ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ  Θέ μα γε ω γρα φι κῶν πα ραλ λή λων ὸ κεί με νο ποὺ ἀ κο λου θεῖ εἶ ναι ἀ πό σπα σμα ἀ πὸ ἄρ θρο τοῦ ἀ θλη τι κο γρά φου Ἀν τώ νη Πα νού τσου· δη μο σι εύ θη κε στὴν ἐ φη με ρί δα «Sport Day» (28.10.06) ὕ στε ρα ἀ πὸ τὴ χλεύ η, ποὺ ἐ πι φύ λα ξαν ἑλ λη νι κὲς ἐ φη με ρί δες στὸν μαῦ ρο πο δο σφαι ρι στὴ τοῦ Ὀ λυμ πια κοῦ Οὐα ντοῦ, ὅ ταν δι α δό θη κε, ὅ τι ἐ πι σκέ φθη κε μά γο τῆς φυ λῆς του πρὶν ἀ πὸ τὸ παι χνί δι τῆς ὁ μά δας του μὲ τὴ Ρό μα: «Ἂς ποῦ με ὅ τι στὴν Γῆ ἐρ χό ταν ἕ νας κά τοι κος τοῦ Ἄ ρη, προ σγει ω νό ταν στὴν ζούγ κλα κι ἔ βλε πε ἕ να σκε λε τω μέ νο ἡ λικι ω μέ νο κύ ριο, μὲ χορ τα ρέ νια φού στα νὰ καί ῃ μυ ρω δι κὰ καὶ νὰ πε τά ῃ κόκ καλα μπρο στὰ σὲ ἕ ναν ἄλ λον. Ἂς ποῦ με τώ ρα, ὅ τι ὁ Ἀ ρεια νὸς ἔ φευ γε ἀ πὸ τὴν ζούγ κλα καὶ ἐρ χό ταν Ἰ ού λιο στὴν Ἑλ λάδα. Πή γαι νε λοι πὸν σὲ ἕ να γή πε δο γιὰ τὴν ἀρ χὴ τῆς πε ρι ό δου κι ἔ βλε πε ἕ ναν γε νει ο φό ρο κύ ριο μὲ μαύ ρη κε λεμ πί α (ἂν φο ρά ῃ χορ τα ρέ νια φού στα ἢ στρὶνγκ ἀ πὸ κά τω δι κιά του ἱ στο ρί α) νὰ κου νά ῃ ἕ να σι δε ρέ νιο πρᾶγ μα, ποὺ κρέ με ται ἀ πὸ ἁ λυσί δα καὶ βγά ζει κα πνοὺς μπρο στὰ σὲ 30 παλ λη κά ρια μὲ σώ βρα κα καὶ κα νὰ δυ ὸ μὲ κου στού μια καὶ στὸ τέ λος νὰ τοὺς βά ζῃ νὰ φυ λᾶ νε ἕ να σί δε ρο, ἐ νῷ τοὺς κο πα νά ει μὲ ἕ να πρά σι νο μα τσά κι στὴν μού ρη. Νο μί ζε τε, ὅ τι ὁ Ἀ ρεια νὸς θὰ ἐν τυ πω σι α ζό ταν πε ρισ σό τε ρο ἀ πὸ τὸν μά γο τῆς ζούγ κλας ἀ π’ ὅ,τι μὲ τὸν δι κό μας παπ πᾶ; » Αὐ τοὶ ποὺ ἔ κα ναν πλά κα στὸν Οὐα ντοῦ, εἶ ναι αὐ τοὶ ποὺ προ σκυ νᾶ νε καὶ φι λᾶ νε χέ ρια στοὺς σταυ ροὺς τῶν παπ πά δων, ποὺ ση κώ νουν τὸ δά χτυ λο, γιὰ νὰ δεί ξουν τὸν Θε ὸ καὶ τὸν εὐ χα ρι στοῦν, ἐ πει δὴ ἡ ὁ μά δα πῆ ρε ἰ σο πα λί α ἐ κτὸς ἕ δρας, ἀ φή νουν νὰ κά νουν πα τη τὲς στὰ παι διά τους, ἐ πει δὴ ἔ τσι τὸ νε ρὸ θὰ κα λύ ψῃ τὶς ἁ μαρ τί ες στὴν βά φτι ση, κι ὁ δι ά ο λος δὲν θὰ κά νῃ καμ μιὰ βρω μιὰ στὴν κο ρυ φὴ τοῦ κε φα λιοῦ τοῦ μω ροῦ. Εἶ ναι οἱ ἴ διοι, ποὺ φυ λᾶ νε ἕ να κομ μά τι βαμ μέ νο ξύ λο, ποὺ τὸ ὀ νο μά ζουν εἰ κό να, ἀν τὶ νὰ προ σκυ νᾶ νε ἕ να ξυ λό γλυ πτο καὶ νὰ τὸ ὀ νο μά ζουν το τέμ. Αὐ τοί, ποὺ ζη τοῦν κά θε σα χλα μά ρα ἀ πὸ κά θε ἅ γιο, ὅ πως ἀ πὸ τὸν ἅ γιο Φα-