ΔΑΥΛΟΣ/299, Φεβρουάριος 2007 20587 γηση τῶν Ἀρχαίων, τῆς μαθητικῆς ποδιᾶς, νεχίζεται ἀλλὰ μὲ σχεδίαση ἀριστοτεχνικὴ ἔτσι, ὥστε νὰ μὴν φαίνεται ποιός τὰ ὑποκιτὸ σύστημα διδασκαλίας καὶ τὸ περιεχόμενο τῶν διδασκομένων βιβλίων), διαπιστώνεῖ ὅλα αὐτά. Γι’ αὐτὸ μποροῦμε νὰ συμπεράνουμε, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα δήλωσε ὁ κ. Κίσνουμε τὴν ἐφαρμογὴ τῆς παραπάνω δηλώσεως γιὰ τὴν διαμόρφωση μιᾶς καινούργιας σινγκερ μᾶλλον τοῦ ξέφυγαν. Εἶμαι ἀρκετὰ περιληπτικὸς σ’ αὐτὰ ποὺ γενιᾶς Ἑλλήνων χωρὶς ἑλληνικὴ συνείδηση. Ἀλλὰ ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν εἶναι κάτι τὸ ἐκθέτω, γιατὶ ἡ ἀνάπτυξή τους ἴσως ἀπαιτοῦσε νὰ γραφοῦν, ἂν ὄχι βιβλία, πάντως πολνέο. Ἂν ἀνατρέξουμε στὸ παρελθόν, θὰ διαπιστώσουμε, ὅτι ἡ προσπάθεια ἐξαφανίσελὲς σελίδες. Ἂς σημειώσω ὅμως ἀκόμη, ὅτι Ἕλλην-Ἑλλάδα σημαίνουν πνεῦμα, καὶ τὸ ως τοῦ ἔθνους τῶν Ἑλλήνων ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς Περσικοὺς Πολέμους, συνεχίστηκε μὲ πνεῦμα ποτὲ δὲν νικήθηκε. τὴν ἐπιβολὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ τὴν κάθοδο τῶν Τούρκων, τὴν Μικρασιατικὴ Κα- Μὲ τιμὴ Β.Μ. ταστροφή, τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο κ.λπ. Ἁπλᾶ διαπιστώνουμε ὅτι ἡ προσπάθεια συ- Βεΐκου, Ἀθήνα Μιὰ πιθανὴ ἐτυμολόγηση τῆς λέξεως «England» Κύριε διευθυντά, Μετὰ ἀπὸ σκέψη πιθανολογῶ γιὰ τὴ λέξη England τὴν ἑξῆς ἐτυμολογία: ENG + LAND = ΕΓΓΥΣ + ΛΑΝΔΗ = ΚΟΝΤΙΝΗ ΧΩΡΑ; Μὲ τιμή, Μ. Ἀναστασόπουλος Ν. Ἰωνία Τρίτον: Στὸ ἴδιο κεφάλαιο (10) καὶ στὶς παραγράφους 34-36 ὁ Ματθαῖος μᾶς λέει, τί εἶπε ὁ Ἰησοῦς στοὺς 12 μαθητές του: «Μὴν νομίζετε, ὅτι ἦρθα νὰ φέρω εἰρήνη στὴ Γῆ. Δὲν ἦλθα νὰ φέρω εἰρήνη ἀλλὰ σφαγή. Διότι ἦρθα νὰ χωρίσω ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν πατέρα του, νὰ στρέψω τὴν κόρη ἐνάντια στὴ μάνα της καὶ τὴ νύφη ἐνάντια στὴν πεθερά της, καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου θὰ γίνουν οἱ ἄμεσοι συγγενεῖς του.» Τέταρτον: Πάλι ὁ Ματθαῖος στὸ κεφ. 15, παρ. 22-24 μᾶς δείχνει ταλαίπωρη γυναῖκα Χαναναία νὰ ζητᾷ βοήθεια ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ. Οἱ μαθητές του τὴν ἐμπόδιζαν καὶ αὐτὴ κατάφερε νὰ τοῦ μιλήσῃ. Ὡς ἀπάντηση αὐτὸς τῆς λέει τοῦτα τὰ λόγια: «Εἶμαι ἀπεσταλμένος μόνο γιὰ τὰ ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.» Αὐτὴ τοῦ λέει: «Κύριε, βοήθα με.» Καὶ ἐκεῖνος τῆς μιλᾷ ὡς ἑξῆς: «Δὲν εἶναι καλὸ νὰ πάρῃ ἕνας τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν καὶ νὰ τὸ ρίξῃ στὰ σκυλιά.» Πέμπτον: Ὁ ἄλλος βιογράφος του, ὁ Μᾶρκος, στὸ κεφ. 7 καὶ παρ. 25-27, ἀναφέρεται σὲ μία ἄλλη γυναῖκα, πάλι μὴ Ἑβραία καὶ αὐτή. Ἦταν Ἑλληνίδα, Συροφοίνισσα τὸ γένος, λέει ὁ Μᾶρκος. Καὶ τούτη ἡ ταλαίπωρη ζήτησε τὴν βοήθειά του, ἀλλὰ ἐκεῖνος τῆς εἶπε ὅ,τι εἶπε καὶ στὴν Χαναναία τοῦ Ματθαίου: «Ἄφησε πρῶτα νὰ χορτάσουν τὰ τέκνα, διότι δὲν εἶναι καλὸν νὰ πάρῃ ἕνας τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν καὶ νὰ τὸ ρίξῃ στὰ σκυλιά.» Ἕκτον: Τώρα ἔχει σειρὰ ὁ Λουκᾶς. Στὸ κεφ. 12 καὶ παρ. 49-53 μᾶς λέει, τί εἶπε ὁ Ἰησοῦς σ’ ἕνα πλῆθος ποὺ ἀνερχόταν σὲ μυριάδες, δηλαδὴ σὲ δεκάδες χιλιάδων, ὅπου ὁ ‣