«ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΚΑΛΑ, ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΓΚΑΖΙ...» Ἡ ἀ δυ να μί α τῶν σύγ χρο νων τά σε ων τῆς νεολαίας νὰ συν δε θοῦν μὲ τὴν Ἱ στο ρία ὲ τὸν ὅ ρο «νε ώ τε ρα κοι νω νι κὰ κι νή μα τα» ἐν νο οῦ με κυ ρί ως αὐ τὰ ποὺ ἐκ δη λώ θη καν στὸν Δυ τι κὸ κό σμο με τὰ τὸν Δεύ τε ρο Παγ κό σμιο Πό λε μο. Ἡ δι α φο ρά τους σὲ σχέ ση μὲ τὰ προ η γού μενά τους, αὐ τὰ τῆς ἐ πο χῆς τῶν ἐ πα να στά σε ων (μέ σα 18ου-μέ σα 20οῦ αἰ ῶ να), ἔγ κει ται στὸ ὅ τι δὲν ἐ πε δί ω ξαν μί α τα χεῖ α ἐκ βάθρων ἀλ λα γὴ τῆς κοι νω νι κῆς δο μῆς, ἀλ λὰ μί α ὑ πο νό μευ ση τῆς κα θε στη κυί ας τά ξης μέ σῳ τῆς δη μι ουρ γί ας ἑ νὸς ρεύ μα τος ἐ πι μέ ρους συλ λο γι κῶν δρά σε ων, βα σι σμέ νων στὴν κα τ’ ἄ το μο ἐ νερ γο ποί η ση τοῦ προ σω πι κοῦ δι α νο η τι κοῦ του δυ να μι κοῦ. Γιὰ τὸ σύ νο λο αὐ τῶν τῶν κι νη μά των ἐ πι κρά τη σε δι ε θνῶς ὁ ὅ ρος underground (=ὑ πό γεια κι νή μα τα), καὶ ἡ δρά ση τους πα ρω μοι ά στη κε μὲ αὐ τὴ τοῦ τυ φλο πόν τι κα, ποὺ δι α βρώ νει τὰ θε μέ λια τοῦ ὅ ποι ου συ στή μα τος κυ ριαρ χί ας μέ χρι τὴν πο θη τή του κα τάρ ρευ ση. Ἡ κυ ριώ τε ρη κα τη γο ρί α ποὺ ἔ χει δι α τυ πω θῆ ἐ ναν τί ον αὐ τῶν τῶν κι νη μά των (κυ ρί ως ἀ πὸ θι α σῶ τες τῆς πα λιᾶς ἐ πα να στα τι κῆς «σχο λῆς») εἶ ναι, ὅ τι δὲν ἀ νέ πτυ ξαν πο λι τι κὴ δρα στη ρι ό τη τα. Αὐ τὸ ἐν δε χο μέ νως νὰ ἰ σχύ ῃ γιὰ τὸ κί νη μα τῶν ὑ παρ ξι στῶν (beatniks), ποὺ ὡς προ δρο μι κὸ τῶν ἄλ λων λει τούρ γη σε πε ρισ σό τε ρο ὡς πρα κτι κή, φι λο σο φι κὴ καὶ καλ λι τε χνι κὴ κοι νό τη τα. Δὲν ἰ σχύ ει ὅ μως γιὰ ὅ σα κι νή μα τα ἐ πα κο λού θη σαν, τὰ ὁ ποῖ α –μὴ θε ω ρῶν τας πο λι τι κὴ δρά ση τα κτι κὲς σω τη ρι ο λο γι κοῦ τύ που, ἀ παρ χαι ω μέ νες καὶ πρὸ πολλοῦ ἀ φω μοι ω μέ νες ἀ πὸ τὸ σύ στη μα κυ ρι αρ χί ας, ὅ πως π.χ. τὴν δη μι ουρ γί α πο λι τι κῶν κομμά των– ἀ νέ πτυ ξαν αὐ θεν τι κὴ πο λι τι κὴ δρα στη ρι ό τη τα βα σι σμέ νη, ἄλ λο τε ἐν στι κτω δῶς καὶ ἄλ λο τε ἐν συ νεί δη τα, στὴν ἀρ χαι ο ελ λη νι κὴ ἀν τί λη ψη πε ρὶ ἰ σό τι μης καὶ αὐ το κα τευ θυ νό με νης ἐ νερ γο ποι ή σε ως τοῦ ἀ τό μου στὸ πλαί σιο ἑ νὸς συλ λο γι κῶς ἀν τι λη πτοῦ στό χου. Ὁ παγ κό σμιος ἀν τί κτυ πος αὐ τῶν τῶν κι νη μά των ἔ χει μέ χρι σή με ρα στα θῆ τέ τοι ος, ποὺ δὲν ἦ ταν δυ να τὸν νὰ ἀ φή σῃ ἀ π’ ἔ ξω τὴν Ἑλ λά δα. Ὡ στό σο στὴν πε ρί πτω ση τῆς τε λευ ταί ας