ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Ï ΓΙΓΑΝΤΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΣ ολ λὰ ἄρ θρα ἔ χουν γρα φτῆ καὶ πολ λὰ πε ρισ σό τε ρα ἔ χουν ἀ κου στῆ μέ χρι σή με ρα γιὰ τὴν ἀ μύ θη τη καὶ ἀ νυ πο λόγι στη σὲ ἀ ξί α πε ρι ου σί α τῆς Ἐκ κλη σί ας τῆς Ἑλ λά δος. Πῶς, πό τε καὶ μὲ ποι ούς τρό πους δη μι ουρ γή θη κε αὐ τὴ ἡ κο λοσ σια ία πε ρι ου σί α; Πό ση νὰ εἶ ναι ἆ ρα γε ἡ πραγ μα τική της ἀ ξί α; Ποι οί καὶ πῶς τὴν δι α χει ρί ζον ται σή με ρα; Τὸ σί γου ρο εἶ ναι ὅ τι, γιὰ νὰ μπο ρού σα με νὰ κα τα γρά ψου με συ νο λι κὰ τὴν ἐκ κλη σι α στι κὴ πε ρι ου σί α, θὰ χρει α ζό μα σταν ἑ κα τον τά δες ἴ σως καὶ χι λιά δες τό μους. Σύμ φω να μὲ τοὺς Πα τέ ρες τῆς Ἐκ κλη σί ας οἱ πρῶ τοι χρι στια νοὶ ἦ ταν καὶ αὐ το απο κα λοῦν ταν «ἁ μαρ τω λοί», ἀ φοῦ τὰ μέ λη τους γιὰ τοὺς τρεῖς πρώ τους μ.Χ. αἰ ῶ νες ἦ ταν οἱ «ἀ ναρ χι κοί» τῆς ἐ πο χῆς. Ὁ Ρω μαῖ ος ἱ στο ρι κὸς Τά κι τος πε ρὶ τὸ τέ λος τοῦ 1ου μ.Χ. αἰ ῶ να γρά φει γι’ αὐ τούς: «Τὸ ὄ νο μά τους τὸ πῆ ραν ἀ πὸ κά ποι ον Χρι στό, ποὺ σταυ ρώ θη κε στὴν Ἰ ου δαί α τὴν ἐ πο χὴ τοῦ Πόν τιου Πι λά του, ὅ ταν αὐ το κρά τωρ ἦ ταν ὁ Τι βέ ριος. Ἡ αἵ ρε ση αὐ τή, ἂν καὶ εἶ χε ἐ ξα φα νι στῆ γιὰ κά ποι ο χρο νι κὸ δι ά στη μα, ὕ στε ρα ἀ π’ τὸν θά να το τοῦ ἀρ χη γοῦ της ἐμ φα νί στη κε μὲ ἐν το νώ τε ρη μορ φὴ ὄ χι μό νον στὴν Ἰ ου δαί α, ὅ που γεν νή θη κε, μὰ σ’ ὁ λό κλη ρη τὴν αὐ το κρα το ρί α ἀ κό μη καὶ μέ σα στὴν ἴ δια τὴν Ρώ μη, ὅ που βρί σκει πάν το τε θερ μοὺς ὑ πο στη ρι κτὲς ὅ,τι πιὸ πρό στυ χο καὶ ἄ θλιο ὑ πάρ χει.» (Τά κι τος, «Χρο νι κά» 15.38-42.) Ὁ Σου ε τώ νιος στὸ ἔρ γο του «Νέ ρων» τοὺς ἀ πο κα λεῖ ὡς «τὴν κα τά ρα τοῦ ἀν θρω πί νου γέ νους». Πε νῆν τα πε ρί που χρό νια ἀρ γό τε ρα ὁ Ἕλ λην φι λό σο φος Κέλ σος ἀ να φέ ρει: «Ἂς ἀ κού σου με, ποι ούς κα λοῦν κον τά τους οἱ χρι στια νοί: Ὅ πως λέ νε, ὅ ποι ος εἶ ναι ἁ μαρ τω λός, ὅ ποι ος εἶ ναι ἀ νό η τος, ὅ ποι ος εἶ ναι νή πιος, ὅ ποι ος εἶ ναι δαι μο νι σμένος, αὐ τὸς θὰ κερ δί σῃ τὴν “Βα σι λεί α τοῦ Θε οῦ”. Καὶ ἀ κό μη κα λύ τε ρα ἴ σως ἂν εἶ ναι καὶ ἄ δι κος καὶ κλέ πτης καὶ δι αρ ρή κτης καὶ δη λη τη ρια στὴς καὶ βλά σφη μος καὶ τυμ βω ρύ χος. Οὔ τε προ σκλη τή ριο γιὰ σύ στα ση συμ μο ρί ας νὰ ἦ ταν.» (Κέλ σος, «Ἀ λη θὴς Λό γος», κεφ. «Ἡ ἑλ λη νι κὴ ἄ πο ψη γιὰ τὸ χρι στι α νι κὸ δόγ μα», σελ. 67.) Πε ρὶ