( ) Ἕνα λεξικὸ τῶν «πρωτόθετων» λέξεων ὲ προ η γού με νο τεῦ χος («Δ», τ. 293) ἀ πο δεί ξα με (ἀρ χαι ο λο γι κά, ἱ στο ρι κὰ καὶ γλωσ σο λο γι κά) ὅ τι ἡ Λα τι νι κὴ εἶ ναι μί α ἀ πὸ τὶς δε κά δες ἑλ λη νι κὲς δι α λέ κτους τὶς ὁ μι λού με νες ἀ πὸ λα οὺς σκορπι σμέ νους σὲ ὅ λη τὴν ὑ φή λιο. Εἰς ἐ πίρ ρω σιν τού του προ τεί ναμε ΛΑ ΤΙ ΝΙ ΚΟ ΛΕ ΞΙ ΚΟ ἐ τυ μο λο γι κὸ (καὶ ἑρ μη νευ τι κό), ὅ που ἀ να φαί νε ται ἡ ἀ δι αμ φι σβή τη τη προ έ λευ ση ὅ λων τῶν πρω το τύ πων (πρω τό θετων) λέ ξε ων (ἀ πὸ τὶς ὁ ποῖ ες πα ρά γον ται οἱ λοι πὲς λ. ), συ νο λι κὰ 1.280, ἀ πὸ τὴν Ἑλ λη νι κὴ μη τέ ρα-Γλῶσ σα. Συ νε χί ζου με καὶ τε λει ώ νου με τὴν πα ρου σί αση τοῦ Λε ξι κοῦ Πρω τό θε των Λέ ξε ων τῆς Λα τι νι κῆς Γλώσ σας. ΛΕΞΙΚΟ ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΘΕΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ (συνέχεια) gula = λάρυγγας < κούιλα (Αἰολ.) κοίλη > γοῦλος = φαγᾶς gurdus = βλὰξ < βραδὺς gurges = δίνη < γέργερος gustus = γεύση < γευστὸς gutta = σταγόνα < κύστις Habeo/habi·lis/ta ≤ Fἔχω, Fἅπτω haedus = κατσίκι < Fαιγ·ὸς haereo = κολλάω ≤ hesito < κεράω halo = ἀνασαίνω < καλῶ hamus = ἀγκίστρι < χαμὸς = καμπύλος hasta = δόρυ < *hastila < στύρακ·α haurio = ἀντλῶ ≤ Fαρύω hebes < *hebelis ≤ ἀμβλὺς = νωθρὸς herba = χλόη < φορβὴ heres = κληρονόμος < χῆρος/κύριος heri < *hesi ≤ χθὲς herus = ≤ κύριος < ἐῢς hiatus = χάσμα < hio hibernus = /hiems < χειμερινὸς hibrida = νόθος < Fὕβρις hic·(ce) = αὐτὸς (ἐδῶ) < οἶος (κεῖ) = HOC hilum = ≤ ἐλαχὺς (τος) hircus = μαλλιαρὸς τράγος ≤ χέρσος  hirsus hio/hisco = ≤ χάσκω histrio = ἠθοποιὸς < Fἵστωρ hodie = σήμερα ≤ hoc + dies, Αἴας homo = ἄνθρωπος < Fομοῦ/κοιν(ων)ὸς ὄχι ἰνδογερμ. *ghdo·n = χθὼν = χῶμα (!;) honor = τιμὴ < αἶνος hordeum ≤ κριθ(ή), ἡ / χόρτον horreo = φοβᾶμαι < Fὀρρωδέω hortor = προτρέπω < Fὄρνυμι hortus = κῆπος < χόρτος hospes/hostis = ξένος/ἐχθρὸς < ἔξω·στης huc = ἐδῶ < ἐ·κεῖ