20586 ΔΑΥΛΟΣ/299, Φεβρουάριος 2007 Ὁ σεβασμὸς τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας Κύριε διευθυντά, (η) στὴν Λατινικὴ γράφεται e, ὁ φθόγγος αι Ὁ κ. Θωμᾶς Γ. Ἠλιόπουλος (τ. 297, Δεκ. γράφεται ae, ὁ φθόγγος οἱ γράφεται oe. Ἐπὶ 2006) ὅπως πάντα παρουσιάζει πολλὲς παραδείγματι Ἑλλὰς (Hellas), Ἥφαιστος ἄγνωστες στὸν περισσότερο κόσμο ἑλληνι(Hephaestus), Φοῖνιξ (Phoenix), ἠλεκτρικὸν κὲς λέξεις υἱοθετηθεῖσες ἀπὸ τὴν Ἀγγλική. (electric), ἑπομένως ἠμαίιλ (email). Τὰ ἄρθρα του εἶναι πολὺ διαφωτιστικὰ καὶ Δὲν πρέπει νὰ ἀλλάζωμε τὴν τελειοτέρα χρήσιμα. γλῶσσα τοῦ κόσμου, τὴν μητέρα ὅλων τῶν Ὅσον ἀφορᾷ στὴν γραφὴ τοῦ ἠλεκτρονιγλωσσῶν. κοῦ ταχυδρομείου (email), νομίζω, ὅτι πρέ- Μὲ ἑλληνικοὺς χαιρετισμοὺς πει νὰ ἀκολουθοῦμε τὸ παράδειγμα τῆς Λα- Χρῆστος Τζέλιος τινικῆς καὶ τῆς Ἀγγλικῆς Γλώσσας, ποὺ σέ- Ἀστόρια, ΝΥ, ΗΠΑ βονται τὴν Ἑλληνικὴ ὀρθογραφία. Τὸ ἦττα Τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν κατάπτωση τῆς Παιδείας; Κύριε διευθυντά, κα τὴν δήλωση τοῦ ἄλλοτε ὑπουργοῦ τῶν Τελευταῖα παρακολουθήσαμε τὴν ἀναταἘξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, ἑβραιογενοῦς καραχὴ στὴν Παιδεία (ἀπεργία δασκάλων, καθηγητοῦ Henry Kissinger, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποταλήψεις σχολείων καὶ καταστροφὲς σχολείδείξει τὴν ἐξουδετέρωση τοῦ «ἀτίθασου» ἑλων), καὶ προβληματίστηκα, διότι πιστεύω ληνικοῦ λαοῦ μὲ τὴν ἀποκοπή του ἀπὸ τὴν ὅτι τὰ γεγονότα αὐτὰ δὲν εἶναι καθόλου παράδοσή του. τυχαῖα. Πιστεύω πὼς εἶναι ὑποκινούμενα. Ἂν ἀναλογισθοῦμε, τί ἔχει συμβῆ στὴν Ἐπιστράτευσα τὴν μνήμη μου καὶ θυμήθηΠαιδεία τὰ τελευταῖα εἴκοσι χρόνια (κατάρ- σκευτικὰ μέλη τῆς συντροφιᾶς του ἢ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Γιὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὴν περιέργειά του καὶ γιὰ τὸ δικό του καλό, θὰ τοῦ ἀναφέρω μερικὰ μόνο κομμάτια τῶν εὐαγγελιστῶν τῆς Καινῆς Διαθήκης-Ἑβραίων, ἀφήνοντας τὴν Παλαιὰ Διαθήκη νὰ τὴν ἐρευνήσῃ ὁ ἴδιος καὶ νὰ δῇ τὸ λάθος του. Πρῶτον: Σὲ ὅλα τὰ γραπτὰ τῆς Κ.Δ. τῶν Ἑβραίων βρίσκουμε ὅτι λείπει τὸ 95% τῆς ζωῆς τοῦ Ἰησοῦ. Τὸν βρίσκουμε, ὅταν γεννήθηκε. Τὸν ξαναβρίσκουμε σὲ συναγωγὴ 12 χρόνων, καὶ μετὰ περνᾶνε 18 ὁλόκληρα χρόνια, ὅπου τὸν ξαναβρίσκουμε τριαντάρη πλέον στὸν Ἰορδάνη, ὅπου τὸν βάπτισε ὁ ξάδελφός του Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος παράδερνε στὴν ἔρημο τρώγοντας ἀκρίδες μὲ μέλι καὶ μισόγυμνος. Τρεῖς ἱστορικοὶ ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἀναφέρουν στὰ γραπτά τους τὸ ὄνομά του. Ὁ Ἑβραῖος Φλάβιος Ἰώσηπος (37-93) καὶ οἱ Ρωμαῖοι Κορνήλιος Τάκιτος (56-120) καὶ Κάιος Πλίνιος (62-113). Ἀποκλείεται, ὅπως βλέπουμε, τὶς χρονολογίες τοῦ βίου των νὰ τὸν εἶδαν προσωπικῶς, διότι ὅλοι τους γεννήθηκαν πολὺ ἀργότερα ἀπὸ τὴν γνωστὴ σταύρωση. Ὅ,τι ἔγραψαν λοιπόν, θὰ τὰ πῆραν ἀναγκαστικῶς ἀπὸ τοὺς τότε πιστοὺς τῆς νέας λατρείας, ὑστερικοὺς καὶ φανατικοὺς Ἑβραίους Ἐβιονὴμ (χριστιανούς). Δεύτερον: Στὸ «Κατὰ Ματθαῖον», κεφ. 10 καὶ παρ. 5-6, γράφει ὁ βιογράφος του αὐτός, τί εἶπε ὁ Ἰησοῦς στοὺς 12 ἀποστόλους-μαθητές του: «Σὲ ὁδὸν ἐθνῶν μὴν πᾶτε οὔτε καὶ σὲ πόλιν Σαμαρειτῶν νὰ μπῆτε. Νὰ πᾶτε μᾶλλον στὰ ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.» ‣