Ç ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ῶς μπορεῖ νὰ ὑπερασπισθῇ τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια τῆς πατρίδας ἕνας ἀξιωματικὸς μὲ αὐτὲς τὶς πεποιθήσεις; Πῶς ἔφτασε στὸ ὕπατο ἀξίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ ΓΕΝ; Μὲ ποιά κριτήρια ἐξε- λέγη;” Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα θέτει σὲ Ἐρώτησή του πρὸς τὸν ὑπουργὸ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γ. Σούρλας καὶ τὰ θεμελιώνει πάνω στὸ κείμενο τῆς συνέντευξης ποὺ ἔδωσε ὁ ναύαρχος Ἀντ. Ἀντωνιάδης στὸν «Δαυλό» (τεῦχος 295, Ὀκτωβρίου). Καὶ ζητᾷ ὡς «ἐπιτα- κτικὴ ἀνάγκη νὰ κινηθοῦν οἱ διαδικασίες γιὰ τὴν ἔκπτωσή του ἀπὸ τὸ τι- μητικὸ ἀξίωμα τοῦ Ἐπιτίμου Ἀρχηγοῦ ΓΕΝ». Ποιές εἶναι «αὐτὲς οἱ πεποι- θήσεις» τοῦ κ. Ἀντ. Ἀντωνιάδη (τὶς ὁποῖες μάλιστα ὁ κ. Γ. Σούρλας χαρα- κτηρίζει ὡς «σοβαρὰ ἠθικὰ καὶ πολιτικὰ ἀδικήματα»); Τὶς καθορίζει ρη- τῶς στὴν Ἐρώτησή του: «Ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία εἶναι παραμύθια ἐπι- στημονικῆς φαντασίας», «ἡ παρουσία στὶς ἐκκλησίες εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ὑπανάπτυξής μας», «γιὰ τὴν θρησκεία τὴν πλέον αἱμοσταγῆ, ὅπως ὁ Χριστιανισμός, δὲν θὰ πολεμοῦσα ποτέ.» Καὶ ἐπιστέφει τὴν ἀξιοθαύμα- στη ἀπὸ ἄποψη πολιτικοῦ λόγου Ἐρώτησή του μὲ τὴν συγκινητικὴ κορώ- να, ὅτι ὁ ναύαρχος ὑβρίζει μὲ τὶς δηλώσεις του αὐτὲς «τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλῖτες ποὺ ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν ὑπὲρ πίστεως». Παρατηροῦμε, ὅτι στὴν πολιτικὴ συνείδηση ἑνὸς αὐθεντικοῦ ἐκπροσώ- που τοῦ ἰσχύοντος στὴ σημερινὴ Ρωμιοσύνη καθεστῶτος ἰδεῶν, πραγμάτων καὶ καταστάσεων, ὅπως εἶναι ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων: α) οἱ μάχες τῶν Ἑλλήνων ἔγιναν ὑπὲρ πίστεως στὴν Ὀρθοδοξία, β) στὰ ὕπατα ἀξιώματα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Ἑλλάδος τὸ κριτή- ριο ἐπιλογῆς εἶναι ἡ πίστη στὴν Ὀρθοδοξία, γ) ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἂν συγκρούεται μὲ τὴν πίστη στὴν Ὀρθοδο- ξία, ἀποτελεῖ «σοβαρὸ ἠθικὸ καὶ πολιτικὸ ἀδίκημα»,