ΔΑΥΛΟΣ/300, Μάρτιος 2007 20693 Στὸν εἰκοστὸ πρῶτο αἰῶνα τὸ νὰ βάλλε- ται πάλι ἡ παιδεία λόγῳ θρησκευτικῆς παρά- δοσης εἶναι παραλογισμὸς καὶ παραίσθηση. Εἶναι ὁ πιὸ ἀπάνθρωπος καὶ τρομακτικὸς ἐξουσιασμός, ποὺ ἡ συνέχισή του ὁδηγεῖ τὸν κοινὸ ἄνθρωπο στὴν παράνοια. Ἐπὶ τέλους ἂς σταματήσῃ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀν- θρωπότητας. Μὲ τιμὴ Γιῶργος Λαγωνίκας Οἱ «Μωμόγεροι» καὶ οἱ «Mummers» τῆς Φιλαδέλφειας Κύριε διευθυντά, Κάθε Πρωτοχρονιὰ οἱ Mummers κάνουν μεγάλη παρέλαση στὴν Φιλαδέλφεια. Ἐπί- σης διοργανώνουν καὶ ἄλλες ὁμαδικὲς ἐκδη- λώσεις. Διερωτῶμαι, ἂν αὐτὲς ἔχουν σχέση μὲ τὶς δικές μας Διονυσιακὲς ἑορτὲς τῶν «μωμό- γηρων»ἢ «μαμμόγερων». Μὲ ἑλληνικοὺς χαιρετισμούς, Χρῆστος Τζέλιος Ἀστόρια, Νέα Ὑόρκη Σημείωση «Δ»: Τὰ μωμογέρια (μῶμος=μομφὴ + γέρος), διονυσιακὰ δρώμενα, ποὺ ἀνα- βιώνουν σὲ ἀρκετὰ μέρη τῆς Βόρειας Ἑλλάδας –ὄχι τὴν Ἀποκριά, ἀλλά– τὸ δωδεκαήμερο μεταξὺ Χριστουγέννων καὶ Θεοφανείων, περιλαμβάνουν μεταμφιέσεις κυρίως σὲ γέρους (μωμόγερους) καὶ θεατρικὰ δρώμενα. Τὰ ἔθιμα τὰ γνωστὰ ὡς mummers ἐπιχωριάζουν κυρί- ως στὴν Βρεταννία, τὸν Καναδᾶ καὶ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Χωρὶς νὰ μπορῇ νὰ ἀποδειχθῇ ἱστορικὰ ἡ προέλευση τῶν «mummers», ὅμως εἶναι πράγματι ἐντυπωσιακό, ὅτι καὶ ἡ ἐποχὴ τέ- λεσης τῶν ἀρχαίων καὶ τῶν νεωτέρων αὐτῶν ἐθίμων καὶ οἱ ὀνομασίες τους ἀλλὰ καὶ τὸ πε- ριεχόμενό τους (κωμικὸ καὶ σατιρικό) παρουσιάζουν ἐκπληκτικὲς ὁμοιότητες. Ἔμειναν στὰ μισὰ τοῦ δρόμου... Κύριε διευθυντά, Εἶναι ἀδύνατον ὁ ἐπισκέπτης τοῦ Ἐδιμ- βούργου τῆς Σκωτίας (Scotland = σκότος + λάνδη=χώρα) νὰ μὴν προσέξῃ τὸν λόφο Κάλ- τον Χίλλ. Εἶναι εὐδιάκριτος, μὲ ἕνα κτήριο σὰν τὸν Παρθενῶνα νὰ ξεφυτρώνῃ στὸν ὁρί- ζοντα τῆς πόλης. Ὁ «Παρθενών» αὐτός, γνω- στὸς σὰν «Ἐθνικὸ Μνημεῖο», εἶναι ἕνα ἀρ- κετὰ παράξενο κτήριο. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια εἶ- ναι ἕνα ἡμιτελὲς κτήριο, τοῦ ὁποίου ἡ κατα- σκευὴ ἄρχισε μετὰ τὴν ἧττα τοῦ Ναπολέοντα στὸ Βατερλώ. Σχεδίαζαν νὰ κατασκευάσουν ἕνα ἀκριβὲς ἀντίγραφο τοῦ Παρθενῶνα, θεω- ρῶντας προφανῶς ὅτι θὰ ἦταν εὔκολο, ἀλλά, ὅπως λέει καὶ τὸ τραγούδι («καὶ στοῦ δρόμου τὰ μισά...»), τὰ παράτησαν. Χωρὶς Φειδία, Ἰκτῖνο καὶ Καλλικράτη δὲν πῆγαν πολὺ μα- κριά. Μόνον δώδεκα κολῶνες μπόρεσαν νὰ ὑψώσουν στὸ Κάλτον Χίλλ. Μὲ ἐκτίμηση Στέργιος Μανάκος Νιοὺ Χαμσάιρ Η.Π.Α.