ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
299ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Τα υβριστικά κατά των Ελλήνων επίσημα κείμενα της Ορθοδοξίας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
«ΤΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΗΜΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ»
ὲ τὸν τίτλον αὐτὸν ὁ «Δαυλός» μόλις ἐξέδωσε καὶ κυκλοφόρη-
σε ἕνα βιβλίο, τὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ ἀποτελέσῃ κατὰ
τὴ γνώμη μου κομβικὸ σταθμὸ καὶ καταλύτη στὴν πορεία τῆς
διαχρονικῆς Ἑλληνικῆς Συνείδησης. Ἀποτελεῖται ἀποκλειστι-
κὰ ἀπὸ ἕνα Ἀπάνθισμα ἐπίσημων κειμένων τοῦ Χριστιανισμοῦ γενικώτε-
ρα, δηλαδὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τῶν ἔργων
τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας· καὶ εἰδικώτερα τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδὴ τῶν
Κανόνων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῶν λειτουργικῶν της βιβλίων καὶ
ἐπίσημων κειμένων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ Ἀρχιερέων της,
Συναξαριστῶν της καὶ Ἁγίων της, ποὺ γράφτηκαν ἐπὶ Βυζαντινοῦ Μεσαί-
ωνα, ἐπὶ Τουρκοκρατίας, κατὰ καὶ μετὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ
ἐπὶ Νεωτέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ γράφωνται ἕως
σήμερα. Τὰ κείμενα αὐτὰ παρουσιάζονται συγκεντρωμένα γιὰ πρώτη φορὰ
ἐδῶ, ἂν ὄχι ὡς πλῆρες corpus, ὁπωσδήποτε ὡς ἕνα ἀντιπροσωπευτικὸ καὶ
συστηματικὸ δειγματολόγιο.
Ἡ λέξη Ἀπάνθισμα χρησιμοποιεῖται βέβαια ἐδῶ συμβατικά, διότι στὴν
πραγματικότητα πρόκειται γιὰ συλλογὴ δηλητηριωδῶν «φυτῶν». Πρόκει-
ται γιὰ καταγραφὴ ἑνὸς ἀτελείωτου ὀχετοῦ ὕβρεων, συκοφαντιῶν, ἀπειλῶν,
στρεβλώσεων, ἐπισήμων καταδικαστικῶν κειμένων ἀναθεματισμοῦ, ἀφορι-
σμοῦ καὶ ἀκρότατης ἀπαξίωσης ὅλων τῶν εἰδῶν, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ μίσος,
ἄρνηση, ἀπέχθεια καὶ ὁλοκληρωτικὴ ἀπόρριψη παντὸς Ἑλληνικοῦ, δηλαδὴ
τῶν ἴδιων τῶν Ἑλλήνων ὡς φυλετικῆς ὀντότητας, τῶν μεγάλων διανοητῶν-
δημιουργῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, τῶν πολιτιστικῶν καὶ ἐπιστημονι-
κῶν δημιουργημάτων τους, τῶν ἱστορικῶν ἀγώνων τους γιὰ τὴν ἐλευθερία
καὶ τὴν ἐθνική τους ἀνεξαρτησία –μὲ μία λέξη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὡς ἱστορικοῦ
φαινομένου, ὡς ἔθνους καὶ ὡς πολιτικῆς ὕπαρξης.
Τὰ καταγραφόμενα κείμενα στρέφονται κατὰ τῶν Ἑλλήνων ὀνομαστικῶς·
καὶ δὲν συμπεριλαμβάνονται στὴν συλλογὴ αὐτὴ πλεῖστα ἄλλα, στὰ ὁποῖα ὁ
ἀνθελληνισμὸς εἶναι εὐκόλως ἐννοούμενος ἀλλὰ ὄχι ὀνομαστικὸς (ἐκτὸς ἀπὸ
λίγα, τῶν ὁποίων προηγεῖται ἄλλο ἀπόσπασμα ποὺ ρητῶς τοὺς κατονομά-
ζει), ὅπως π.χ. ὅσα ἀναφέρονται στὶς ἔννοιες «ἐθνικός», «εἴδωλα», «μωρία»,
«πλάνη», «μανία», «φιλοσοφία», «σοφία» κ.ἄ., ἔννοιες οἱ ὁποῖες προδήλως