψους 40 μέτρων καὶ μὲ συντελεστὴ δόμησης 2. Παρ’ ὅλα αὐτὰ μετὰ ἀπὸ ἕνα πραγματικὸ ἀγῶνα κατοίκων τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου, ποὺ γνώριζαν τὴν ἀρχαιολογικὴ σημασία τῆς περιοχῆς, τὸ ξενοδοχεῖο δὲν χτίστηκε ποτέ. Ὅμως ἡ δικαίωση δὲν κράτησε γιὰ πολύ, μιᾶς καὶ στὴν περίπτωση μὴ ἀνέγερσης ξενοδοχειακῆς μονάδας ἡ Πολιτεία θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ στὴ Ριζάρειο νὰ χτίσῃ, σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους δόμησης ποὺ προβλέπονται γιὰ τὴν περιοχή, κατοικίες ἢ καταστήματα, ποὺ ὑπάγονται στὴν κατηγο- ρία χρήσης «γενικῆς κατοικίας» καὶ μὲ συντελεστὴ δόμησης 1,4. Ἡ Ριζάρειος δὲν ἔμεινε