( ) Ἕνα λεξικὸ τῶν «πρωτόθετων» λέξεων ὲ προηγούμενο τεῦχος («Δ», τ. 293) ἀποδείξαμε (ἀρχαιολογικά, ἱστορικὰ καὶ γλωσσολογικά) ὅτι ἡ Λατινικὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς δεκάδες ἑλληνικὲς διαλέκτους τὶς ὁμιλούμενες ἀπὸ λαοὺς σκορ- πισμένους σὲ ὅλη τὴν ὑφήλιο. Εἰς ἐπίρρωσιν τούτου προτείνα- με ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ἐτυμολογικὸ (καὶ ἑρμηνευτικό), ὅπου ἀναφαίνεται ἡ ἀδιαμφισβήτητη προέλευση ὅλων τῶν πρωτοτύπων (πρωτόθε- των) λέξεων (ἀπὸ τὶς ὁποῖες παράγονται οἱ λοιπὲς λ.), συνολικὰ 1.280, ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ μητέρα-Γλῶσσα. Συνεχίζουμε καὶ τελειώνουμε τὴν παρουσία- ση τοῦ Λεξικοῦ Πρωτόθετων Λέξεων τῆς Λατινικῆς Γλώσσας. ΛΕΞΙΚΟ ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΘΕΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ (συνέχεια) gula = λάρυγγας < κούιλα (Αἰολ.) κοίλη > γοῦλος = φαγᾶς gurdus = βλὰξ < βραδὺς gurges = δίνη < γέργερος gustus = γεύση < γευστὸς gutta = σταγόνα < κύστις Habeo/habi·lis/ta ≤ Fἔχω, Fἅπτω haedus = κατσίκι < Fαιγ·ὸς haereo = κολλάω ≤ hesito < κεράω halo = ἀνασαίνω < καλῶ hamus = ἀγκίστρι < χαμὸς = καμπύλος hasta = δόρυ < *hastila < στύρακ·α haurio = ἀντλῶ ≤ Fαρύω hebes < *hebelis ≤ ἀμβλὺς = νωθρὸς herba = χλόη < φορβὴ heres = κληρονόμος < χῆρος/κύριος heri < *hesi ≤ χθὲς herus = ≤ κύριος < ἐῢς hiatus = χάσμα < hio hibernus = /hiems < χειμερινὸς hibrida = νόθος < Fὕβρις hic·(ce) = αὐτὸς (ἐδῶ) < οἶος (κεῖ) = HOC hilum = ≤ ἐλαχὺς (τος) hircus = μαλλιαρὸς τράγος ≤ χέρσος  hirsus hio/hisco = ≤ χάσκω histrio = ἠθοποιὸς < Fἵστωρ hodie = σήμερα ≤ hoc + dies, Αἴας homo = ἄνθρωπος < Fομοῦ/κοιν(ων)ὸς ὄχι ἰνδογερμ. *ghdo·n = χθὼν = χῶμα (!;) honor = τιμὴ < αἶνος hordeum ≤ κριθ(ή), ἡ / χόρτον horreo = φοβᾶμαι < Fὀρρωδέω hortor = προτρέπω < Fὄρνυμι hortus = κῆπος < χόρτος hospes/hostis = ξένος/ἐχθρὸς < ἔξω·στης huc = ἐδῶ < ἐ·κεῖ