ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

299ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 20649 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
70 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Εκκλησία: Ο γιγάντιος οικονομικός κολοσσσός — ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 20649 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 299

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Ï ΓΙΓΑΝΤΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΟΛΟΣΣΟΣ ολλὰ ἄρθρα ἔχουν γραφτῆ καὶ πολλὰ περισσότερα ἔχουν ἀκουστῆ μέχρι σήμερα γιὰ τὴν ἀμύθητη καὶ ἀνυπολό- γιστη σὲ ἀξία περιουσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Πῶς, πότε καὶ μὲ ποιούς τρόπους δημιουργήθηκε αὐτὴ ἡ κολοσσιαία περιουσία; Πόση νὰ εἶναι ἆραγε ἡ πραγματι- κή της ἀξία; Ποιοί καὶ πῶς τὴν διαχειρίζονται σήμερα; Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι, γιὰ νὰ μπορούσαμε νὰ καταγράψουμε συνολικὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία, θὰ χρειαζόμασταν ἑκατοντάδες ἴσως καὶ χιλιάδες τόμους. Σύμφωνα μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ ἦταν καὶ αὐτοα- ποκαλοῦνταν «ἁμαρτωλοί», ἀφοῦ τὰ μέλη τους γιὰ τοὺς τρεῖς πρώτους μ.Χ. αἰῶνες ἦταν οἱ «ἀναρχικοί» τῆς ἐποχῆς. Ὁ Ρωμαῖος ἱστορικὸς Τάκιτος περὶ τὸ τέλος τοῦ 1ου μ.Χ. αἰῶνα γράφει γι’ αὐτούς: «Τὸ ὄνομά τους τὸ πῆραν ἀπὸ κάποιον Χριστό, ποὺ σταυρώθηκε στὴν Ἰουδαία τὴν ἐποχὴ τοῦ Πόντιου Πιλάτου, ὅταν αὐτοκράτωρ ἦταν ὁ Τιβέριος. Ἡ αἵρεση αὐτή, ἂν καὶ εἶχε ἐξαφανιστῆ γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα, ὕστερα ἀπ’ τὸν θάνατο τοῦ ἀρχηγοῦ της ἐμφανίστηκε μὲ ἐντονώτερη μορφὴ ὄχι μόνον στὴν Ἰουδαία, ὅπου γεννήθηκε, μὰ σ’ ὁλόκληρη τὴν αὐτοκρατορία ἀκόμη καὶ μέσα στὴν ἴδια τὴν Ρώμη, ὅπου βρίσκει πάντοτε θερμοὺς ὑποστηρικτὲς ὅ,τι πιὸ πρόστυχο καὶ ἄθλιο ὑπάρχει.» (Τάκιτος, «Χρονικά» 15.38-42.) Ὁ Σουετώνιος στὸ ἔργο του «Νέρων» τοὺς ἀποκαλεῖ ὡς «τὴν κατάρα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους». Πενῆντα περίπου χρόνια ἀργότερα ὁ Ἕλλην φιλόσοφος Κέλσος ἀναφέρει: «Ἂς ἀκούσουμε, ποιούς καλοῦν κοντά τους οἱ χριστιανοί: Ὅπως λένε, ὅποιος εἶναι ἁμαρτωλός, ὅποιος εἶναι ἀνόητος, ὅποιος εἶναι νήπιος, ὅποιος εἶναι δαιμονισμέ- νος, αὐτὸς θὰ κερδίσῃ τὴν “Βασιλεία τοῦ Θεοῦ”. Καὶ ἀκόμη καλύτερα ἴσως ἂν εἶναι καὶ ἄδικος καὶ κλέπτης καὶ διαρρήκτης καὶ δηλητηριαστὴς καὶ βλάσφημος καὶ τυμβωρύχος. Οὔτε προσκλητήριο γιὰ σύσταση συμμορίας νὰ ἦταν.» (Κέλσος, «Ἀληθὴς Λόγος», κεφ. «Ἡ ἑλληνικὴ ἄποψη γιὰ τὸ χριστιανικὸ δόγμα», σελ. 67.) Περὶ
← καθαρισμένο κείμενο